การศึกษาผลกระทบการเข้าสู่สังคมสูงวัยต่ออัตราการเจริญเติบโตผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศไทย

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาเชิงประจักษ์และมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์ผลกระทบของการเข้าสู่สังคมสูงวัยในประเทศไทยต่ออัตราการเจริญเติบโตผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ โดยใช้ข้อมูลทุติยภูมิแบบอนุกรมเวลาตั้งแต่ไตรมาสที่ 1 ปี 2543 จนถึงไตรมาสที่ 4 ปี 2562 (n = 80) คณะผู้วิจัยใช้อัตราการเจริญเติบโตผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศประเทศไทยเป็นตัวแปรตามและใช้ปัจจัยทางเศรษฐกิจ 5 ตัวแปรเป็นตัวแปรอิสระซึ่งตัวแปรทุกตัวจะอยู่ในรูปอัตราการเจริญเติบโต ได้แก่ การบริโภค (C) การลงทุนของภาคเอกชน (I) รายจ่ายของรัฐบาล (G) การส่งออกสุทธิ (NX) และอัตราส่วนพึ่งพิงของผู้สูงอายุต่อจำนวนกำลังแรงงาน งานวิจัยนี้ใช้วิธีสมการถดถอยกำลังสองน้อยที่สุด (OLS) และใช้อัตราส่วนพึ่งพิงของผู้สูงอายุต่อจำนวนกำลังแรงงานเป็นตัวแทนของการเข้าสู่สังคมสูงวัย ผลการศึกษาพบว่า อัตราการเจริญเติบโตของการบริโภค (C) การลงทุนของภาคเอกชน (I) รายจ่ายของรัฐบาล (G) และการส่งออกสุทธิ (NX) ส่งผลบวกต่ออัตราการเจริญเติบโตผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในขณะที่อัตราการเจริญเติบโตของอัตราส่วนพึ่งพิงของผู้สูงอายุส่งผลลบต่ออัตราการเจริญเติบโตผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ นั่นคือการเพิ่มขึ้นของประชากรสูงอายุเป็นปัจจัยลบที่ส่งผลกระทบต่อการเจริญเติบโตของประเทศ ดังนั้นเพื่อเตรียมความพร้อมและรับมือกับสถานการณ์การเปลี่ยนแปลงทางโครงสร้างประชากรที่เกิดขึ้น ประเทศไทยจึงควรดำเนินนโยบายเพิ่มกำลังแรงงานในระบบเศรษฐกิจโดยการวางแผนนโยบายการจ้างงานที่เหมาะสมสำหรับประชากรสูงอายุเพื่อเศรษฐกิจไทยจะได้ก้าวสู่สังคมสูงวัยอย่างยั่งยืน