ปัจจัยการตัดสินใจปรับปรุงโครงสร้างหนี้ของลูกหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้: กรณีศึกษา บริษัทบริหารสินทรัพย์แห่งหนึ่ง

ผู้แต่ง

  • อิทธิพล คมสุภาพ สาขาการจัดการอสังหาริมทรัพย์ บัณฑิตวิทยาลัยการจัดการและนวัตกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
  • มงคล อัศวดิลกฤทธิ์ สาขาการจัดการอสังหาริมทรัพย์ บัณฑิตวิทยาลัยการจัดการและนวัตกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี

คำสำคัญ:

การปรับปรุงโครงสร้างหนี้, บริษัทบริหารสินทรัพย์, หนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้

บทคัดย่อ

ปัญหาปริมาณหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ของธนาคารพาณิชย์เพิ่มสูงมากขึ้นจากสถานการณ์การแพร่ระบาดของเชื้อโคโรนาไวรัส โควิด 19 (Covid-19) เป็นเหตุให้ธนาคารพาณิชย์มีแนวทางการแก้ไขปัญหาสินเชื่อที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ขึ้น โดยใช้แนวทางการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ของลูกหนี้เพื่อป้องกันการผิดนัดชำระหนี้ ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจระดับความคิดเห็นที่มีต่อปัจจัยที่ทำให้ลูกหนี้ตัดสินใจปรับปรุงโครงสร้างหนี้กับบริษัทบริหารสินทรัพย์ โดยใช้แบบสอบถามเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างที่มีการปรับปรุงโครงสร้างหนี้กับบริษัทบริหารสินทรัพย์ จำนวน 300 คน แบ่งข้อมูลการสอบถามเป็น 2 ส่วน คือ ปัจจัยภายในบริษัทบริหารสินทรัพย์และปัจจัยความสามารถในการชำระหนี้ จากนั้นจึงนำข้อมูลมาวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนและสถิติเชิงอนุมาน ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยภายในบริษัทบริหารสินทรัพย์ และปัจจัยความสามารถในการชำระหนี้มีความเห็นอยู่ระดับมาก นอกจากนี้ผลการทดสอบสมมติฐานพบว่า กลุ่มของผู้ตอบแบบสอบถามที่มีอายุและรายได้เฉลี่ยต่อเดือนแตกต่างกันมีความคิดเห็นต่อปัจจัยต่าง ๆ แตกต่างกันอีกด้วย งานวิจัยได้เสนอแนะแนวทางในการกำหนดนโยบาย หลักเกณฑ์และเงื่อนไขการพิจารณาปรับปรุงโครงสร้างหนี้ให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้นต่อไป

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

รังสิมา แก่นแก้ว. (2562). แรงจูงใจในการชําระหนี้คืนของลูกหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ ธนาคารออมสิน สำนักพหลโยธิน [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยรามคําแหง. https://mmm.ru.ac.th/MMM/IS/mmm24-1/sec1/6014133033.pdf

นิชาภัทร โชติรัตนา, และณัฐพันธ์ บัววราภรณ์. (2562). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจใช้บริการขอปรับปรุงโครงสร้างหนี้ผ่านช่องทางสื่ออิเล็กทรอนิกส์ของลูกค้าที่มีหนี้ค้างชำระกับธนาคารอาคารสงเคราะห์. ใน การประชุมนําเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.

รินนารา วิโย. (2560). ทัศนคติของพนักงานในการเลือกใช้มาตรการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ (NPL) ด้านอสังหาริมทรัพย์ บริษัทบริหารสินทรัพย์ กรุงเทพพาณิชย์ จำกัด (มหาชน) สำนักงานใหญ่ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. https://doi.org/10.58837/CHULA.THE.2017.710

เอื้อมพร วุฒิสมานันท์. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการผิดนัดชำระหนี้ตามสัญญาปรับปรุงโครงสร้างหนี้ของลูกหนี้สินเชื่อเพื่อที่อยู่อาศัย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

อังคณา บุญสำราญ. (2562). ปัญหาการชำระสินเชื่อเพื่อที่อยู่อาศัยกับสถาบันการเงิน. วารสารการจัดการธุรกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา, 10(1), 70-91.

โฉมลักษณา สุวรรณกาญจน์, พิเชษฐ์ พรหมใหม่, และยุพาภรณ์ อุไรรัตน์. (2565). ปัจจัยสาเหตุและแนวทางการลดปัญหาหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้: ธนาคารออมสิน เขตสงขลา 2. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 9(1), 43-57.

วนิดา จันทวงศ์. (2550). ปัจจัยที่มีผลต่อการเกิดหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้สินเชื่อเคหะธนาคารออมสิน เขตเชียงใหม่ 2 [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

สิรัลยา จิตอุดมวัฒนา. (2556). สินเชื่อที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ (Non-Performing Loan: NPL) ของสหกรณ์และกลุ่มเกษตรกร ปี 2555. http://www.cad.go.th/cadweb_org/ewt_news.php?nid=18410

ธนาคารกรุงไทย. (2566). การปรับโครงสร้างหนี้และพักหนี้บัตรเครดิต ทางออกปัญหาหนี้ท่วม เลี่ยงการผิดนัดชำระ. https://krungthai.com/th/financial-partner/learn-financial/1576

ชลธิชา สุวรรณพิทักษ์. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อการชำระหนี้ตามสัญญาปรับปรุงโครงสร้างหนี้ของลูกหนี้สินเชื่อบุคคลธนาคารกสิกรไทยจำกัด (มหาชน). วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 14(64), 149-160.

บุญญภัสร์ พจนานันทกุล, และวรรณรพี บานชื่นวิจิตร. (2561). ปัจจัยทางเศรษฐกิจที่มีผลกระทบต่อหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ (NPLs) ในกลุ่มธนาคารพาณิชย์. ใน การประชุมนําเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.

Pierre, P., and Charles, W. (2014). PADRE Politically acceptable debt restructuring in the eurozone. European Economic Review, 68, 165-177.

Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. New York: Harper and Row Publication.

Rovinelli, R. J., and Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item

validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49-60.

Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. New York: Harper Collins. Publishers.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-06-13

รูปแบบการอ้างอิง

คมสุภาพ อ., & อัศวดิลกฤทธิ์ ม. (2025). ปัจจัยการตัดสินใจปรับปรุงโครงสร้างหนี้ของลูกหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้: กรณีศึกษา บริษัทบริหารสินทรัพย์แห่งหนึ่ง. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 17(1, January-June), 1–16, Article 269234. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/swurd/article/view/269234