การศึกษาปัญหาด้านสุขภาวะของผู้พักอาศัยในอาคารชุดในเขตกรุงเทพมหานคร

ผู้แต่ง

  • Mongkol Ussavadilokrit KMUTT

คำสำคัญ:

อาคารชุดประเภทอาคารสูง/ อาคารชุดแนวราบ / สุขภาวะ / อสังหาริมทรัพย์

บทคัดย่อ

อาคารชุดเป็นที่พักอาศัยประเภทหนึ่งที่ถูกพัฒนาขึ้นมาเพื่อตอบโจทย์การใช้ชีวิตในพื้นที่เขตเมือง ซึ่งอาคารชุดแบ่งออกเป็น 2 ประเภทคือ อาคารชุดประเภทอาคารสูงและอาคารชุดแนวราบ โดยอาคารชุดส่วนใหญ่จะจัดให้มีการบริการขั้นพื้นฐานที่จำเป็นต่อการอยู่อาศัยแต่อาจจะยังขาดการป้องกันและส่งเสริมการมีสุขภาพของผู้อยู่อาศัยในอาคารชุดที่ชัดเจน ทำให้ปัจจุบันจึงมีปัจจัยต่างๆที่กระตุ้นให้เกิดปัญหาสุขภาพเพิ่มมากขึ้น ดังนั้นการวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหา และวิเคราะห์ปัญหาที่พบในอาคารชุดซึ่งส่งผลกระทบต่อสุขภาวะของผู้พักอาศัย การรวบรวมข้อมูลมีการใช้แบบสอบถามโดยเก็บจากกลุ่มตัวอย่างของผู้ที่พักอาศัยในอาคารชุดในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 408 คน โดยการถามความคิดเห็นเกี่ยวกับระดับความถี่ที่พบปัญหาและระดับผลกระทบที่เกิดขึ้น 

ผลการศึกษาพบว่าปัญหาที่ส่งผลกระทบในอาคารชุดที่พบมากที่สุด คือ 1) พรมหรือเฟอร์นิเจอร์ภายในห้องมีฝุ่นสะสม 2) พื้นที่ภายในห้องพักมีฝุ่นปริมาณมาก และ 3) ที่จอดรถในอาคารชุดไม่เพียงพอและจอดรถไม่เป็นระเบียบทำให้เกิดความขัดแย้ง นอกจากนี้ผลการทดสอบสมมติฐานประเภทของอาคารชุดพบว่า ผู้ที่พักอาศัยในอาคารชุดที่ต่างประเภทกันมีความคิดเห็นต่อความถี่และผลกระทบในการเกิดปัญหาที่แตกต่างกัน โดยพบว่าผู้ที่อาศัยอยู่ในอาคารชุดแนวราบมีความถี่ในการพบปัญหาและได้รับผลกระทบมากกว่าผู้ที่อาศัยอยู่อาคารชุดประเภทอาคารสูงในทุกๆปัญหา ซึ่งความถี่ในการพบปัญหามากที่สุดคือ พื้นที่ภายในห้องพักมีฝุ่นปริมาณมาก และปัญหาที่ส่งผลกระทบมากที่สุดคือ ที่จอดรถในอาคารชุดไม่เพียงพอ และจอดรถไม่เป็นระเบียบทำให้เกิดความขัดแย้ง รวมถึงการทดสอบสมมติฐานด้านทำเลที่ตั้งผลการวิจัยพบว่าผู้ที่อาศัยอยู่ในทำเลที่ตั้งที่แตกต่างกันมีความคิดเห็นต่อความถี่ และผลกระทบในการเกิดปัญหาที่แตกต่างกัน โดยส่วนใหญ่ในเขตกรุงเทพชั้นกลางจะมีความถี่และผลกระทบในเกิดปัญหามากกว่าเขตกรุงเทพชั้นในและชั้นนอกตามลำดับ สุดท้ายนี้งานวิจัยได้เสนอะแนะแนวทางพิจารณารูปแบบของการพัฒนาโครงการ เพื่อเป็นประโยชน์สำหรับการพัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์ประเภทอาคารชุดในอนาคตต่อไป

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

กฎกระทรวงฉบับที่ 55 (พ.ศ. 2543) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522. (2543, สิงหาคม 7). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 117 ตอนที่ 75ก.

กรมควบคุมมลพิษ. (2564). รายงานการปรับปรุงมาตรฐานฝุ่นละอองขนาดไม่เกิน 2.5 ไมครอน ในบรรยากาศทั่วไป

https://www.pcd.go.th

ศิริมา ปัญญาเมธีกุล และธงชัย พรรณสวัสดิ์. (2561). https://thaipublica.org/2018/04/air-pollution01/

Parrink. (2016). Occupational Safety and Health Administration.

ประเวศ วะสี. (2551). สุขภาวะที่สมบูรณ์. นิตยสารหมอชาวบ้าน, 24(285-288), 351. https://library.nhrc.or.th

World Health Organization. (2020). The top 10 causes of death.

https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/the-top-10-causes-of-death.

กรมควบคุมโรค. (2558). สรุปรายงานการเฝ้าระวังโรค ประจำปี 2558. http://boe.moph.go.th/

ณัฐพงศ์ แหละมัน. (2548). อัตราชุกและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการเกิดกลุ่มอาการป่วยเหตุอาคารของเจ้าหน้าที่ที่ปฏิบัติงานภายในอาคารของโรงพยาบาลที่มีการระบายอากาศไม่เพียงพอ. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต].จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

https://doi.nrct.go.th/ListDoi/listDetail?Resolve_DOI=10.14457/CU.the.2005.196

ฉัตรชัย เอกปัญญาสกุล และวิโรจน์ เจียมจรัสรังษี. (2548). การศึกษาอิทธิพลของคุณภาพสิ่งแวดล้อมในอาคารต่อสภาพจิตสังคมในงานของพนักงานสำนักงาน.วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราช นครินทร์, 9(3).

ชุติมา ศรีอรุณ และ ไตรรัตน์ จารุทัศน์. (2563). แนวทางการเสริมสร้างสุขภาวะเชิงสถาปัตยกรรมของผู้อยู่อาศัย ในอาคารชุดในกรุงเทพมหานคร กรณีศึกษา โครงการ เดอะรูม สุขุมวิท 69และ เดอะรูม สาทร-ถนนปั้น. ภาควิชาเคหการ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ณิชารัตน์ อัครมณี. (2562). ทัศนคติของผู้อยู่อาศัยต่อลักษณะคอนโดมิเนียมที่ส่งเสริมสุขภาวะในการอยู่อาศัย.สาระศาสตร์, (3), 339-351.

นฤพนธ์ ไชยยศ. (2559,เมษายน). ปัจจัยที่มีผลต่อความพึงพอใจของผู้อยู่อาศัยแนวตั้งในกรุงทพมหานคร. การประชุมวิชาการระดับชาติ, มหาวิทยาลัยรังสิต, กรุงเทพ, ประเทศไทย.

ฉัตรชัย เอกปัญญาสกุล. (2547). ความชุกและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มอาการป่วยเหตุอาคารของผู้ที่ทำงานในอาคารสำนักงานในเขตกรุงเทพมหานคร.

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. New York: Harper and Row Publication.

Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49-60.

Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. New York: Harper Collins. Publishers.

Jaruwan Viroj (2014). One-Way ANOVA and Multiple Comparison in Public Health Research: A Case Study of Hemorrhagic Fever Protection. J Sci Technol MSU, 34(3), 305-308.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-29

รูปแบบการอ้างอิง

Ussavadilokrit, M. (2025). การศึกษาปัญหาด้านสุขภาวะของผู้พักอาศัยในอาคารชุดในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 17(2, July-December), 269862. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/swurd/article/view/269862