สังเคราะห์แนวทางศึกษาเชิงบูรณาการการเมืองท้องถิ่นร่วมสมัยในจังหวัดสุราษฎร์ธานี

ผู้แต่ง

  • อัศว์ศิริ ลาปีอี คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ
  • อภิรดี จิโรภาส คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ
  • ฐากร สิทธิโชค คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ
  • ทวนธง ครุฑจ้อน วิทยาลัยการจัดการเพื่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยทักษิณ
  • เสกศักดิ์ อยู่ดี วิทยาลัยการจัดการเพื่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยทักษิณ
  • ศุกร์พรัตน์ รักษกาญจน์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ

คำสำคัญ:

การสังเคราะห์องค์ความรู้, แนวการศึกษาเชิงบูรณาการ, การเมืองท้องถิ่นร่วมสมัย, จังหวัดสุราษฎร์ธานี

บทคัดย่อ

ความก้าวหน้าของการสร้างองค์ความรู้ใหม่ในบริบทการเมืองการปกครองท้องถิ่นไทย ถือเป็นหลักพื้นฐานสำหรับการสร้างเสถียรภาพทางการเมืองในระดับชาติ ส่งผลให้ข้อค้นพบจากการวิจัยมีสถานะเป็นเครื่องมือสำคัญที่นำไปสู่การพัฒนา อีกทั้งแก้ไขปัญหาในชุมชนท้องถิ่นอย่างมีนัยสำคัญ บทความนี้จึงกำหนดเป้าหมายเพื่อสำรวจประเด็นการวิจัยสำหรับฉายภาพการเมืองท้องถิ่น และทบทวนจุดยืนทางญาณวิทยาที่เกี่ยวข้องซึ่งสัมพันธ์กับผลผลิตทางวิชาการและสังเคราะห์แนวทางการศึกษาเชิงบูรณาการการเมืองท้องถิ่นร่วมสมัยในจังหวัดสุราษฎร์ธานี ด้วยรูปแบบการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีการวิจัยเอกสารจากวิทยานิพนธ์และการศึกษาอิสระของนักศึกษาหลักสูตรรัฐศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี ประกอบการสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้ให้ข้อมูลหลักที่มีส่วนขับเคลื่อนกระบวนการจัดการศึกษาด้านการเมืองท้องถิ่นภาคใต้ วิเคราะห์เนื้อหาประกอบการสังเคราะห์เชิงอภิมาน ผลวิจัยจำแนก ดังนี้ 1) ประเด็นการวิจัยการเมืองท้องถิ่น พบว่าส่วนใหญ่นำเสนอขอบข่ายการศึกษาด้านการเมืองท้องถิ่นมากที่สุด รองลงมาคือ การศึกษาด้านบูรณาการ ด้านการบริหารท้องถิ่นและด้านการปกครองท้องถิ่นตามลำดับ ในขณะที่ 2) จุดยืนทางญาณวิทยา พบว่ามีการผสานมโนทัศน์เชิงบูรณาการครอบคลุมทั้งทางรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ หากแต่มีความโน้มเอียงไปในทางรัฐศาสตร์มากกว่า (ร้อยละ 57.89) นอกจากนี้ 3) แนวทางศึกษาเชิงบูรณาการการเมืองท้องถิ่น สัมพันธ์กับการอาศัยกรอบวิธีวิเคราะห์เชิงปริมาณตามแนวการศึกษายุคพฤติกรรมนิยมเป็นกรอบดำเนินการวิจัย ซึ่งสะท้อนจุดเด่นของการใช้เครื่องมือทางสถิติสนับสนุนชุดข้อมูลรองรับการอธิบายปรากฏการณ์การเมืองท้องถิ่นให้มีความน่าเชื่อถือมากยิ่งขึ้น ทั้งนี้การประมวลชุดข้อมูลจากผลการศึกษาวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาที่สามารถนำไปสู่การปรับใช้ได้จริงนั้น ตอกย้ำถึงบทบาทของสถาบันการศึกษาที่ควรตระหนักในการเป็นแหล่งบ่มเพาะวิชาการด้านการเมืองท้องถิ่น รวมทั้งเป็นกลไกผสานการเชื่อมร้อยโครงข่ายการพัฒนาอย่างเป็นองค์รวม
ซึ่งต้องเร่งปรับกระบวนทัศน์การจัดการศึกษาภายใต้แนวทางบูรณาการที่สะท้อนปรัชญาและอัตลักษณ์หลักสูตรเพื่อยกระดับคุณภาพวิชาการรองรับการสร้างสรรค์องค์ความรู้ใหม่ด้านการเมืองท้องถิ่นบริบทร่วมสมัยให้เกิดผลเชิงประจักษ์

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

โกวิทย์ พวงงาม. (2562). มองมุมใหม่การกระจายอำนาจสู่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: มูลนิธิคอนราด อาเดนาวร์.

ชัยยนต์ ประดิษฐศิลป์, ชัยณรงค์ เครือนวน, และจิตรา สมบัติรัตนานันท์. (2564). การสำรวจเชิงวิพากษ์เกี่ยวกับองค์ความรู้ด้านการกระจายอำนาจสู่ท้องถิ่นในประเทศไทย. วารสารสังคมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 51(1), 51-72. https://so08.tci-thaijo.org/index.php/ssjpolsci/article/view/692

อัศว์ศิริ ลาปีอี, ฐากร สิทธิโชค, และอาหมาด อาดตันตรา. (2565). การปรับกระบวนทัศน์การจัดการเรียนการสอนทางรัฐศาสตร์ในบริบทร่วมสมัย ภายหลังแพร่ระบาดดของไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19). สุราษฎร์ธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.

ปธาน สุวรรณมงคล. (2557). บทบาทของมหาวิทยาลัยราชภัฏกับการศึกษาเพื่อพัฒนาพลเมืองในระบอบประชาธิปไตย. วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 1(1), 100-108.

สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2565). ประกาศกระทรวงอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม เรื่อง การกำหนดให้สถาบันอุดมศึกษาสังกัดกลุ่มสถาบันอุดมศึกษา ประจำปีงบประมาณ 2565. สืบค้นเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2565. จาก https://www.ops.go.th/en/flagship-project-driven/item/6522-reinventing-university

Leske, S. (2011). CREATE 2011: Systematic review, metaanalysis and qualitative meta-synthesis. The European Health Psychologist, 13(4), 83-85.

Jain, V., Sharma, R., and Singh, S. (2012). Doing meta-analysis in research: A systematic approach. Indian Journal of Dermatology, Venereology and Leprology, 78(3), 242-250.

บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี. (2566). รวมบทคัดย่องานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา วิทยานิพนธ์และการค้นคว้าอิสระ หลักสูตรรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง. สืบค้นเมื่อ 25 กันยายน 2566. จาก https://anyflip.com/cdfok/rgnk

Scott, J. (1990). A matter of record, documentary sources in social research. Cambridge: Polity Press.

จุมพล หนิมพานิช. (2550). การวิจัยเชิงคุณภาพในทางรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ปธาน สุวรรณมงคล. (2562). หลักและแนวทางการวิเคราะห์การเมืองท้องถิ่น. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

หลักสูตรรัฐศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี. (2562). ข้อมูลหลักสูตรรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี. สืบค้นเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2565. จาก https://graduate.sru.ac.th/2019/politics-and-government/

กิรพัฒน์ เขียนทองกุล. (2559). สถานภาพการเรียนการสอนวิชาการปกครองท้องถิ่นในสถาบันอุดมศึกษาไทย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

โอฬาร ถิ่นบางเตียว. (2565). การเมืองท้องถิ่นอารยะเพื่อการพัฒนาประชาธิปไตยท้องถิ่นอย่างยั่งยืน. สืบค้นเมื่อ 2 มกราคม 2567. จาก https://ebook.buu.ac.th/index.php?r=book-detail/index&id=163

สำนักข่าวอิศรา. (2557). ‘จรัส สุวรรณมาลา’ ฉายภาพอนาคตไทยอีก 10 ปี ในมิติกระจายอำนาจ. สืบค้นเมื่อ 30 ธันวาคม 2566. จาก https://www.isranews.org/content-page/item/31942-10-community.html

วิศาล ศรีมหาวโร. (2554). การเมืองไทยระบบหรือคน : การพัฒนาวัฒนธรรมและการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชน. สืบค้นเมื่อ 5 มกราคม 2567. จาก http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=การเมืองไทยระบบหรือคน_%3A_การพัฒนาวัฒนธรรมและการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชน

อัมพร ธำรงลักษณ์. (2557). ภววิทยา ญาณวิทยาและการศึกษาทางรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์หลังสมัยใหม่. ใน อัมพร ธำรงลักษณ์, ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร, ชลิดาภรณ์ ส่งสัมพันธ์, เกษม เพ็ญภินันท์, ชนิดา จิตตรุทธะ, และสุรัช คมพจน์ (บ.ก.), รัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์แนวหลังสมัยใหม่นิยม. กรุงเทพฯ: โครงการตำราและสิ่งพิมพ์ คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-29

รูปแบบการอ้างอิง

ลาปีอี อ., จิโรภาส อ., สิทธิโชค ฐ., ครุฑจ้อน ท., อยู่ดี เ., & รักษกาญจน์ ศ. (2025). สังเคราะห์แนวทางศึกษาเชิงบูรณาการการเมืองท้องถิ่นร่วมสมัยในจังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 17(2, July-December), 1–14, Article 269959. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/swurd/article/view/269959