ความสัมพันธ์ระหว่างประเภทการรับเข้าศึกษากับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนิสิต คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา ประเทศไทย
คำสำคัญ:
ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน, วิธีการรับเข้าศึกษา, ระบบกลางในการรับเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยในประเทศไทย (TCAS)บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างประเภทการรับเข้าศึกษากับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน โดยประชากรที่ใช้ในการศึกษา คือ นิสิตที่รับเข้าศึกษาในคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะยา ระหว่างปีการศึกษา 2561–2565 จำนวน 787 คน ซึ่งผู้วิจัยใช้แบบเก็บข้อมูลจากฐานข้อมูลการลงทะเบียนของนิสิตมหาวิทยาลัยพะเยา
ตัวแปรอิสระ คือ รูปแบบการรับเข้าศึกษา แบ่งเป็น 4 กลุ่มตามชนิดของระบบรับเข้าศึกษากลาง โดยกำหนดให้กลุ่ม TCAS 1 เป็นกลุ่มอ้างอิง ผลลัพธ์หลัก คือ ผลการเรียนเฉลี่ยสะสมตลอดหลักสูตร (GPA) วิเคราะห์ทางสถิติด้วยการถดถอยเชิงเส้น ปรับด้วยเพศ ชั้นปีและหลักสูตร คัดนิสิตที่ลาออก พ้นสภาพ หรือลาพักการศึกษาออก เหลือประชากรในการวิเคราะห์ทั้งสิ้น 682 คน ผลการศึกษาพบว่า ในขณะที่กลุ่ม TCAS 2 มีผลการเรียนเฉลี่ยไม่แตกต่างทางสถิติ กลุ่ม TCAS 1 กลุ่ม TCAS 3 และ 4 กลับมีระดับผลการเรียนเฉลี่ยที่สูงกว่ากลุ่ม TCAS 1 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยมีค่าสัมประสิทธิ์บีตาที่ปรับด้วยเพศ ชั้นปี และหลักสูตร (ความเชื่อมั่นร้อยละ 95) เท่ากับ 0.18 (0.09, 0.27)และ 0.17 (0.09, 0.25) ตามลำดับ ทั้งนี้ผลการวิเคราะห์ความไวและการวิเคราะห์กลุ่มย่อยให้ผลสอดคล้องไปในทิศทางเดียวกัน จึงสรุปได้ว่า นิสิตที่รับเข้าด้วยวิธี TCAS 3 และ 4 สัมพันธ์กับการมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงกว่านิสิตที่รับเข้าด้วยวิธี TCAS 1 ซึ่งอาจนำไปสู่การปรับสัดส่วนการรับเข้าในอนาคตรวมถึงการวางแผนติดตามผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนิสิตที่รับเข้าด้วยวิธี TCAS 1 และ 2
Downloads
เอกสารอ้างอิง
] มหาวิทยาลัยพะเยา. (2565). รับเข้าศึกษา มหาวิทยาลัยพะเยา. สืบค้นเมื่อ 15 ธันวาคม 2566, จาก https://admission.up.ac.th.
] กนกภรณ์ เทสินทโชติ. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ในโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระแก้ว เขต 1. [วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา]. คลังปัญญา มหาวิทยาลัยบูรพา. https://buuir.buu.ac.th/bitstream/1234567890/6321/1/Fulltext.pdf.
] สุจิตรา สุคนธมัต. (2555). การศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง. วารสารวิทยาศาสตร์ลาดกระบัง. 21(2),16-35. https://li01.tci-thaijo.org/index.php/science_kmitl/article/view/19830.
] กาญจนา แย้มเสาธง. (2555). การศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนิสิตหลักสูตรสถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. วารสารวิชาการ ศิลปะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. 3(2), 121-129. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/ajnu/article/view/26352/22365.
] วรกมล บุญโยธิน, ศรีวรรณ พรมกัณฑ์, และพนิตนาฏ จักรเพชร. (2561). ความแตกต่างของระบบการรับเข้าศึกษาต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาหลักสูตรอาชีวอนามัยและความปลอดภัย คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี. 12 ฉบับพิเศษ, 138-149. https://www.thonburi-u.ac.th/Journal/Document/12-Special/Journal12_Special_13.pdf.
] ปานจิต บูรณสมภพ, และรัชฎาภรณ์ ขอเจริญ. (2560). ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนิสิตระดับปริญญาตรมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ที่ผ่านการคัดเลือกจากระบบการคัดเลือกบุคคลเข้าศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา (TCAS ) ปีการศึกษา 2561. รายงานการวิจัยสำนักบริหารการศึกษาฝ่ายรับเข้าศึกษา สำนักทะเบียนและประมวลผลมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. https://registrar.ku.ac.th/wp-content/uploads/KM/m/rpk3.pdf.
] ธิติมา พลับพลึง, และปิยพงศ์ พลับพลึง. (2550). การศึกษาเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยวิธีโควตา และการสอบคัดเลือกของคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์. คลังข้อมูลงานวิจัยและผลงานทางวิชาการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์. https://repository.rmutr.ac.th/123456789/304.
] ชาลี จิตรีผ่อง. (2562). เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี ที่เข้าศึกษาด้วยรับบ TCAS และระบบรับตรง. คลังปัญญามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. http://www.repository.rmutt.ac.th/dspace/handle/123456789/3607.
] เบญจรินทร์ สันตติวงศ์ไชย์, และเอมิกา ศุขโต. (2553). ปัจจัยที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ของนักศึกษาคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. [โครงการพิเศษปริญญาเภสัชศาสตรบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหิดล]. ข้อมูลงานวิจัยและผลงานวิจัย คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. https://pharmacy.mahidol.ac.th/TH/service-research-special-abstract.php?num=65&year=2553.
] Malone, H. E., Nicholl H., and Coyne I. (2016). Fundamentals of estimating sample size. Nurse Researcher, 23(5), 21–25. https://doi.org/10.7748/nr.23.5.21.s5
] สุทธิวรรณ พีรศักดิ์โศภณ, และเกียรติยศ กุลเดชชัยชาญ. (2560). เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนิสิตชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ที่เข้าศึกษาด้วยวิธีรับตรงและวิธีระบบรับกลางปีการศึกษา 2558. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์). 9(18), 220-229. https://ejournals.swu.ac.th/index.php/swurd/article/view/9588
] Kirkwood, B. R., and Sterne, J. A. C. (2003). Essential medical statistics (2nd ed). Malden, Massachusetts: Blackwell Science.
] Vatcheva, K. P., Lee M., McCormic J. B., and Rahbar M. H. (2016). Multicollinearity in regression analyses conducted in epidemiologic studies. Epidemiology. 6(2), Article 1000227. https://doi.org/10.4172/2161-1165.1000227
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ อยู่ภายใต้การอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 4.0 International (CC-BY-NC-ND 4.0) เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น โปรดอ่านหน้านโยบายของวารสารสำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเข้าถึงแบบเปิด ลิขสิทธิ์ และการอนุญาต
