กลวิธีการใช้ภาษาเพื่อสื่ออารมณ์ขันในรายการ “PPG The Next Level”

สิริรัตน์ รักชาติ; วุฒินันท์ แก้วจันทร์เกตุ

ผู้แต่ง

สิริรัตน์ รักชาติ สาขาวิชาภาษาไทย คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
วุฒินันท์ แก้วจันทร์เกตุ ภาควิชาภาษาไทย คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

คำสำคัญ:

กลวิธีการใช้ภาษา, อารมณ์ขัน, การใช้ภาษาเพื่อสื่ออารมณ์ขัน, หน้าที่ของอารมณ์ขัน

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลวิธีการใช้ภาษาเพื่อสื่ออารมณ์ขันในรายการ “PPG The Next Level” โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากเทปบันทึกรายการที่เผยแพร่ผ่านทางเว็บไซต์ยูทูบ (Youtube) ช่อง Powerpuff GAY ตั้งแต่รายการเริ่มเผยแพร่วันที่ 9 กันยายน พ.ศ.2565 ถึง 24 ธันวาคม พ.ศ.2565 เป็นระยะเวลา 4 เดือน จำนวนทั้งสิ้น 11 เทปบันทึกรายการ ผลการศึกษากลวิธีการใช้ภาษาเพื่อสื่ออารมณ์ขันของผู้ดำเนินรายการประกอบด้วยกลวิธีทางวัจนภาษา จำนวน 6 กลวิธี ได้แก่ (1) การใช้คำผวน (2) การกล่าวเกินจริง (3) การใช้คำสองแง่สองง่าม
(4) การใช้อุปลักษณ์แบบแหวกแนว (5) การใช้คำพ้องรูปแบบสมบูรณ์ และ (6) การเล่นเสียง และกลวิธีทางอวัจนภาษา จำนวน 2 กลวิธี ได้แก่ (1) การแต่งกายที่แหวกแนวและมีสีสันโดดเด่นสะดุดตา และ (2) การแสดงท่าทางเกินจริง การศึกษาครั้งนี้ยังพบว่าผู้ดำเนินรายการมักใช้ภาษาที่สร้างความเป็นกันเองทำให้ผู้ชมรู้สึกเป็นกันเองมากขึ้นเสมือนได้นั่งอยู่ในวงสนทนากับกลุ่มเพื่อนซึ่งเป็นลักษณะเด่นของรายการทำให้รายการได้รับความนิยมจากผู้รับชม

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

Bangkokbiznews. (2564). เปิดสถิติ! คนไทยใช้ 'โซเชียลมีเดีย' อันดับ 1 ของโลก. สืบค้นจาก https://www.bangkokbiznews.com/lifestyle/958161

Marketeeronline. (2565). YouTube เข้ามาอยู่ในไทยครบ 8 ปี และกำลังจะกลายเป็น “ทีวียุคใหม่” ของผู้บริโภค. สืบค้นจาก https://marketeeronline.co/archives/283219

ANGA. (2565). Social Media คืออะไร? ทำความรู้จักโซเชียลมีเดีย ประเภทและข้อดีข้อเสีย. สืบค้นจาก https://anga.co.th/marketing/what-is-social-media

Relevantaudience. (2564). 18 สถิติบน Youtube ที่นักการตลาดต้องรู้ในปี 2023. สืบค้นจาก https://www.relevantaudience.com/th/18-youtube-statistics-marketers-must-know-in-2023/

พัฒนะชัย พัชรเดช, และอุมาภรณ์ สังขมาน. (2559). กลวิธีทางวัจนปฏิบัติศาสตร์ในเดี่ยวไมโครโฟนของอุดม แต้พานิช. วารสารวจนะ, 4(2), 20-39.

สมศักดิ์ พันธ์ศิริ. (2560). กลวิธีการสร้างอารมณ์ขันในนิทานมุกตลกพื้นบ้านอีสานเรื่องหัวพ่อกับจัวน้อย. วารสารวิวิธวรรณสาร, 1(3), 53-84.

ศศิวิมล สงวนพงษ์. (2564). อารมณ์ขันในรายการเทยเที่ยวไทย [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ฐาปนี สีทาจันทร์, นัทธมน คภะสุวรรณ, จุฬาลักษณ์ ลาพานิชย์, วิภาดา รัตนดิลก ณ ภูเก็ต, และวุฒินันท์ แก้วจันทร์เกตุ. (2564). กลวิธีการใช้ภาษาเพื่อสื่ออารมณ์ขันในรายการ “ตามใจตุ๊ด”. วารสารศิลปศาสตร์, 21(2), 274-298.

สุทธภา อินทรศิลป์. (2564). กลวิธีการสร้างอารมณ์ขันในงานเขียนของ ปินดา โพสยะ. Journal of Modern Learning Development, 6(2), 332-343.

Critchley, S. (2002). On Humor. London: Routledge.

ณัฐพร พานโพธิ์ทอง. (2556). วาทกรรมวิเคราะห์เชิงวิพากษ์ตามแนวภาษาศาสตร์ : แนวคิดและการนำมาศึกษาวาทกรรมในภาษาไทย. คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศิริพร ภักดีผาสุข. (2549). อารมณ์ขันในการ์ตูนการเมืองไทย. วารสารภาษาและวรรณคดีไทย, 23, 46-143.

Goatly, A. (1997). The Language of Metaphors. London and New York: Routledge.

Elizabeth, K. (2007). Body Language for Dummies. West Sussex: John Wiley & Sons, Ltd.

ชัชวดี ศรลัมพ์. (2558). ระบบความหมาย ใน ดียู ศรีนราวัฒน์ และชลธิชา บำรุงรักษ์ (บ.ก.), ภาษาและภาษาศาสตร์. (หน้า169-196). ปทุมธานี: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2560). พจนานุกรมนักเรียน ฉบับเฉลิมพระเกียรติ ฉบับปรับปรุง (พิมพ์ครั้งที่ 13). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วัฒนาพานิช จำกัด.

สุวรรณา ตั้งทีฆะรักษ์. (2552). ภาษาและวัฒนธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 8). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

เกษสุดา จันทะชาติ, และจารุวรรณ ธรรมวัตร. (2564). กลวิธีการใช้ภาษาเพื่อสร้างความตลกขบขันในนิทานก้อมอีสานออนไลน์. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 40(4), 19-31.

อุมาภรณ์ สังขมาน. (2559). กลวิธีทางภาษาในวัจนกรรมเสียดสีเพื่อสร้างความตลกขบขันของไทย. วารสารมนุษยศาสตร์, 23(1), 154-178.

ปวริส มินา. (2561). กลวิธีการสร้างสรรค์ความตลกในรายการโทรทัศน์ไทย. Veridian E-Journal,Silpakorn University (Humanities, Social Sciences and arts), 11(3), 2300-2313. สืบค้นจาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/article/view/160585

สุทธาสินี จิตรกรรมไทย เจียจันทร์พงษ์. (2566). ค้นหลักฐาน คำว่า “กู” เป็น “คำหยาบ” ตั้งแต่เมื่อไหร่?. สืบค้นจาก https://www.silpa-mag.com/culture/article_103154

พิชัย แก้วบุตร, ชวาลิน เพ่งบุญ, และนพวรรณ เมืองแก้ว. (2565). กลวิธีทางภาษาแสดงอารมณ์ขันในบทพากย์-เจรจาแบบกวนมุขในโขนพระราชทาน. วารสารวิเทศศึกษา, 12(1), 281-311.