ปัจจัยทำนายความรอบรู้เรื่องสื่อสุขภาพทางเพศของนักเรียนวัยรุ่นมัธยมศึกษาตอนปลาย จังหวัดนครนายก

ผู้แต่ง

  • สุนันทา ศรีศิริ คณะพลศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
  • สุนันทา มนัสมงคล สถาบันอาศรมศิลป์

คำสำคัญ:

ความรอบรู้เรื่องสื่อ, พฤติกรรมทางเพศ, สุขภาพทางเพศ, นักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย

บทคัดย่อ

งานวิจัยแบบความสัมพันธ์เชิงทำนายครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อ 1) ศึกษาระดับความรอบรู้เรื่องสื่อสุขภาพทางเพศและระดับพฤติกรรมทางเพศ  2) ศึกษาปัจจัยทำนายความรอบรู้เรื่องสื่อสุขภาพทางเพศของนักเรียนวัยรุ่นมัธยมศึกษาตอนปลายในจังหวัดนครนายก และ3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความรอบรู้เรื่องสื่อสุขภาพทางเพศกับพฤติกรรมทางเพศ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนวัยรุ่นมัธยมศึกษาตอนปลายอายุระหว่าง 15-19 ปี จังหวัดนครนายก ที่ศึกษาอยู่ในโรงเรียนสังกัดสำนักงาน
เขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปราจีนบุรี-นครนายก จำนวน 11 โรงเรียน ใช้วิธีการสุ่มแบบกลุ่ม รวม 316 คน  เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถามปัจจัยคุณลักษณะส่วนบุคคล แบบวัดความรู้ความเข้าใจสุขภาพทางเพศ แบบวัดความรอบรู้เรื่องสื่อสุขภาพทางเพศและแบบสอบถามพฤติกรรมทางเพศ ที่มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.89, 0.79 และ 0.79 ตามลำดับ ข้อมูลวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา สถิติสหสัมพันธ์เพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ   ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายเลือกรับข้อมูลข่าวสารด้านสุขภาพทางเพศจากสื่อออนไลน์มากที่สุด กลุ่มตัวอย่างมีความถี่ในการใช้สื่อออนไลน์ทุกวัน ซึ่งผู้ที่มีอิทธิพลต่อการเลือกสื่ออันดับแรกคือเพื่อน  ระดับการรู้เท่าทันสื่อสุขภาพทางเพศโดยรวมอยู่ในระดับพอใช้  ปัจจัยทำนายความรอบรู้เรื่องสื่อสุขภาพทางเพศพบว่า อิทธิพลของเพื่อนรอบข้าง ความรู้ความเข้าใจสุขภาพทางเพศ เพศและการเปิดรับข้อมูลสื่อออนไลน์ สามารถร่วมกันทำนายความรอบรู้เรื่องสื่อสุขภาพทางเพศได้ร้อยละ 39.70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (R2 =0.397, F=6.810, p<.05) และพบว่ามีความสัมพันธ์ทางบวกระหว่างความรอบรู้เรื่องสื่อสุขภาพทางเพศกับพฤติกรรมทางเพศของนักเรียนวัยรุ่นมัธยมศึกษาตอนปลาย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

พัชรินทร์ บุญถนอม, ชนัญชิดาดุษฎี ทูลศิริ, และสมสมัย รัตรกรีฑากุล. (2566). ปัจจัยที่มีผลต่อการรู้เท่าทันสื่อออนไลน์เรื่องเพศของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดจันทบุรี. วารสารไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ, 18(4), 416-422.

กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. (2565). รายงานสถานการณ์อนามัยเจริญพันธุ์ในวัยรุ่นและเยาวชน ปี 2565. สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม 2566, จาก https://rh.anamai.moph.go.th/th/cms-of-1/download/?did=214353&id=115658&reload=

มูลนิธิอินเทอร์เน็ตร่วมพัฒนาไทย. (2565). ผลสำรวจสถานการณ์เด็กกับภัยออนไลน์ ประจำปี 2565. สืบค้นเมื่อ 20 มิถุนายน 2566, จาก https://www.isranews.org/article/isranews-scoop/113123-isranews-284.html

อัญชลี วิมลศิลป์. (2563). การรู้เท่าทันสื่อและใช้ได้อย่างปลอดภัย. สืบค้นเมื่อ 2 ธันวาคม 2566, จาก https://noppakornru.wordpress.com/wp-content/uploads/2020/02/chapter8_media_literacy_final.pdf

ชัยนันท์ เหมือนเพ็ชร์, นิภา มหารัชพงศ์, และปาจรีย์ อับดุลลากาซิม. (2563). การรู้เท่าทันสื่อสังคมออนไลน์เรื่องเพศกับพฤติกรรมทางเพศของวัยรุ่นประเทศไทย. วารสารวิจัยทางวิทยาศาสตร์สุขภาพ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี จังหวัดนนทบุรี, 14(2), 23-33.

Scull, T. M., Dodson, C. V., Geller, J. G., Reeder, L. C., and Stump, K. N. (2022). A Media Literacy Education Approach to High School Sexual Health Education: Immediate Effects of Media Aware on Adolescents' Media, Sexual Health, and Communication Outcomes. Journal of youth and adolescence, 51(4), 708–723. https://doi.org/10.1007/s10964-021-01567-0

UNESCO. (2013). Media and Information literacy: policy and strategy guideline. The United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). ข้อมูลพื้นฐานโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายสังกัดจังหวัดปราจีนบุรี-นครนายก. สืบค้นเมื่อ 15 สิงหาคม 2565, จาก https://data.bopp-obec.info/emis/schooldata-view_student_area.php?Edu_year=2565&Area_CODE=250001

สุนันทา ศรีศิริ. (2566). การพัฒนากิจกรรมฝึกทักษะความรอบรู้ด้านสุขภาพเรื่องเพศศึกษาที่เสริมสร้างการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการมีพฤติกรรมทางเพศที่ปลอดภัยของนักเรียนวัยรุ่นตอนปลาย. วารสารราชพฤกษ์. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 21(3), 203-218.

Polit, D. F., and Beck, C. T. (2006). The Content Validity Index: Are You Sure You Know What’s Being Reported? Critique and Recommendations. Research in Nursing & Health, 29(1), 489-497.

โศภิสุดา วิบูลย์พันธุ์. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างการรู้เท่าทันสื่อสังคมออนไลน์กับพฤติกรรมทางเพศของวัยรุ่น อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา]. iThesis มหาวิทยาลัยบูรพา. https://buuir.buu.ac.th/bitstream/1234567890/6637/1/Fulltext.pdf

กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. (2550). การสร้างแบบวัดพฤติกรรมทางเพศที่พึงประสงค์ของเยาวชนในสังคมไทย. นนทบุรี: กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข.

Landry, M., Turner, M., Vyas, A., and Wood, S. (2017). Social Media and Sexual Behavior Among Adolescents: Is there a link?. JMIR public health and surveillance, 3(2), e28. https://doi.org/10.2196/publichealth.7149

ละมัย มั่นคง, วัชรากร เรียบร้อย, วรุฒ โยธา, และภัทรพงศ์ ชูเศษ. (2558). คู่มือการเรียนการสอนเรื่องเพศศึกษาและทักษะชีวิตในนักเรียนแบบบูรณาการ. นนทบุรี: สำนักอนามัยการเจริญพันธุ์ กรมอนามัย.

ปุณยนุช สละชั่ว. (2564). ผลการพัฒนาความรอบรู้เท่าทันสื่อสุขภาพด้านเพศ ต่อการป้องกันการมีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควรในนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา]. iThesis มหาวิทยาลัยบูรพา. https://buuir.buu.ac.th/bitstream/1234567890/10203/1/61920073.pdf

รพีพรรณ นาคบุบผา, และวรรณี เดียวอิศเรศ. (2563). แนวคิดและการประเมินการรู้เท่าทันสุขภาพทางเพศในวัยรุ่น: การสังเคราะห์วรรณกรรม. วารสารไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ, 15(1), 56-62.

ศราวุธ เรืองสวัสดิ์, ปภาสินี แซ่ติ้ว, และ ปิยรัตน์ ชูมี. (2563). ผลของการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานต่อทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สำหรับนักศึกษาพยาบาล วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุราษฎร์ธานี. วารสารพยาบาลกองทัพบก, 21(1), 235-244.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-29

รูปแบบการอ้างอิง

ศรีศิริ ส., & มนัสมงคล ส. (2026). ปัจจัยทำนายความรอบรู้เรื่องสื่อสุขภาพทางเพศของนักเรียนวัยรุ่นมัธยมศึกษาตอนปลาย จังหวัดนครนายก. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 18(1, January-June). สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/swurd/article/view/273733