กลวิธีการตั้งชื่อและการแปลชื่อศาลเจ้าจีนเป็นภาษาไทย กรณีศึกษาศาลเจ้าจีนในสังคมไทย

เจษฎา นิลสงวนเดชะ

ผู้แต่ง

เจษฎา นิลสงวนเดชะ สาขาภาษาจีน คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย

คำสำคัญ:

กลวิธีการตั้งชื่อ กลวิธีการแปลชื่อ ศาลเจ้าจีน ป้ายชื่อศาลเจ้า การแปลจีนไทย

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลวิธีการตั้งชื่อและการแปลชื่อศาลเจ้าจีนเป็นภาษาไทย โดยวิเคราะห์ป้ายชื่อศาลเจ้าจำนวน 1,000 แห่ง ครอบคลุมศาลเจ้าในกรุงเทพมหานคร 218 แห่ง และต่างจังหวัด 782 แห่ง ซึ่งคัดเลือกจากศาลเจ้าที่มีความเก่าแก่และเป็นตัวแทนพื้นที่ได้อย่างเหมาะสม การวิเคราะห์ดำเนินทั้งด้านภาษาศาสตร์ ได้แก่ การถ่ายถอดเสียง การแปลความหมาย และด้านวัฒนธรรม เพื่ออธิบายบริบทที่มีผลต่อการตั้งชื่อ ผลการศึกษาพบกลวิธีสำคัญ 6 วิธี ดังนี้ 1.กลวิธีการตั้งชื่อตามนามที่ได้รับพระราชทานจากสมเด็จพระสังฆราชหรือพระมหากษัตริย์ 2.การแปลชื่อแบบเน้นที่การรักษาชื่อเดิมตามต้นฉบับ 3.การตั้งชื่อหรือการแปลชื่อแบบเน้นที่ความเข้าใจของสาธุชนผู้ศรัทธา 4.การแปลชื่อตามพระนามเทพเจ้าจีน 5.การตั้งชื่อตามบริบทพื้นที่ที่ตั้งศาลเจ้า และ 6.การแปลแบบขยายความให้ชัดเจนมากขึ้น จากผลการวิจัยสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการทำความเข้าใจกระบวนการแปลและการถอดเสียงระหว่างภาษาจีนและภาษาไทย ตลอดจนเป็นประโยชน์ต่อการศึกษาด้านภาษาศาสตร์และศาสตร์ว่าด้วยการตั้งชื่อ นอกจากนี้ยังสามารถนำผลการศึกษาไปใช้ประโยชน์ในการจัดทำป้ายชื่อและข้อมูลประกอบที่ถูกต้องและเป็นระบบเดียวกันได้

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

Huang, Z. (1991). 海語,卷上 [Haiyu, juan shang]. In 叢書集成初編 [Collected Series: First Edition] (Vol. 3022). 中華書局 [Chung Hwa Book Company].

ต้วน ลี่ เซิง, และบุญยิ่ง ไร่สุขสิริ. (2543). ความเป็นมาของวัดจีนและศาลเจ้าจีนในประเทศไทย. กรุงเทพฯ : บริษัท ส่องศยาม จำกัด.

ดวงตา สุพล. (2541). ทฤษฎีและกลวิธีการแปล. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อเนกกุศลศาลา (วิหารเซียน). (ม.ป.ป). อเนกกุศลศาลา (วิหารเซียน) Anek Kusala Sala (Viharnra Sien). กรุงเทพฯ : บริษัท อัศวแบงก์คอก.

กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. (2563). ศาลเจ้า 100 ปี. กรุงเทพฯ : บริษัท บพิธการพิมพ์ จำกัด.

Yip, Tak-ping. (2019). 廣澤尊王信仰與香港福建族群的關係 [The Relationship Between the Belief of “Guangzezunwang” and the Fujian Ethnic Group in Hong Kong]. 文學新鑰 [Literature in a new key], 29 2019.06 [民108.06], 213-230.

อมรา ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2544). ภาษาศาสตร์สังคม. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

กนกพร นุ่มทอง, และศิริวรรณ ลิขิตเจริญธรรม. (2562). หลักและข้อควรระวังในการแปลจีน-ไทย ไทย-จีน. วารสารจีน ศึกษา, 12(2), 120-127.

ดำรงราชานุภาพ, สมเด็จกรมพระยา. (2554). ตำนานหนังสือสามก๊ก. กรุงเทพฯ : สุขภาพใจ.

วรรณา แสงอร่ามเรือง. (2563). ทฤษฎีและหลักการแปล. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุพรรณี ปิ่นมณี. (2552). การแปลขั้นสูง. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สัญฉวี สายบัว. (2550). หลักการแปล (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ : สํานักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สุพรรณี ปิ่นมณี. (2562). ภาษา วัฒนธรรมกับการแปล. กรุงเทพฯ : สํานักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Wang, Y. (2012). 認知翻譯研究 [Cognitive Translation Studies]. 中國翻譯 [Chinese Translators Journal], 33(4), 17-23.

Nida, E. A. (1964). Towards a science of translating: With special reference to principles and procedures involved in Bible translating. Leiden: Brill.