การสืบสานภูมิปัญญาท้องถิ่นการทอผ้าพื้นเมืองชาวลาวเวียงด้วยเทคโนโลยีสารสนเทศ

Main Article Content

วรรณา เรืองปราชญ์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาวิธีการทอผ้าพื้นเมือง จากภูมิปัญญาท้องถิ่น เพื่อศึกษาพฤติกรรมการเรียนรู้โดยใช้หลักอิทธิบาท 4 ของเด็กนักเรียนที่มีต่อการทอผ้า ซึ่งเป็นการวิจัยกึ่งทดลองที่ได้ทำการสุ่มนักเรียนจำนวน 2 โรงเรียน ในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 โรงเรียนละ 15 คน โดยได้สร้างหลักสูตรการสืบสานการทอผ้าพื้นเมือง ซึ่งได้กำหนดแผนการทดลองสอนรวม 40 ชั่วโมง ผลการวิจัยพบว่า การทอผ้าพื้นเมืองจากภูมิปัญญาท้องถิ่น มีเทคนิคและวิธีการทอผ้าที่ยังรักษาเอกลักษณ์ และลวดลายโบราณไว้เป็นส่วนใหญ่ เฉพาะในกลุ่มผู้สูงอายุ จึงจำเป็นต้องสืบสานภูมิปัญญานี้ โดยให้เด็ก นักเรียนเข้าโครงการฝึกปฏิบัติการทอผ้าพื้นเมืองตาม หลักสูตรที่ได้กำหนดไว้ เป็นผลให้ นักเรียนเกิดความรู้ความเข้าใจ สามารถทอผ้าพื้นเมืองขั้นพื้นฐานได้ โดยใช้หลักอิทธิบาท 4 คือ ฉันทะ วิริยะ จิตตะ และวิมังสา

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เรืองปราชญ์ ว. (2013). การสืบสานภูมิปัญญาท้องถิ่นการทอผ้าพื้นเมืองชาวลาวเวียงด้วยเทคโนโลยีสารสนเทศ. วารสาร สถาบันวิจัยญาณสังวร มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 4(1), 75–86. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/yri/article/view/174333
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

รัชฎา สุขแสงสุวรรณ.ผ้าไทคั่ง ไทเวียง.กรุงเทพมหานคร:ภูมิปัญญา,2547.

พระธรรมปิฎก. การพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development). พิมพ์ครั้งที่ 2 . กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์มูลนิธิโกมลคีมทอง, 2539.

พระประดิษฐ์ คำมุงคุณ.(2551) การพัฒนาการเรียนรู้ภูมิปัญญาการทอผ้าโดยใช้แหล่งเรียนรู้ในชุมชน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนวัดต้นตาล (ต้นตาลประชาสฤษฎิ์) สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสระบุรี

วรรณา เรืองปราชญ์และสุชาดา นาคฤทธิ์,โครงสร้างการบริหารจัดการธุรกิจการทอผ้าพื้นบ้านจากภูมิปัญญาท้องถิ่น เพื่อสร้างอาชีพและเพิ่มรายได้ เขตอำเภอเนินขาม จังหวัดชัยนาท.2555 รายงานการวิจัยเข้าปกเย็บเล่ม