การประยุกต์ใช้รูปแบบการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญของครูโรงเรียนวัดราชบพิธกรุงเทพมหานคร

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) ศึกษาการประยุกต์ใช้รูปแบบการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญของครู 2) เปรียบเทียบการประยุกต์ใช้รูปแบบการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญของครูที่มีเพศ ระดับการศึกษา และประสบการณ์ต่างกัน และ 3) ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการประยุกต์ใช้รูปแบบการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญของครู ประชากรคือครูที่เป็นข้าราชการประจำของโรงเรียนวัดราชบพิธ กรุงเทพมหานคร ประจำปีการศึกษา 2557 จำนวน 90 คน กลุ่มตัวอย่างกำหนดขนาดโดยสูตรของ Taro Yamane ได้จำนวน 73 คน ใช้วิธีการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม ซึ่งผู้วิจัยได้สร้างขึ้นโดยอาศัยกรอบแนวคิด ทฤษฎี ผลงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง วัตถุประสงค์ สมมติฐาน รวมทั้งนิยามปฏิบัติการ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลมี 2 ประเภท ได้แก่ สถิติเชิงพรรณนา คือ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน คือ การทดสอบค่าที และการทดสอบความแปรปรวนแบบทางเดียว ผลการวิจัย พบว่า : 1)ครูประยุกต์ใช้รูปแบบการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญโดยรวม 5 แบบ อยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาโดยเรียงลำดับตามค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย พบว่า แบบที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด คือ แบบซิปปาโมเดล 2)ครูที่มีเพศ ระดับการศึกษา และประสบการณ์สอนต่างกันมีการประยุกต์ใช้รูปแบบการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญไม่แตกต่างกัน และ 3) การประยุกต์ใช้รูปแบบการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญของครูสามารถแยกเป็นแบบต่าง ๆ มีรายละเอียด ดังนี้ 1) แบบบทบาทสมมติ (2) แบบโครงงาน (3) แบบบทเรียนคอมพิวเตอร์คือ (4) แบบซิปปาโมเดล (5) แบบเรียนรู้แบบร่วมมือร่วมใจ