การเพิ่มขีดความสามารถในการแสดงธรรมและการนำปฏิบัติธรรมของพระจริยานิเทศก์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาสภาพขีดความสามารถในการแสดงธรรมและนำการปฏิบัติธรรมของพระจริยานิเทศก์ 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการเพิ่มขีดความสามารถในการแสดงธรรมและนำการปฏิบัติธรรมของพระจริยานิเทศก์ 3) เพื่อกำหนดรูปแบบและรวบรวมข้อเสนอแนะการเพิ่มขีดความสามารถในการแสดงธรรมและการนำปฏิบัติธรรมของพระจริยานิเทศก์ ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ มี 2 กลุ่ม คือ 1) พระจริยานิเทศก์ทั้งหมด จำนวน 151 รูป 2) บุคคลผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับงานของพระจริยานิเทศก์ จำนวน 30 รูป/คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์เชิงลึก สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าเฉลี่ย ( ) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และการหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สันนำเสนอในรูปแบบตารางประกอบการบรรยาย ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพขีดความสามารถในการแสดงธรรมและนำการปฏิบัติธรรมของพระจริยานิเทศก์ โดยรวมอยู่ในระดับมาก รายด้านมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากทุกด้าน 2) ปัจจัยที่มีผลต่อการเพิ่มขีดความสามารถในการแสดงธรรมและนำการปฏิบัติธรรมโดยรวมอยู่ในระดับมาก รายด้านมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากทุกด้าน3) ผลการทดสอบสมมติฐานความสัมพันธ์ของปัจจัยกับการเพิ่มขีดความสามารถในการแสดงธรรมและนำการปฏิบัติธรรมของพระจริยานิเทศก์มีความสัมพันธ์กันทางบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 4) รูปแบบการเพิ่มขีดความสามารถพระจริยานิเทศก์ควรพัฒนาสมรรถนะตนเองโดยเข้าศึกษาต่อในหลักสูตรที่เกี่ยวข้อง และ 5) ข้อเสนอแนะในการเพิ่มขีดความสามารถ คือ ควรมีการจัดสรรงบประมาณให้เพียงพอกับการปฏิบัติงาน และเพิ่มสมรรถนะพระจริยานิเทศก์ให้มีความเชี่ยวชาญการเผยแผ่ยิ่งขึ้น