การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารในการบริหารหลักสูตรอิสลามศึกษา โรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารในการบริหารหลักสูตรอิสลามศึกษา โรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ เป็นการวิจัยแบบเชิงปริมาณ ประชากร คือ ผู้บริหารสถานศึกษาที่จัดการเรียนการสอนอิสลามศึกษาระดับประถมศึกษาในโรงเรียนรัฐ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาใน 3จังหวัดชายแดนภาคใต้ ปีการศึกษา 2559 จำนวน 255 คน จาก 255 โรงเรียน กลุ่มตัวอย่าง ใช้วิธีการสุ่มแบบง่าย กำหนดขนาดโดยใช้สูตรยามาเน่ จำนวน 156 คน วิธีดำเนินการวิจัย มี 5 ขั้นตอนคือ (1) ศึกษาวรรณกรรม องค์ความรู้ที่เกี่ยวข้อง (2) กำหนดกรอบแนวคิดในการวิจัย (3) สร้างเครื่องมือและหาคุณภาพเครื่องมือ (4) เก็บข้อมูลและรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง (5) วิเคราะห์ข้อมูลและนำเสนอผลการศึกษา เครื่องมือวิจัย คือ แบบสอบถามความคิดเห็นที่มีค่าความเชื่อมั่น 0.927 การวิเคราะห์ข้อมูล สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์เนื้อหา และการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน ผลการวิจัย พบว่า (1) ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารในการบริหารหลักสูตรอิสลามศึกษา โรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ในภาพรวมระดับภาวะผู้นำอยู่ในระดับมาก ( = 4.40,S.D. = 0.46) โดยเรียงอันดับจากมากไปหาน้อย ได้ดังนี้ ด้านการจัดการเรียนการสอนของครู ด้านการใช้กลยุทธ์ในการบริหารงานวิชาการ และด้านการนิเทศติดตาม ประเมินผลการสอนของครู (2) โมเดลภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารในการบริหารหลักสูตรอิสลามศึกษา โรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ มีตัวแปรดัชนีชี้วัดขององค์ประกอบทั้งหมด 13 ตัวแปรมีค่า Chi-square เท่ากับ 104.359 ค่า P-value เท่ากับ .001 ค่า df เท่ากับ 63 ค่า CMIN/df เท่ากับ 1.656 ค่า NFI เท่ากับ .917 ค่า CFI เท่ากับ .965 ค่า IFI เท่ากับ .965 และค่า RMSEA เท่ากับ .065
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กิรดา โชติช่วง. (2553). ปัญหาการใช้หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 ของโรงเรียนต้นแบบในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาจันทบุรี เขต 2.วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา,บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยบูรพา.
ประยูร อาคม. (2548). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษากลุ่มเครือข่ายอำเภอสังคมสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาหนองคาย เขต 1. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญา ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
วิรุฬ เกิดภักดี. (2551). การบริหารหลักสูตรสถานศึกษาโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร สำนักงานเขตบางขุนเทียน. สารนิพนธ์หลักสูตรปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา,บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สมคิด สร้อยน้ำ และ มัณฑนา อินทุสมิต (2554), “บทสรุปและประเด็นสำหรับการศึกษาภาวะผู้นำในอนาคต ภาวะผู้บริหาร”. เอกสารการประชุมสัมมนา เรื่องผู้บริหารกับการปฏิรูปการศึกษา(โครงการปริญญาเอก สาขา บริหารการศึกษา). 2/3 -72/3-8. 4 กรกฎาคม มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2552). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้ตามหลักสูตร แกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
อมรวิชช์ นาครทรรพ (2550), อมรวิชช์เสนอการพัฒนาครูเป็นยุทธศาสตร์แห่งชาติ,สืบค้น 7/6/2558 จาก http://school.obec.go.th/kroosakon/news/ view.php?no=107.
อับดุชชะกูร์ บิน ชาปิอีย์ ดินอะ (2553), การจัดการศึกษาในเขตพื้นที่สามจังหวัดชายแดนใต้ของ ประเทศไทย, [ออนไลน์]. [สืบค้นเมื่อ 23 มีนาคม 2553]. จาก http://www.oknation.net/blog/print.php.
