การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจคุณลักษณะของบัณฑิตในยุคดิจิทัลตามการรับรู้ของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา คณะศึกษาศาสตร์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพคุณลักษณะของบัณฑิตตามการรับรู้ของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ และวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจของคุณลักษณะบัณฑิตระดับบัณฑิตศึกษาในยุคดิจิทัลตามการรับรู้ของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ โดยใช้จำนวนตัวอย่างวิจัยทั้งหมด 248 คน แบ่งเป็น ระดับมหาบัณฑิต จำนวน 132 คน และระดับดุษฎีบัณฑิต จำนวน 116 คน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐานและการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ
ผลการวิจัยพบว่า 1. ผลการวิเคราะห์สภาพคุณลักษณะของบัณฑิตตามการรับรู้ของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ โดยแบ่งออกตามคุณลักษณะทั้งหมด 7 ด้าน พบว่า ค่าเฉลี่ยรายด้านทุกด้านอยู่ในระดับมาก ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ คุณลักษณะบัณฑิตด้านปัญญา (M=4.44, SD=.51) รองลงมาคือ คุณลักษณะบัณฑิตด้านความสามารถทางด้านวิชาการ (M=4.41, SD=.46) และด้านที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุดคือ คุณลักษณะบัณฑิตด้านการประกอบอาชีพ (M=4.29, SD=.65)
2. ผลการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจคุณลักษณะของบัณฑิตระดับบัณฑิตศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ พบว่า สามารถสกัดองค์ประกอบได้ 7 องค์ประกอบ ดังนี้ องค์ประกอบที่ 1 คือ คุณลักษณะบัณฑิตด้านคุณธรรมจริยธรรม องค์ประกอบที่ 2 คือ คุณลักษณะบัณฑิต ด้านความสามารถทางด้านวิชาการ องค์ประกอบที่ 3 คือ คุณลักษณะบัณฑิตด้านปัญญา องค์ประกอบที่ 4 คือ คุณลักษณะบัณฑิตด้านการตัดสินใจ องค์ประกอบที่ 5 คือ คุณลักษณะบัณฑิตด้านความเป็นผู้นำ องค์ประกอบที่ 6 คือ คุณลักษณะบัณฑิตด้านการประกอบอาชีพ และองค์ประกอบที่ 7 คือ คุณลักษณะบัณฑิตด้านการบริหารจัดการ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
บุษกร จินต์ธนาวัฒน์. (2558). แนวทางการเตรียมความพร้อมในการประกอบอาชีพของนักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปากรเพื่อรองรับการเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการทั่วไป มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2550). คู่มือกรอบแผนอุดมศึกษาระยะยาว 15 ปีฉบับที่ 2 (พ.ศ.2551-2565). กรุงเทพมหานคร: กลุ่มพัฒนานโยบายอุดมศึกษา สำนักนโยบายและแผนการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.
สุวิทย์ เมษินทรีย์. (2558). แนวคิดเกี่ยวกับประเทศไทย 4.0. เข้าถึงข้อมูลได้จาก http://planning2.mju.ac.th/government/20111119104835_planning/Doc_25590823143652_358135.pdf.
Barrie, S. C. (2004). A research‐based approach to generic graduate attributes policy. Higher Education Research & Development, 23(3), 261-275.
Bozalek, V., & Watters, K. (2014). The potential of authentic learning and emerging technologies for developing graduate attributes: Part 2: HELTASA 2012 Special Section. South African Journal of Higher Education, 28(3), 1069-1084.
Christensen, S., & Kift, S. (2000). Graduate attributes and legal skills: Integration or disintegration. Legal Educ. Rev., 11(2), 207-239.
De la Harpe, B., & David, C. (2012). Major influences on the teaching and assessment of graduate attributes. Higher Education Research & Development, 31(4), 493-510.
Denson, N., & Zhang, S. (2010). The impact of student experiences with diversity on developing graduate attributes. Studies in Higher Education, 35(5), 529-543.
Gilbert*, R., Balatti, J., Turner, P., & Whitehouse, H. (2004). The generic skills debate in research higher degrees. Higher education research & development, 23(3), 375-388.
Shafaei, A., Nejati, M., & Maadad, N. (2019). Brand equity of academics: demystifying the process. Journal of Marketing for Higher Education, 29(1), 121-133.
Ipperciel, D., & ElAtia, S. (2014). Assessing Graduate Attributes: Building a Criteria-Based Competency Model. International Journal of Higher Education, 3(3), 27-38.
Mager, S., & Spronken-Smith, R. (2014). Graduate attribute attainment in a multi-level undergraduate geography course. Journal of Geography in Higher Education, 38(2), 238-250.
Platow, M. J. (2012). PhD experience and subsequent outcomes: A look at self-perceptions of acquired graduate attributes and supervisor support. Studies in Higher Education, 37(1), 103-118.
Stracke, E., & Kumar, V. (2014). Realising graduate attributes in the research degree: the role of peer support groups. Teaching in Higher Education, 19(6), 616-629.
