การศึกษาความต้องการจำเป็นของสมรรถนะสากลสำหรับนักศึกษาปริญญาเอกด้านสังคมศาสตร์ ในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐจากการรับรู้ของนักศึกษาปริญญาเอก

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพที่เป็นจริงและสภาพที่ควรจะเป็น และจัดลำดับความต้องการจำเป็นด้านการพัฒนาสมรรถนะสากลสำหรับนักศึกษาปริญญาเอกด้านสังคมศาสตร์ในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ กลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาปริญญาเอกที่กำลังศึกษาในสาขาวิชาด้านสังคมศาสตร์ในมหาวิทยาลัยของรัฐ จำนวน 328 คน ได้จากการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถามสมรรถนะสากลสำหรับนักศึกษาปริญญาเอกด้านสังคมศาสตร์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ค่าดัชนีการจัดเรียงลำดับความสำคัญแบบปรับปรุง และวิเคราะห์เมทริกซ์ ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพที่เป็นจริงในภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 3.83) โดยด้านคุณธรรมมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด (  = 4.32) และทักษะการสื่อสารมีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด ( = 3.54) ส่วนค่าเฉลี่ยของสภาพที่ควรจะเป็นในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.50) โดยด้านคุณธรรมมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด ( = 4.61) และความสามารถด้านดิจิทัลมีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด ( = 4.40) 2) เมื่อพิจารณาความสัมพันธ์ระหว่างสภาพที่ควรจะเป็นและสภาพที่เป็นจริงพบว่า สมรรถนะสากลที่ต้องได้รับการพัฒนาแบบเร่งด่วนเป็นลำดับแรกคือ ความเชี่ยวชาญเฉพาะ รองลงมาคือ การแสวงหาและบูรณาการต่อยอดองค์ความรู้ และสมรรถนะที่ควรพัฒนาแต่ไม่เร่งด่วน ได้แก่ ทักษะการสื่อสาร ความสามารถด้านดิจิทัล ทักษะการแก้ปัญหาซับซ้อน และการคิดสร้างสรรค์ โดยมีค่าดัชนีลำดับของความสำคัญจำเป็นในภาพรวมมีค่าเท่ากับ 0.179 ข้อค้นพบในการวิจัยนี้สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการออกแบบพัฒนาหลักสูตรและโปรแกรมเสริมสร้างเพื่อเพิ่มขีดความสามารถและยกระดับสมรรถนะระดับบุคคล หน่วยงาน และสถาบันอุดมศึกษาตามความต้องการสู่สากลอย่างเป็นรูปธรรม