นิเวศการเรียนรู้ดิจิทัล : พิพิธภัณฑ์ภูเก็ตไทยหัวเสมือนเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้แบบดื่มด่ำ

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาและประเมินประสิทธิภาพของนิเวศการเรียนรู้ดิจิทัลของพิพิธภัณฑ์ภูเก็ตไทยหัวผ่านเทคโนโลยีความเป็นจริงเสมือน 2) ประเมินความพึงพอใจของผู้เข้าชมที่มีต่อพิพิธภัณฑ์ภูเก็ตไทยหัวเสมือน การวิจัยใช้รูปแบบผสานวิธีประกอบด้วยการวิจัยเชิงคุณภาพ การวิจัยและพัฒนา และการวิจัยเชิงปริมาณ โดยเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพจากการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้เชี่ยวชาญและผู้เกี่ยวข้อง 15 คน เพื่อเป็นฐานในการพัฒนาระบบตามกระบวนการ ADDIE Model และประเมินผลกับกลุ่มตัวอย่าง 400 คน ได้มาด้วยวิธีการเลือกแบบสะดวก เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยระบบนิเวศการเรียนรู้ดิจิทัลพิพิธภัณฑ์ภูเก็ตไทยหัวเสมือน แบบประเมินประสิทธิภาพ และแบบประเมินความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย () และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ผลการวิจัยพบว่า 1) ระบบนิเวศการเรียนรู้ดิจิทัลพิพิธภัณฑ์ภูเก็ตไทยหัวเสมือนที่พัฒนาขึ้นมีประสิทธิภาพเท่ากับ 4.82 ซึ่งอยู่ในระดับมากที่สุด โดยมีการนำเสนอภาพพาโนรามา 360 องศา พร้อมระบบนำชมที่ผู้ใช้สามารถมีปฏิสัมพันธ์ได้ 2) ผู้เข้าชมมีความพึงพอใจต่อการใช้งานเท่ากับ 4.59 ซึ่งอยู่ในระดับมากที่สุด โดยเฉพาะด้านความน่าสนใจของสื่อ และการเข้าถึงข้อมูลได้ทุกที่ทุกเวลา ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า การผสมผสานเทคโนโลยีเสมือนจริงเข้ากับการจัดนิเวศการเรียนรู้ดิจิทัล สามารถยกระดับการเรียนรู้ทางวัฒนธรรม และเป็นแนวทางในการพัฒนาแหล่งเรียนรู้ท้องถิ่นในยุคดิจิทัลได้อย่างมีประสิทธิภาพ