Creative Leadership of Educational Innovation Pilot School Administrators, under the Chiang Mai Primary Educational Service Area Office 5
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aim to 1) to study the creative leadership of school administrators, and 2) to investigate guidelines for developing creative leadership among administrators in pilot schools within the Innovative Education Area, under the jurisdiction of the Chiang Mai Primary Educational Service Area Office 5. The population used in this study consisted of 113 teachers in the 2024 academic year, along with 5 experts selected through purposive sampling for interviews. The research instruments included a questionnaire with a reliability coefficient of 0.94, and an interview form. Data were analyzed using mean, standard deviation, and content analysis.
The research findings revealed that:
1) The creative leadership of school administrators in pilot schools under the Innovative Education Area was found to be at a high level in all aspects. 2) The guidelines for developing creative leadership among school administrators in pilot schools under the Chiang Mai Primary Educational Service Area Office 5 revealed that administrators should serve as positive role models in listening to the opinions of all team members, creating a culture of open communication, practicing attentive listening skills, implementing systematic brainstorming processes, applying feedback in practice, and promoting creative activities. Moreover, administrators should rely on the participation of all stakeholders within the school. They should model active listening to their teams, create opportunities for inclusive participation, sincerely consider opinions, incorporate suggestions for improvement, communicate the school’s vision clearly, and consistently monitor progress. Administrators should also implement appropriate delegation of authority to support the sustainable development of educational quality. Furthermore, they should promote continuous learning and self-development, seek out educational innovations, build collaborative networks, utilize technology in administrative management, and foster an open and inclusive organizational culture. Altogether, these approaches will enable schools to strive for excellence and respond effectively to the dynamic changes in society and the modern educational landscape.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
จันจิรา น้ำขาว. (2562). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารกับการบริหารงานวิชาการใน โรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6. วิทยานิพนธ์ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
จินตนา ดีดวงพันธ์. (2565). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการเป็น องค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษามัธยมศึกษา มุกดาหาร. ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
จุฬาพรรณภรณ์ ธนะแพทย์.(2021). บทบาทของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสาร.มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตอุบลราชธานี อุบลปริทรรศน์.
เฉลิมพล ดีสวัสดิ์. (2566). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความเป็นนวัตกรรมการศึกษาของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา.คณะศึกษาศาสตร์บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
คุณาวุฒิ สิงห์ทอง. (2561). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของครู สำหรับสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 20. บัณฑิต วิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ซานีรา สุมาลี. (2565). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาระดับประถมศึกษา สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสตูล. สารนิพนธ์การบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
ดวงแข ขำนอก. (2559). การศึกษาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษานครราชสีมา เขต 6. (ม.ป.ท.).
ดาสวรรค์ วงศ์มีชัย. (2562). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์และวัฒนธรรมองค์การที่ส่งผลต่อองค์การแห่งการเรียนรู้ของวิทยาลัยเทคนิคในเขตภาคใต้สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว.วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน.
เตชินณ์ อินทบารุง. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นาเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหาร สถานศึกษา กับประสิทธิผลของโรงเรียนตามการรับรู้ของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษา ประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการ บริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
นงค์นุช จันทร์สัย. (2565). การศึกษาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารโรงเรียนในกลุ่มศูนย์พัฒนาคุณภาพการศึกษา ตำบลแม่นาวาง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 3. หลักสูตรการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10), กรุงเทพมหานคร : สุวีริยาสาส์น
ปิยวรรณ รามศิริ. (2561). การพัฒนารูปแบบภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารบริหารการศึกษา มศว, 15(28), 12 – 25
พัชรี อินทาปัจ (2563) . ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 3. วิทยานิพนธ์ การบริหารการศึกษา. คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
พิมลพรรณ เพชรสมบัติ. (2560). ทักษะการบรหารของผู้บริหารมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
พิศิษฐ์พงษ์ ไชยแก้ว. ( 11 กันยายน 2567). สัมภาษณ์. ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านห้วยน้ำขาว. บ้านห้วยน้ำขาว ต.ม่อนจอง อ.อมก๋อย จ.เชียงใหม่
เพ็ญนภา ศรีภูธร. (2562). การศึกษาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง. วิทยานิพนธ์ค.ม. จันทบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
ภรณ์ทิพย์ ปั้นกอง. (2559). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขต พื้นที่การศึกษาแระถมศึกษาชลบุรี เขต 3. การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา ชลบุรี.
ภาณุพงศ์ อุณชาติ และจุฬาพรรณภรณ์ ธนะแพทย์. (2563). ทักษะการบรหารของผู้บริหารมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ภาณุวัฒน์ ทวีกุล. (2560). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารฝ่ายกิจการนิสิตตามทัศนะของนิสิตและบุคลากร. ฝ่ายกิจการนิสิต มหาวิทยาลัยพะเยา. การศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยพะเยา.
ภูตะวัน แสนใจอิ. ( 29 สิงหาคม 2567). สัมภาษณ์. ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านสบลานบ้านสบลาน ต.ยางเปียง อ.อมก๋อย จ.เชียงใหม่.
มณีรัตน์ หนูสา. ( 30 สิงหาคม 2567). สัมภาษณ์. ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านพุย. บ้านพุย ต.บ่อหลวง อ.ฮฮด จ.เชียงใหม่.
วรรณา เทียนมี และเกษแก้ว ปวนแดง. (บรรณาธิการ). ( ม.ป.ป. ). หลักสูตรทวิ-พหุภาษา. [ม.ป.ท. : ม.ป.พ.].
สมชาย รุ่งเรือง. (2562). รูปแบบการพัฒนาผู้นำสู่การสร้างแรงผลักดันเชิงสร้างสรรค์. Veridian , Silpakorn University, 10(1), 29 – 46
สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2561). แผนยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี พ.ศ. 2561-2580. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพมหานคร : คลังสารสนเทศของสถาบันนิติบัญญัติ
สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์ สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.(2563).แผนยุทธศาสตร์ กระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2563-2567 กรุงเทพมหานคร .
สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดเชียงใหม่. (2563). คู่มือการขบเคลื่อนพื้นที่นวัตกรรมจังหวัด เชียงใหม่. [ม.ป.ท. : ม.ป.พ.].
เสาวลักษณ์ พิมพ์สายทอง. (2562). แนวทางการพัฒนาบทบาทภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอยุธยา เขต1. วิทยานิพนธ์การบริหาร การศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
อัยรีน สมาแอ. (2562). การศึกษาภาวะผู้นาเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษายะลาเขต 3. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. บัณฑิตมหาวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยหาดใหญ่
อิบตีซาม เจะหะ. (2564). ภาวะผู้นาเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสานักงานเขต พื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปัตตานี เขต 2. ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
Parker, J. P., & Begnaud, L.G. (2004). Developing Creative Leadership. Portsmouth,
