Development of Teacher Competency Management Model through the Use of Digital Technology Media at Watmaerimwittaya School
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1) study the administrative conditions of Wat Mae Rim Witthaya School, Mae Rim District, Chiang Mai Province, 2) develop a teacher competency management model using digital technology in Mae Rim District, Chiang Mai Province, and 3) experiment and evaluate the use of a teacher competency management model using digital technology in Mae Rim District, Chiang Mai Province. The research design was qualitative. The main informants were 8 people or persons. The tools were semi-structured interviews, observation forms, opinion recording forms, and evaluation forms, and content analysis.
The research results found that:
1) The administrative conditions of Wat Mae Rim Witthaya School, Mae Rim District, Chiang Mai Province, found that there was a lack of a technology management system, a lack of joint plans and systematic support, and a lack of a mentoring mechanism for learning.
2) The development of a teacher competency management model using digital technology in Mae Rim District, Chiang Mai Province found that the competency management model had 5 components: joint planning, workshops, joint teaching plans, classroom observation and sharing of suggestions, and joint reflection, with an emphasis on activities using technology such as Canva, Quizizz, Google Forms, and YouTube, with mentor teachers. Until the competence in 3 areas is achieved: knowledge, skills, and attitudes.
3) Experimentation and evaluation of the use of the teacher competency management model using digital technology in Mae Rim District, Chiang Mai Province found that the experimentation of the competency management model in 3 areas: (1) understanding of using technology, (2) confidence in choosing technology tools, and (3) practical skills in the classroom, resulted in the creation of a PLC learning community, an atmosphere of shared learning, exchanging ideas and experiences, and the role of "mentor teachers" that led to learning and changes in attitudes and behaviors in using technology.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กณิชชา ศิริศักดิ์ และดวงกมล ไตรวิจิตรคุณ. (2563). การวิเคราะห์องค์ประกอบสมรรถนะดิจิทัลสำหรับครู. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา, 15(2), 1–11.
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2562). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม พ.ศ. 2561–2580. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). ทิศทางการศึกษาไทยในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
พีรดา ผาคำ, สมเกียรติ อินทสิงห์ และนทัต อัศภาภรณ์. (2564). แนวทางส่งเสริมสมรรถนะดิจิทัลของนักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ในยุคการศึกษา 4.0. วารสารบัณฑิตวิจัย, 12(2), 119–131.
ภควรรณ อยู่เย็น. (2563). การพัฒนาสมรรถนะครูด้านดิจิทัลของโรงเรียนบ้านห้วยไผ่ อำเภอ
ไชยปราการ จังหวัดเชียงใหม่. การค้นคว้าอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
โรงเรียนวัดแม่ริมวิทยา. (2564). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา ปีการศึกษา 2564. เชียงใหม่: โรงเรียนวัดแม่ริมวิทยา.
_________. (2565). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา ปีการศึกษา 2565. เชียงใหม่ : โรงเรียนวัดแม่ริมวิทยา.
_________. (2566). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา ปีการศึกษา 2566. เชียงใหม่ : โรงเรียนวัดแม่ริมวิทยา.
ศศิวิมล ม่วงกล่ำ. (2562). การวิเคราะห์องค์ประกอบด้านความสามารถทางดิจิทัลของครูและบุคลากรทางการศึกษา จังหวัดสระบุรี. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
Downes, S. (2007). New Technology Supporting Informal Learning. Journal of Emerging Technologies in Web Intelligence, 2(1), 27–33.
Ramsay, G. (2001). Teaching and Learning with Information and Communication Technology: Success through a Whole School Approach. Paper presented at the National Educational Computing Conference (NECC), Chicago, IL.
