The Application of Buddhist principles for increasing the efficiency of arts and cultures policy implementation of Ton thong subdistrict municipality at mueang Lamphun district, In Lamphun province.
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to:1)examine the level of effectiveness in the
implementation of the cultural arts policy of the Ton Thong Subdistrict Municipality, Mueang Lamphun District, Lamphun Province. 2)compare the opinions of the residents in the Ton Thong community regarding the implementation of the cultural arts policy of the Ton Thong Subdistrict Municipality, Mueang Lamphun District, Lamphun Province. 3)propose the application of Buddhist principles to enhance the effectiveness of the cultural arts policy implementation of the Ton Thong Subdistrict Municipality, Mueang Lamphun District, Lamphun Province. This research employed a mixed-methods design. Quantitatively, 388 questionnaires were distributed and the data were analyzed using descriptive statistics, t-test, F-test, and LSD. Qualitatively, in-depth interviews were conducted with 10 participants.
The research results revealed that:
1)The level of opinion regarding the effectiveness of the cultural arts policy implementation by the Ton Thong Subdistrict Municipality, Mueang Lamphun District, Lamphun Province, Lamphun Province, was found to be at a moderate level overall.
2)compare the opinions of the residents in the Ton Thong community regarding the implementation of the cultural arts policy of the Ton Thong Subdistrict Municipality, Mueang Lamphun District, Lamphun Province, the results revealed that gender showed no significant difference, whereas age, educational attainment, occupation, and work experience demonstrated statistically significant differences at the 0.05 level.
3)propose the application of Buddhist principles to enhance the effectiveness of the cultural arts policy implementation of the Ton Thong Subdistrict Municipality, Mueang Lamphun District, Lamphun Province, The findings revealed that in terms of Saddhā-bala a proactive policy was promoted to build confidence in local wisdom through multi-sectoral collaboration; in terms of Viriya-bala cultural products were developed to generate income and foster community pride; in terms of Sati-bala resources were allocated and wisdom was transmitted through cooperation with a clear cultural identity; in terms of Samādhi-bala cultural activities were encouraged through public participation and the role of elders; and in terms of Paññā-bala local knowledge was systematically managed using technology and multi-sectoral partnerships for sustainability
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
เชาวน์มนัส ประภักดี. (2564). การขับเคลื่อนงานศิลปวัฒนธรรมในบริบทสังคมไทย: บทสังเคราะห์อุปสรรคและทางออกจากประสบการณ์นักขับเคลื่อนงานศิลปวัฒนธรรม. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 6(1), 57-67.
นฤมล เพ็ญสิริวรรณ. (2558). ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานตามหลักพุทธธรรมของบุคลากรองค์การบริหารส่วนตำบลในอำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาภานุพงษ์ คุณยุตโต (ดีวรรณา). (2566). อิทธิพลของประเพณีลอยขโมดที่ส่งผลต่อวิถีชีวิตของคนในชุมชนตำบลต้นธง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน. มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์. 9(3). 84-95.
พระราชปฏิภาณโกศล, & คณะ. (2565). แนวทางการประยุกต์ใช้หลักพละ 5 เพื่อพัฒนาชุมชน บ้านศาลาดิน อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม. วารสารบัณฑิตศาส์น มหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย, 20(1), 251-261.
พิราวัลย์ ทองสุข. (2565). ประสิทธิผลการบริหารโครงการจัดจำหน่ายสินค้าธงฟ้าราคาประหยัดลดค่าครองชีพประชาชนของสำนักงานพาณิชย์จังหวัดน่าน. สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มลธิดา อุบลรัตน์. (2566). พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากร สำนักการระบายน้ำ กรุงเทพมหานคร. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ยงยุทธ แก้วเต็ม และคณะ. (2562). แนวคิดทางพระพุทธศาสนา พละ 5 : การประยุกต์ใช้ในการพัฒนาการจัดการศึกษาเพื่อการเรียนรู้ของนักศึกษาพยาบาลในศตวรรษที่ 21. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 8(1), 280-293.
วรินทร จินดาวงศ์. (2566). การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรในสังกัดสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดศรีสะเกษ. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วิชญะ ยศกาศ. (2565). ประสิทธิผลการดำเนินการตามยุทธศาสตร์ด้านการศึกษาของเทศบาล ตำบลทาทุ่งหลวง อำเภอแม่ทา จังหวัดลำพูน. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ศิระ ภูมิภักดิ์. (2565). ประสิทธิภาพการบริหารจัดการกองทุนสวัสดิการชุมชนของเทศบาล ตำบลศรีบัวบาน อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน. สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สมเกียรติ ชุมพล. (2560). พุทธบูรณาการการส่งเสริมประสิทธิภาพการปฏิบัติหน้าที่ของข้าราชการตำรวจสถานีตำรวจนครบาลสายไหม. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักงานทะเบียน. (2567). สถิติประชากรจากทะเบียนบ้านตรวจสอบข้อมูลแยกรายพื้นที่ระดับตำบล/แขวง เขตพื้นที่ตำบลต้นธง อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน (อัดสำเนา). ที่ว่าการอำเภอเมืองลำพูน: สำนักงานทะเบียน.
