พุทธบูรณาการเพื่อเสริมสร้างศักยภาพการปกครองคณะสงฆ์ ของพระสังฆาธิการอำเภอเมือง จังหวัดลำพูน

บทคัดย่อ

วิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับศักยภาพการปกครองคณะสงฆ์ของพระสังฆาธิการในอำเภอเมือง 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักไตรสิกขากับศักยภาพการปกครองคณะสงฆ์ของพระสังฆาธิการในอำเภอเมือง และ 3) เสนอพุทธบูรณาการเพื่อเสริมสร้างศักยภาพการปกครองคณะสงฆ์ของพระสังฆาธิการอำเภอเมือง จังหวัดลำพูน วิธีวิจัยแบบผสม โดยเชิงปริมาณกำหนดกลุ่มตัวอย่าง 140 รูป ตามสูตรทาโร่ ยามาเน่ เครื่องมือได้แก่แบบสอบถาม ได้ค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ .878 วิเคราะห์ด้วยสถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบสมมติฐานด้วยค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ส่วนเชิงคุณภาพสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 10 รูป/คน วิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา

          ผลการวิจัยพบว่า

          1) ระดับศักยภาพการปกครองคณะสงฆ์โดยรวมอยู่ในระดับมาก (3.75) และอยู่ในระดับมากทุกด้าน ได้แก่ ด้านความรู้ ด้านทักษะ และด้านคุณลักษณะที่พึงประสงค์

          2) หลักไตรสิกขามีความสัมพันธ์เชิงบวกกับศักยภาพการปกครองคณะสงฆ์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 แต่มีความสัมพันธ์ในระดับน้อยมาก (r = .119*)

          3) แนวทางพุทธบูรณาการเพื่อเสริมสร้างศักยภาพประกอบด้วย 6 ด้าน ได้แก่ (1) ด้านความรู้ ควรมีความรู้ด้านการบริหาร กฎหมายคณะสงฆ์ บริบทสังคม และการประสานงาน (2) ด้านทักษะ เน้นทักษะการบริหาร การสื่อสาร การแก้ไขความขัดแย้ง และการบังคับใช้กฎหมายอย่างเป็นธรรม (3) ด้านคุณลักษณะ มีความรับผิดชอบ ซื่อสัตย์ เสียสละ และเป็นแบบอย่างที่ดี (4) ด้านศีล ยึดพระธรรมวินัย กำหนดกฎระเบียบชัดเจน (5) ด้านสมาธิ ส่งเสริมการปฏิบัติอย่างต่อเนื่องเพื่อเพิ่มสติและความรอบคอบ และ (5) ด้านปัญญา พัฒนาการคิดอย่างมีเหตุผล บูรณาการความรู้ทางธรรมและทางโลก เพื่อยกระดับการตัดสินใจและการบริหารจัดการให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น