การจัดการท่องเที่ยวเชิงพุทธเพื่อการพัฒนาพุทธสถานวัดเนรมิตวิปัสสนา อำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย

Main Article Content

พระกร ฐิติญาโณ

บทคัดย่อ

 


บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพจัดการท่องเที่ยวเชิงพุทธเพื่อพัฒนาพุทธสถาน วัดเนรมิตวิปัสสนา 2) ศึกษาจัดการท่องเที่ยวเชิงพุทธวัดเนรมิตวิปัสสนา 3) แนวทางดการพัฒนาจัดการท่องเที่ยวเชิงพุทธเพื่อพัฒนาพุทธสถานวัดเนรมิตวิปัสสนา การวิจัยแบบผสานวิธี กลุ่มตัวอย่างคือประชาชนในเขตเทศบาลตำบลด่านซ้าย จำนวน 260 คน .ใช้แบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่น 0.954 และการสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 8 รูป/คน วิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์เนื้อหา  


          ผลการวิจัยพบว่า


          1) สภาพการจัดการท่องเที่ยวเชิงพุทธเพื่อพัฒนาพุทธสถานวัดเนรมิตวิปัสสนา พบว่า วัดตั้งอยู่บนเนินเขา มีอุโบสถและเจดีย์ก่อสร้างด้วยศิลาแลงทั้งหลัง ตกแต่งอย่างวิจิตรตามแบบศิลปะภาคกลาง ภายในประดิษฐานพระพุทธชินราชจำลอง มีความหมายในเชิงศาสนาและความงามทางศิลปะ เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมทุกวันตั้งแต่เช้าถึงเย็น ไม่เก็บค่าธรรมเนียมเข้าชม


          2) การจัดการท่องเที่ยวเชิงพุทธพุทธสถานวัดเนรมิตวิปัสสนา พบว่า การเข้าชมพุทธสถานต้องการแต่งกายสุภาพ ไม่ส่งเสียงดัง ให้ความเคารพสถานที่ ปฏิบัติตามกฎระเบียบของวัด การจัดกิจกรรมทางธรรม การให้ความรู้แก่นักท่องเที่ยว การปฏิบัติตนอย่างเหมาะสม นักท่องเที่ยวสามารถถวายสังฆทาน ฟังเทศน์ นั่งสมาธิ และปฏิบัติธรรม


          3) แนวทางพัฒนาการจัดการท่องเที่ยวเชิงพุทธเพื่อการพัฒนาพุทธสถานวัดเนรมิตวิปัสสนา พบว่า วัดมีการอนุรักษ์ซ่อมแซมบำรุงรักษาพุทธสถานอย่างต่อเนื่อง คงความเป็นเอกลักษณ์ภายในวัด อย่างมีคุณค่าทางประวิติศาสตร์ ความเป็นระเบียบของพุทธสถาน เป็นธรรมชาติ การจัดระบบการประชาสัมพันธ์ที่หลากหลายผ่านสื่อออนไลน์เฟสบุ๊ค เว็บไซต์ นักท่องเที่ยวต้องแต่งกายสุภาพอ่อนโยนมีกิจกรรมทางศาสนาให้นักท่องเที่ยวได้ร่วมกิจกรรม เช่น การรักษาศีล ปฏิบัติธรรม เป็นต้น

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ฐิติญาโณ พ. (2026). การจัดการท่องเที่ยวเชิงพุทธเพื่อการพัฒนาพุทธสถานวัดเนรมิตวิปัสสนา อำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย. วารสาร มจร.หริภุญชัยปริทรรศน์, 10(4), 400–412. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JMHR/article/view/ab027
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

มานพ นักการเรียน, บานชื่น นักการเรียน & ฉัชศุภางค์ สารมาศ. (2566). การสังเคราะห์งานวิจัยด้านการท่องเที่ยวเชิงพุทธ ระหว่างปี พ.ศ. 2557-2563. วารสารวิชาการสิรินธรปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย, 23 (1), 84-93.

พระราเชนทร์ วิสารโท, (2562). การจัดการท่องเที่ยวเชิงพุทธเพื่อการพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน. รวมบทความในสารนิพนธ์พุทธศาสตรบัณฑิต 2562. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาสุริยา มะสันเทียะ. (2558). กลยุทธ์การเพิ่มคุณค่าการตลาดสำหรับการท่องเที่ยวเชิงพุทธศาสนาในพระอารามหลวงในเกาะรัตนโกสินทร์. การบริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการตลาด). มหาวิทยาลัยสยาม

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2564). รายงานประจำปี 2564 การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. สำนักงานการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.

การปกครอง. (2564). ข้อมูลพื้นฐานภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. [ออนไลน์]. แหล่งข้อมูล : https://multi.dopa.go.th/pab/news/cate9 [ วันที่ 12 กันยายน 2568].

Jitthapat Niyomthanawat and Ntapat Worapongpat.(2025). "A Strategic Approach to Buddhist Tourism Management at Sarnath (The Site of the First Sermon) in the Buddhist Pilgrimage Circuit of India: A Case Study of the Sarnath Veneration Sites, India". Liberal Arts and Social Studies International Journal, 1 (3), 59-73.

Simpattanawong, D. & Intongpan, P. (2565). Model of Buddhist Tourism Management Based on the Concept of Wat Pa Udomsomporn, Sakon Nakhon. Journal of Buddhist Anthropology, 7(3), 287–301.

Weangtham, Sitthipol, Wittaya Thongdee, Anusorn Nangthrat, Uthai Woramethisrisakul & Phrakrusiripanyaporn (Suthee Visutdho). (2563). TOURISM MANAGEMENT ON BUDDHIST AND CULTURE IN MAHASARAKHAM PROVINCES. Journal of Buddhist Education and Research, 5(2), 281–295.