A Study of the Influence of Corperate Social Responsibility on Buying Decision Process with Brand Equity of Corporate in Thailand

Main Article Content

Chonnamas Chaisri
Sirirat Kosakarika
Yupawan Vannavanit

Abstract

                   The purposes of this research were to study the influence of CSR on Buying Decision
Process with Brand Equity as the mediator in Thai corporate. The questionnaire survey
was used to collect the data of 480 samples from Thai customers of PTT Public Company
Limited and KASIKORNBANK Public Company Limited. The data was surveyed by
non-probability sampling to obtain the qualifications. The results showed that Corporate
Social Responsibility, Brand Equity and Buying Decision Process total high priority levels.
The concordance of fit indices and structural equation model were in acceptable levels
considered by CMIN/DF = 2.260, GFI = 0.938 and RMSEA = 0.051; Consistent with the CSR
influence on Purchase, Problem and Information in this order with Brand Equity.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Chaisri, C., Kosakarika, S. ., & Vannavanit , Y. (2022). A Study of the Influence of Corperate Social Responsibility on Buying Decision Process with Brand Equity of Corporate in Thailand. Kasetsart Applied Business Journal, 16(24), 1–28. Retrieved from https://so04.tci-thaijo.org/index.php/KAB/article/view/251464
Section
Articles

References

กัลยา วานิชย์บัญชา. (2542). การวิเคราะห์สถิติ :สถิติเพื่อการตัดสินใจ. กรุงเทพฯ. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์วิทยาลัย.

ฐิติรัตน์ ถาวรสุจริตกุล, ภ. บ. (2561). ทฤษฎีสองปัจจัย(ปัจจัยสุขอนามัย-ปัจจัยจูงใจ) ที่มีอิทธิพลต่อการธำรงรักษาทรัพยากรมนุษย์กลุ่ม Generation Y ให้คงอยู่กับองค์กรอย่างยั่งยืน.วารสารราชนครินทร์. 15(34), 85-89.

ณิชาภาก ลัดทรัพย์. (2563). ระดับการรับรู้คุณค่าตราสินค้า มีผลต่อการดัดสินใจซื้อครีมบำรุงผิวยี่ห้อโอเรียนทอลพริ้น เซส สาขาเซ็นทรัลรัตนาธิเบศร์. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยสยาม.

ณัฐพงศ์ พลับทอง, นาวิน มีนะกรรณ และ ทรงพร หาญสันติ. (2555). การวัดคุณค่าตราสินค้าและความรับผิดชอบต่อสังคมที่มีผลต่อปัจจัยการตอบสนองทางการตลาดของบริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) ในเขตกรุงเทพมหานคร. เรื่องเต็มการประชมุ ทางวิชาการของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 50: สาขาศึกษาศาสตร์, สาขาเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ, สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. การประชุมทางวิชาการของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 50. (หน้า 209-216). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์;สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา;กระทรวงศึกษาธิการ;กระทรวงเกษตรและสหกรณ์;กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี;กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม;กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร;สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ;สำนักงานกองทนุ สนับสนนุการวิจัย.

ณัฐา ฉางชูโต. (2559). การวิเคราะห์ปัจจัยความรับผิดชอบต่อสังคมเพื่อสื่อสารแบรนด์. วารสารพฤติกรรมศาสตร์เพื่อการพัฒนา. 8(2), 94-95.

ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. (2555). แนวทางความรับผิดชอบต่อสังคมของกิจการ. กรุงเทพฯ. บริษัท เมจิกเพรส จำกัด.

ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. (2562). รายชื่อบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยที่ได้รับรางวัล SET SUSTAINABILITYAWARDS. SET. ค้นจาก http://www.setsustainability.com/libraries/705/item/list-of-companies-sustainability-awards

ธีรพันธ์ โล่ห์ทองคำ. (2547, 27 พฤศจิกายน). เคล็ดลับการสร้างความภักดีในตราสินค้าคอลัมน์ คลื่นความคิด. มติชนรายวัน, 5.

ธีรพันธ์ โล่ห์ทองคำ. (2550). กลยุทธ์สื่อสารการตลาดแบบครบวงจร. กรุงเทพฯ. ทิปปิ้ง พอยท์.

นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2542). โมเดลลิสเรล : สถิติวิเคราะห์สำหรับการวิจัย. กรุงเทพฯ. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

บริษัท ธนาคารกสิกรไทย จำกัด (มหาชน). (2560). Kasikornbank a bank of sustainability. ธนาคารกสิกรไทย. ค้นจาก https://kasikornbank.com/th/sustainable-development

บริษัท ปตท. จำกัด(มหาชน).(2563). การสร้างคุณค่าทางสังคม. PTT. ค้นจาก https://www.pttplc.com/th/Sustainability/Social/Corporatecitizenship.aspx

ปิยะวรรณ พุ่มโพธิ์. (2542). ความภักดีต่อตราสินค้า การขยายตราสินค้า และการประเมินของผู้บริโภคต่อปัจจัยที่มีผลกระทบต่อการขยายตราสินค้า. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ปาลิดา สามประดิษฐ์. (2560). การรับรู้ข่าวสาร ทัศนคติ และความรับผิดชอบต่อสังคมที่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้ถุงผ้าบรรจุสินค้าที่ซื้อจาก Top Market ของคนในกรุงเทพมหานคร. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

พิพัฒน์ นนทนาธรณ์. (2562). อิทธิพลของภาวะผู้นำที่รับผิดชอบต่อสังคม การรับรู้ของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียด้านความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การที่ส่งผลต่อภาพลักษณ์องค์การของท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย. วารสารเกษตรศาสตร์ธุรกิจประยุกต์, 12(17), 73-88.

วิภาดา วีระสัมฤทธิ์. (2553). ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กร (CSR) ที่มีผลต่อความจงรักภักดีของลูกค้าของ บริษัท แอดวานซ์ อินโฟร์ เซอร์วิส จำกัด (มหาชน). [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์] มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

วรรณชา กาญจนมุสิก. (2554). การทำกิจกรรมความรับผิดชอบต่อสังคม (CSR) ที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อสินค้าและบริการของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

วัลลภ รัฐฉัตรานนท์. (2561). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีผลต่อวัฒนธรรมทางการเมือง แบบประชาธิปไตยของนิสิตนักศึกษาใน กรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารการบริหารปกครอง, 7(1), 507-514.

ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2548). การวิจัยธุรกิจ:ฉบับปรับปรุงใหม่. กรุงเทพฯ. บริษัทธรรมสาร จำกัด.

สถาบันไทยพัฒน์ (2555). CSR ปี 2555วาระแห่งการเสริมสร้างความแข็งแกร่ง CSR องค์กร. Thaipat Institute. ค้นจาก https://www.thaicsr.com/2012/02/csr-2555-csr.html?m=0

สถาบันธุรกิจเพื่อสังคม. (2555). แนวทางความรับผิดชอบต่อสังคมของกิจการ. กรุงเทพฯ: เมจิกเพรส.

สุรชัย กังวล. (2557). การวิเคราะห์เส้นทางความสัมพันธ์เชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาสาขาเศรษฐศาสตร์สหกรณ์. [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยแม่โจ้.

Aaker, D. A. (1991). Managing brand equity: Capitalizing on the Value of a Brand Name. New York. Simon & Schuster Inc.

Andrews, K. R. (1987). The concept of corporate strategy. Oxford University. Homewood: McGraw-Hill.

Byrne, B. M. (2010). Structural equation modeling with AMOS: Basic Concepts, Applications, and Programming. New York. Routledge Taylor & Francis Group.

Carroll, A. B. (1991). Corporate social responsibility in Greek banking sector – An Empirical Research. Business Horizons. Greece. Elsevier Inc.

Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques third edition. Canada. John Wiley & Sons, Inc.

Hair, J. F., Black, B., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2014). Multivariate Data Analysis. United Kingdom. Pearson Education.

Halme, M., & Laurila, J. (2009). Philanthropy, integration or innovation? exploring the financial and societal outcomes of different types of corporate responsibility. Journal of Business Ethics, 84(3), 325-339. https://doi.org/10.1007/s10551-008-9712-5

Hur, W. M., Kim, H., & Woo, J. (2013). How CSR leads to corporate brand equity: mediating mechanisms of corporate brand credibility and reputation. Journal of Business Ethics, 125(1), 75-86. https://doi.org/10.1007/s10551-013-1910-0

Kotler, P., & Keller, K. L. (2012). Marketing management (14th ed.). New Jersey. Prentice Hall.

Kotler, P., & Lee, N. (2005). Corporate social responsibility : doing the most good for your company and your cause. Canada. John Wiley & Sons, Inc.

Lawrence, A. T., & Weber, J. (2002). Business and society: corporate strategy, public policy, ethics. New York. McGraw-Hill/Irwin.

Li, Y., Wang, X., & Yang, Z. (2011). The effects of corporate-brand credibility, perceived corporate-brand origin, and self-Image congruence on purchase intention: evidence from China's Auto Industry. Journal of Global Marketing, 24(1), 58-68. https://doi.org/10.1080/08911762.2011.545720

Muniz, F., Guzmán, F., Paswan, A., & Crawford, H. J. (2019). The immediate effect of corporate social responsibility on consumer-based brand equity. Journal of Product & Brand Management, 28(7), 864-879. https://doi.org/10.1108/jpbm-09-2018-2016

Zafran, M. (2018). Effects of corporate social responsibility on customer brand choice in Baltic region: mediating role of product involvement level. European Integration Studies, 12(1), 172-182. https://doi.org/10.5755/j01.eis.0.12.20735