การจัดการจ้างแรงงานคนพิการในสถานประกอบการ

Main Article Content

ภัสวรินทร์ กิตติโชคกุลพัทธ์
สุพัตรา ยอดสุรางค์
ฐิติมา โห้ลำยอง

บทคัดย่อ

การจ้างแรงงานคนพิการเป็นกลไกสำคัญในการส่งเสริมความเท่าเทียมลดความเหลื่อมล้ำและเปิดโอกาสให้คนพิการมีส่วนร่วมในระบบเศรษฐกิจและสังคมอย่างเสมอภาค อย่างไรก็ตาม การดำเนินนโยบายส่งเสริมการจ้างงานคนพิการในพื้นที่ดังกล่าวยังประสบ ส่งผลให้คนพิการจำนวนมากยังไม่สามารถเข้าสู่ตลาดแรงงานได้อย่างแท้จริง บทความนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความหมายคนพิการ ประเภทของความพิการ ความสำคัญและปัญหาของการจัดการจ้างแรงงานคนพิการ วิเคราะห์แนวทางการจัดการจ้างแรงงานคนพิการในสถานประกอบการ โดยมุ่งสะท้อนปัญหาเชิงระบบจากสถานประกอบการและปัญหาหลัก ได้แก่ ปัญหาทางสังคมและการบังคับใช้กฎหมาย ปัญหาจากสถานประกอบการ และปัญหาส่วนบุคคลของคนพิการ เพื่อเสนอแนวทางการจัดการจ้างงานคนพิการในสถานประกอบการควรดำเนินการอย่างเป็นระบบและรอบด้าน เพื่อให้เกิดความยั่งยืนทั้งต่อองค์กรและต่อสังคม ส่งเสริมองค์ความรู้แก่บุคลากร สนับสนุนสถานประกอบการที่จ้างคนพิการอย่างจริงจังด้วย ส่งเสริมความร่วมมือระหว่างภาครัฐ เอกชน และองค์กรภาคสังคมอย่างเป็นระบบ เสริมสร้างระบบนิเวศการจ้างงานที่เป็นธรรมและยั่งยืน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
กิตติโชคกุลพัทธ์ ภ., ยอดสุรางค์ ส. ., & โห้ลำยอง ฐ. . (2025). การจัดการจ้างแรงงานคนพิการในสถานประกอบการ. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 8(3), 17–30. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/SSRUJPD/article/view/282791
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ. (2564). แนวทางการส่งเสริมการจ้างงานคนพิการในสถานประกอบการ. กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. สืบค้นเมื่อ 10 กรกฎาคม 2568, จาก https://www.dsdw.go.th/doc_preview/3448/1309

กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ. (2568). แนวทางการส่งเสริมการจ้างงานคนพิการในสถานประกอบการ. สืบค้นเมื่อ 10 กรกฎาคม 2568, จาก https://www.dop.go.th/th/news/view/1/3000

กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2546). รายงานสถานการณ์คนพิการในประเทศไทย. สำนักส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ.

กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2552). ประกาศกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ เรื่องประเภทและหลักเกณฑ์ความพิการในประเทศไทย. สืบค้นจาก https://law.m-society.go.th/lawpdf/law256.pdf

พระราชบัญญัติส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ พ.ศ. 2550 (แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2556). (2556, 3 พฤษภาคม). ราชกิจจานุเบกษา, 130(41ก).

มติคณะรัฐมนตรี. (2541). ปฏิญญาว่าด้วยสิทธิคนพิการไทย. สำนักงานเลขาธิการคณะรัฐมนตรี.

สำนักงานส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการแห่งชาติ. (2552). อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิคนพิการ (CRPD).

สำนักงานส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการแห่งชาติ ฉบับที่ 5 พ.ศ. 2566–2570. สืบค้นเมื่อ 10 กรกฎาคม 2568, จาก https://www.ncpd.go.th/

สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี. (2547). ความหมายและความสำคัญของคนพิการ. สำนักพิมพ์แห่งชาติ.

องค์การสหประชาชาติ. (1975). Declaration on the rights of disabled persons. สืบค้นเมื่อ 10 กรกฎาคม 2568, จาก https://www.ohchr.org/en/instruments-mechanisms/instruments/declaration-rights-disabled-persons

องค์การอนามัยโลก. (2544). การจำแนกการทำหน้าที่ ความพิการ และสุขภาพระหว่างประเทศ (ICF). สืบค้นเมื่อ 10 กรกฎาคม 2568, จาก https://www.who.int/classifications/icf/

International Labour Organization. (2020). An inclusive future of work for persons with disabilities in Asia and the Pacific: Volume I – Laws, policies and strategies. สืบค้นเมื่อ 10 กรกฎาคม 2568, จาก https://www.ilo.org/asia/publications/WCMS_740252

United Nations General Assembly. (1975). Declaration on the rights of disabled persons. https://www.ohchr.org/en/instruments-mechanisms/instruments/declaration-rights-disabled-persons