องค์การแห่งการเรียนรู้ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานเป็นทีมของพนักงานบริษัท มงคลศิริทัวร์ จำกัด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบประสิทธิผลในการปฏิบัติงานเป็นทีม จำแนกตามคุณลักษณะส่วนบุคคลของพนักงาน และ 2) ศึกษาอิทธิพลขององค์การแห่งการเรียนรู้ที่มีต่อประสิทธิผลในการปฏิบัติงานเป็นทีม ผู้ศึกษาได้ดำเนินการศึกษา ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลกับกลุ่มตัวอย่าง พนักงานบริษัท มงคลศิริทัวร์ จำกัด จำนวน 227 คน ใช้สถิติพรรณนา, t- test , F-test และการวิเคราะห์ถดถอยพหุ ผลการวิจัยพบว่า 1) พนักงานที่มี ระยะเวลาในการปฏิบัติงาน ต่างกันมีประสิทธิผลในการปฏิบัติงานเป็นทีมแตกต่างกัน ในขณะที่พนักงานบริษัทที่มี เพศ อายุ ระดับการศึกษา รายได้เฉลี่ยต่อเดือน ต่างกันมีประสิทธิผลในการปฏิบัติงาน ไม่แตกต่างกัน และ 2) องค์การแห่งการเรียนรู้ ด้านพลวัตรของการเรียนรู้ ด้านการปรับเปลี่ยนองค์การ และด้านการเพิ่มอำนาจสมาชิกองค์การ ส่งผลต่อประสิทธิผลในการปฏิบัติงานเป็นทีม การวิจัยครั้งนี้ ผู้บริหารบริษัท มงคลศิริทัวร์ จำกัด นำผลจากการศึกษาที่ได้ไปเป็นแนวทางในการกำหนดนโยบายและประยุกต์ใช้สำหรับการสร้างองค์การแห่งการเรียนรู้ในองค์การเพื่อการเพิ่มประสิทธิผลขององค์การต่อไป
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จิรธร อ่อนละมูล. (2562). องค์การแห่งการเรียนรู้ในการทำงานแบบกลุ่มของข้าราชการตำรวจตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดตาก [สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเกริก].
ธนาคารกสิกรไทย. (2566). รายงานประจำปี 2566 (One Report). Kasikornbank. https://www.kasikornbank.com/th/ir/finaninforeports/financialreports/y2023-onereport-th.pdf
ปัญญา อัศวกุลประดิษฐ์. (2564). การศึกษาเปรียบเทียบการนำแนวคิดองค์กรแห่งการเรียนรู้มาปฏิบัติระหว่างองค์กรภาครัฐและเอกชน [วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์].
ฝ่ายทรัพยากรบุคคล บริษัท มงคลศิริทัวร์ จำกัด. (2566). ข้อมูลบุคลากรบริษัท มงคลศิริทัวร์ จำกัด. ฝ่ายทรัพยากรบุคคล บริษัท มงคลศิริทัวร์ จำกัด
มาลัยวัลย์ บุญแพทย์. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยด้านองค์การแห่งการเรียนรู้กับประสิทธิผลขององค์การ [สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเกริก].
สมชาย หิรัญกิติ. (2562). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ฉบับสมบูรณ์. ธีระฟิล์มและไซเท็กซ์.
สายสวาท โสขวัญฟ้า. (2551). การประเมินประสิทธิผลในการดำเนินงานของสภาวัฒนธรรมจังหวัดสมุทรปราการ ปีงบประมาณ 2547–2549 [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการวิจัยและสถิติทางการศึกษา, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ].
สำนักงานสภาพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560–2564). สำนักงานนายกรัฐมนตรี.
สุรศักดิ์ ชะมารัมย์. (2556). บทบาทของผู้นำต่อการพัฒนาองค์การสู่องค์การแห่งการเรียนรู้อย่างประสบผลสำเร็จ. มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด.
Dixon, G. (1994) Division Algebras: Octonions, Quaternions, Complex Numbers and the Algebraic Design of Physics. Kluwer, Dordrecht, Netherlands. https://doi.org/10.1007/978-1-4757-2315-1
Marquardt, M. J. (2014). Building the learning organization: A systems approach to quantum improvement and global success. McGraw-Hill.
Miller, L. B. (2017). Review of Journaling as a Teaching and Learning Strategy. Teaching and Learning in Nursing, 12, 39-42. https://doi.org/10.1016/j.teln.2016.10.004
Yamane, T. (1970). Statistic: an Introductory Analysis. 2nd ed. New York: Harper & Row.
