รูปแบบการพัฒนากรอบความคิดแบบเติบโตของผู้บริหารโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน

Main Article Content

อำไพร สมสมัย
สันติ บูรณะชาติ
วิทยา จันทร์ศิลา
น้ำฝน กันมา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาองค์ประกอบและแนวทางการพัฒนากรอบความคิดแบบเติบโตของผู้บริหารโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา 2) เพื่อสร้างรูปแบบการพัฒนากรอบความคิด แบบเติบโตของผู้บริหารโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา และ3) เพื่อประเมินรูปแบบการพัฒนากรอบความคิดแบบเติบโตของผู้บริหารโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน โดยมีวิธีดำเนินการวิจัย 3 ขั้นตอน ได้แก่ 1) การศึกษาองค์ประกอบและแนวทางการพัฒนากรอบความคิดแบบเติบโตของผู้บริหารโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา โดยใช้แบบสอบถามกับผู้บริหารสถานศึกษาที่เป็นกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 258 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน (CFA) และสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 6 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา 2) การสร้างรูปแบบการพัฒนากรอบความคิดแบบเติบโตของผู้บริหารโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา ผู้วิจัยยกร่างรูปแบบและตรวจสอบความเหมาะสมของร่างรูปแบบ โดยการสนทนากลุ่มร่วมกับผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 9 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการการวิเคราะห์เนื้อหา 3) ประเมินความเป็นไปได้และความเป็นประโยชน์โดยใช้แบบสอบถามกับผู้บริหารโรงเรียนที่เป็นกลุ่มตัวอย่าง 72 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า รูปแบบการพัฒนากรอบความคิดแบบเติบโตของผู้บริหารประกอบด้วย 5 องค์ประกอบหลัก โดยโมเดลการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน (CFA) สอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์อยู่ในเกณฑ์ดี (Chi-square = 1736.787, df = 930, p-value = 0.000, Chi-square/df = 1.868, CFI = 0.911, TLI = 0.901, SRMR = 0.044, RMSEA = 0.058) ค่าน้ำหนักองค์ประกอบมาตรฐานระหว่าง 0.554 –0.834 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติตามลำดับ ได้แก่ ด้านความท้าทาย ด้านการยอมรับคำวิจารณ์ ด้านความพยายาม           ด้านการยอมรับความล้มเหลวและด้านการเรียนรู้จากความสำเร็จของผู้อื่น 2) รูปแบบที่สร้างขึ้นมี 5 องค์ประกอบ คือ หลักการของรูปแบบ วัตถุประสงค์ของรูปแบบ เนื้อหาของรูปแบบ วิธีการพัฒนาและเงื่อนไขความสำเร็จ 3) ผลการประเมินรูปแบบโดยภาพรวมพบว่า มีความเป็นไปได้อยู่ในระดับมากที่สุด และมีความเป็นประโยชน์อยู่ในระดับมากที่สุด

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สมสมัย อ., บูรณะชาติ ส., จันทร์ศิลา ว., & กันมา น. (2026). รูปแบบการพัฒนากรอบความคิดแบบเติบโตของผู้บริหารโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน . วารสารรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 9(1), 73–88. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/SSRUJPD/article/view/285457
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2565). ลดความเหลื่อมล้ำทางการศึกษา. สำนักงานส่งเสริมสังคมแห่งการเรียนรู้และคุณภาพเยาวชน (สสค.). https://www.moe.go.th.

จิรารัตน์ กระจ่างดี. (2562). การศึกษากลยุทธ์การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนขยายโอกาสในอำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่].

ฉวีวรรณ อินชูกุล. (2560). การบริหารจัดการโรงเรียนประถมศึกษาในสถานการณ์ปกติใหม่ [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร].

ชาคริต จันทร์รุ่งสกุล. (2561). วิพากษ์วงการสตาร์ตอัพไทย. https://www.blognone.com/node/54166.

ชัยยนต์ เพาพาน. (2559). ผู้บริหารสถานศึกษายุคใหม่ in ศตวรรษที่ 21. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติครุศาสตร์ ครั้งที่ 1 การจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาท้องถิ่น สู่ประชาคมอาเซียน: ทิศทางใหม่ในศตวรรษที่ 21 (หน้า 45–56). มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10 ฉบับปรับปรุงใหม่). สุวีริยาสาส์น.

มูลนิธิทีชฟอร์ไทยแลนด์. (2561). กรอบความคิดแบบเติบโตกับการขับเคลื่อนเพื่อลดความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาไทย. https://www.teachforthailand.org.

ศศิมา สุขสว่าง. (2559). Fixed Mindset กับ Growth Mindset กับการพัฒนานวัตกรรม.https://www.sasimasuk.com/16655164/fixedmindset-กับ-growth-mindset-กับการพัฒนานวัตกรรม.

สุนทรพจน์ ดำรงค์พานิช. (2555). โปรแกรม Mplus กับการวิเคราะห์ข้อมูลทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ. (2541). คู่มือการประชุมสัมมนาคณะกรรมการโรงเรียนประถมศึกษา. สำนักงานการประถมศึกษาแห่งชาติ.

สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561 – 2580 (ฉบับย่อ). สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สำนักงานส่งเสริมสังคมแห่งการเรียนรู้และคุณภาพเยาวชน. (2560). การยกระดับคุณภาพครูไทยในศตวรรษที่ 21. สำนักงานส่งเสริมสังคมแห่งการเรียนรู้และพัฒนาคุณภาพเยาวชน.

Blackwell, L. S., Trzesniewski, K. H., & Dweck, C. S. (2007). Implicit theories of intelligence predict achievement across an adolescent transition: A longitudinal study and an intervention. Child Development, 78(1), 246–263.

Dimmock, C., & Walker, A. (2005). Educational leadership: Culture and diversity. SAGE Publications.

Dweck, C. S. (2006). Mindset: The new psychology of success. Random House.

Dweck, C. S. (2015). Carol Dweck revisits the "growth mindset". Education Week, 35(5), 20–24.

Gleeson, B. (2019). Embrace the suck: The Navy SEAL way to an extraordinary life. Hachette Books.

Gunn, T. M. (2018). Cultivating a growth mindset in teachers. Educational Leadership Review, 19(1), 56–67.

Katz, R. L. (1971). Skills of an effective administrator. Harvard Business Review, 52(5), 33–42.

Lim-Lange, C. (2020). Don’t waste Budget money. Here’s how to stretch your Skills Future dollars. Channel NewsAsia.

Taro Yamane. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). Harper and Row Publications.