“เห็นเขาเขียนผิด ๆ คิดอาวรณ์” : สาเหตุของปัญหาการสะกดคำไทย และกลวิธีการอธิบายเพื่อแก้ปัญหาการสะกดคำไทย ในแบบเรียน “ปกีรณำพจนาดถ์”

บทคัดย่อ

         บทความนี้มุ่งศึกษาสาเหตุของปัญหาการสะกดคำไทยและกลวิธีการอธิบายเพื่อแก้ปัญหาการสะกดคำไทยในแบบเรียนเรื่อง ปกีรณำพจนาดถ์ ของพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) ผลการศึกษาพบว่า แบบเรียนเรื่องดังกล่าวแต่่งขึ้นโดยหยิบยกคำที่มักสะกดผิดที่เป็นปัญหาต่อการสะกดคำไทยของนักเรียน มีสาเหตุของปัญหา ได้แก่ การสะกดคำผิดที่เกิดจากคำมีเสียงพ้องกัน การสะกดคำผิดที่เกิดจากคำมีเสียงคล้ายกัน การสะกดคำผิดที่เกิดจากรูปเขียนไม่สื่อเสียงอ่าน การสะกดคำผิดที่เกิดจากการอ้างอิงแนวเทียบผิดหรือสะกดผิดมาแต่เดิม การสะกดคำผิดที่เกิดจากความไม่รู้จักหลักอักขรวิธี และการสะกดคำผิดที่เกิดจากคำมีเสียงอ่านหรือความหมายหลายอย่าง ผู้แต่งใช้กลวิธีการอธิบายคำที่มักสะกดผิด ได้แก่ การยกคำขึ้นเทียบเป็นชุดพร้อมแสดงตัวอย่างการชี้แจงอักขรวิธีและแบบแผนการใช้คำให้ชัดเจน และการอธิบายคำตามหลักไวยากรณ์และหลักวิชาทางอักษรศาสตร์ เพื่อให้เข้าใจและจดจำแบบที่ถูกต้อง ส่งผลให้สาระของแบบเรียนเรื่องนี้มุ่งอธิบายคำไทยที่มักสะกดผิดได้ละเอียดกว่าแบบเรียนภาษาไทยที่มีมาแต่เดิม และแก้ปัญหาการสะกดคำไทยอย่าง “ผิด ๆ ไม่ถูกต้องตามแบบอย่าง” สอดคล้องกับภารกิจการปฏิรูปการศึกษาไทยตามพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว