A Linguistic Strategies Used for Responding to Disagreement in Different Situations in Thai: A Case Study of Interlocutors with Equal Status
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The primary objectives of this research article are to study the strategies used for responding to disagreement in Thai and analyze the relationship between responding strategies and factors concerning the type of conversations (collaborative conversation and argumentative conversation). Data used in this research were elicited from a sample of 400 respondents, of which 200 were male and 200 were female. The samples were asked to complete a Written Discourse Completion Task (WDCT).
According to the results, the responding strategy to disagreement can be divided into 4 strategies, ranking in the order of frequency as follows: 1) linguistic strategies for mitigating conflict talk (34.24%); 2) linguistic strategies for making humor and/or mitigating tension talk (28.19%); 3) linguistic strategies for saying sarcastically and/or satirically in talk linguistic strategies for confrontation talking and/or increasing conflict talk (20.58%); and 4) linguistic strategies for confrontation talking and/or increasing conflict talk (16.97%). Upon consideration of the relationship between responding strategies and factors concerning the type of conversation, it is evident that factors concerning the type of conversations have an effect on the adoption of the responding strategies, there are statistically significant differences in the responding strategies at a p-value of less than 0.050 (P<0.050).
Article Details
References
ภาษาไทย
ณัฐพร พานโพธิ์ทอง. (มกราคม-ธันวาคม 2542). หน้าที่ของอุปลักษณ์จากมุมมองของผู้พูดภาษาไทย. วารสารภาษาและวรรณคดีไทย, 16 (1), 259-268.
ณัฐพร พานโพธิ์ทอง. (2549). มองคัทลียาจ๊ะจ๋าจากมุมนักภาษา : เนื้อหาและกลวิธี. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฐพร พานโพธิ์ทอง. (2555). เอกสารคำสอนรายวิชา 2201783 การวิเคราะห์ภาษาไทยตามแนววัจนปฏิบัติศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพฯ: ภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (เอกสารอัดสำเนา)
ณัฐพร พานโพธิ์ทอง. (2556). วาทกรรมวิเคราะห์เชิงวิพากษ์ตามแนวภาษาศาสตร์ : แนวคิดและการนำมาวิเคราะห์วาทกรรมในภาษาไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดรุณี หิรัญรักษ์. (2529). เทคนิคการหาข่าวและการเขียนข่าวหนังสือพิมพ์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทวีเกียรติ มีนะกนิษฐ. (2543). กฎหมายอาญา: หลักและปัญหา (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: นิติธรรม.
นารีนาถ สาลี. (2562). การศึกษานามวลีแปลง ความ-ในเฟซบุ๊กแฟนเพจใต้เตียงดารา. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 14(48), 27-45.
ประภาศรี สีหอำไพ. (2543). ภาษาไทยสำหรับครู (พิมพ์ครั้งที่2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิรัชพร อึ้งอรุณ และสิริวรรณ นันทจันทูล. (2560). การใช้ภาษาแสดงอารมณ์ความรู้สึกจากเพจใต้เตียงดารา. ใน การพัฒนางานวิจัยและนวัตกรรมเพื่อขับเคลื่อนประเทศไทย 4.0 (น. 221-242). จันทบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
พีรญา กล่อมจิต. (2561). การใช้ภาษาในเพจใต้เตียงดารา. ใน หนังสือรวมบทความในการประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานระดับชาติของนักศึกษาด้านมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ครั้งที่ 1/2561 (น. 458-465). กรุงเทพฯ: คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
เพิ่มทิพย์ บัวเพ็ชร์. (2549). กลวิธีการนำเสนอตนเองในนิตยสารผู้หญิง. (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต สาขาภาษาไทย). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
เพียรศิริ วงศ์วิภานนท์. (2530). ปริจเฉทแนวใหม่. วารสารภาษาและวรรณคดีไทย, 9(1), 257-263.
เพียรศิริ วงศ์วิภานนท์. (2533). การวิเคราะห์ปริจเฉทภาษาไทย (รายงานผลการวิจัย). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ยาภา ลิ่วเจริญชัย. (2548). การศึกษาเชิงปริจเฉทวิเคราะห์แบบทดสอบในนิตยสารไทย.(วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต สาขาภาษาไทย). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
วราศรี อัจฉริยะเดชา. (2558). การเปิดรับและทัศนคติของกลุ่มคนเจเนอเรชั่น วาย ที่มีต่อข่าวบันเทิงในเว็บไซต์เฟซบุ๊ก. (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต สาขาการจัดการสื่อสารองค์กร). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพฯ.
ศศิธร ทัศนัยนา. (2535). การใช้ภาษาในข่าวบันเทิงในหนังสือพิมพ์รายวันภาษาไทย พ.ศ.2534. (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต สาขาภาษาไทย). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
ศิริพร ภักดีผาสุข. (2555). เอกสารประกอบการสอนรายวิชา 2201725 ภาษากับวัฒนธรรมไทย. กรุงเทพฯ: ภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (เอกสารอัดสำเนา)
โศรยา วิมลสถิตพงศ์. (2549). กลวิธีทางภาษาที่ใช้ในการวิจารณ์การเมืองทางอ้อมในบทความแสดงความคิดเห็นในหนังสือพิมพ์ไทย. (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต สาขาภาษาไทย). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
สิทธา พินิจภูวดล. (2540). การใช้ภาษาไทย (พิมพ์ครั้งที่5). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สิทธิธรรม อ่องวุฒิวัฒน์. (2560). เนื้อหาและกลวิธีทางภาษาที่ใช้ในคอลัมน์ซุบซิบประเภทแฉในสื่อออนไลน์ภาษาไทย : กรณีศึกษาคอลัมน์ซุบซิบวิจารณ์แหลกของเจ๊หว่างออนไลน์ในเว็บไซต์เอ็มไทย (รายงานผลการวิจัย). กรุงเทพฯ: คณะ ศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุกัญญา สุดบรรทัด. (2537). กรณีศึกษาเพื่อการเรียนการสอนส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมสื่อมวลชนไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุทธิยา มาหาเจริญ และจอมขวัญ สุทธินนท์. (2561). คำที่เกิดจากกลวิธีการแปรรูปคำตามเสียงพูดของแอดมินในเครือข่ายสังคมออนไลน์เฟซบุ๊กแฟนเพจ “ใต้เตียง ดารา” ระหว่างเดือนกันยายน – พฤศจิกายน พ.ศ. 2560. ใน หนังสือรวมบทความในการประชุมวิชาการระดับเครือข่ายวิจัยสถาบันอุดมศึกษาทั่วประเทศครั้งที่ 12 (มนุษยศาสตร์เพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิต) (น. 405-411). กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
สุวรรณา เกรียงไกรเพ็ชร์. (2527). ภาษาที่ใช้ในข่าวบันเทิง. ใน ชลธิรา กลัดอยู่, การใช้ภาษา (น. 28-35). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อมรา ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2544). ภาษาศาสตร์สังคม (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ภาษาต่างประเทศ
Brown, G & Yule, G. (1983). Discourse Analysis. Cambridge: Cambridge University Press.
Halliday, M.A.K. & Ruquiya, Hasan. (1976). Cohesion in English. London: Longman.
Levinson, S. (1983). Pragmatics. London: Cambridge University Press.
Mey, J. (2001). Pragmatics: An introduction. Oxford: Blackwell.
Panpothong, N. (1996). A pragmatic study of verbal irony in Thai. (Doctoral dissertation). University of Hawaii at Manoa.
Schiffrin, D. (1987). Conversational Analysis. In F. J. Newmeyer (Ed.), Language: The Socio-Cultural Content. Cambridge: Cambridge University Press.
Searle, J. R. (1969). Speech acts. New York: Cambridge University Press.
Wilson, D. & Sperber, D. (1992). On verbal irony. Lingua 87, 53-76.
