สมรรถนะด้านความรู้ ทักษะ และทัศนคติที่ส่งผลต่อผลการปฏิบัติงานของผู้ประเมินมูลค่าทรัพย์สิน ในจังหวัดนนทบุรีและปทุมธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสมรรถนะในการปฏิบัติงานและผลการปฏิบัติงานของผู้ประเมินมูลค่าทรัพย์สิน 2) ศึกษาผลการปฏิบัติงานของผู้ประเมินมูลค่าทรัพย์สิน จำแนกตามคุณลักษณะทางประชากรศาสตร์ 3) วิเคราะห์สมรรถนะที่มีผลต่อผลการปฏิบัติงานของผู้ประเมินมูลค่าทรัพย์สิน รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือผู้ประเมินมูลค่าทรัพย์สิน ที่ปฏิบัติงานในสังกัดของบริษัทประเมินมูลค่าทรัพย์สิน หรือสถาบันการเงิน ครอบคลุมทั้งพนักงานประจำ และพนักงานสัญญาจ้าง ในพื้นที่จังหวัดนนทบุรีและจังหวัดปทุมธานี จำนวน 384 คน โดยเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถามที่ผ่านการตรวจสอบคุณภาพด้านความเชื่อมั่น และนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์โดยใช้สถิติ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1) ผู้ประเมินมูลค่าทรัพย์สินมีสมรรถนะและผลการปฏิบัติงานโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยสมรรถนะด้านทัศนคติมีระดับความสำคัญสูงสุด รองลงมาคือสมรรถนะด้านทักษะและความรู้ ตามลำดับ 2) การเปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลพบว่า ผู้ประเมินที่มีอายุ ระดับการศึกษา ระดับวุฒิบัตรวิชาชีพ และประเภทการจ้างงานที่แตกต่างกัน มีผลการปฏิบัติงานแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 3) ผลการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณพบว่า สมรรถนะด้านความรู้ (β = 0.393) และสมรรถนะด้านทักษะ (β = 0.260) เป็นปัจจัยหลักที่พยากรณ์ผลการปฏิบัติงานได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ .01 โดยสามารถร่วมกันอธิบายการเปลี่ยนแปลงของผลการปฏิบัติงานได้ร้อยละ 49.7 (Adjusted R2 = 0.497) ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อคุณภาพของงานและระยะเวลาในการปฏิบัติงาน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ณัฏฐ์ มิตรเปรียญ. (2562). สมรรถนะที่จำเป็นของเจ้าหน้าที่ประเมินราคาทรัพย์สินในหน่วยงาน ภาครัฐ. วารสารวิชาการประเมินมูลค่าทรัพย์สินไทย, 1(2), 45-60.
นิคม เหลืองรังษี. (2561). ปัญหาและข้อจำกัดในการประเมินมูลค่าอสังหาริมทรัพย์ในเขตปริมณฑล. วารสารวิชาการ อสังหาริมทรัพย์ไทย, 5(2), 112-128.
ปาณิสรา จันทร์สวัสดิ์. (2562). ทฤษฎีและหลักการประเมินมูลค่าอสังหาริมทรัพย์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ปภากร สุวรรณธาดา. (2563). อิทธิพลของสมรรถนะต่อคุณภาพรายงานการประเมินมูลค่า ทรัพย์สิน. วารสารวิจัยธุรกิจและการจัดการ, 12(3), 78-95.
วงษ์หิรัญ หิรัญพงษ์. (2566). ช่องว่างทางสมรรถนะของผู้ประเมินมูลค่าทรัพย์สินในยุคความผันผวน ทางเศรษฐกิจ. วารสารเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ, 15(1), 22-39.
วสันต์ พึ่งษา. (2562). ความคลาดเคลื่อนในการประเมินมูลค่าที่ดินด้วยวิธีคำนวณมูลค่าคงเหลือ
Ajibola, M. O. (2025). The role of professional ethics in mitigating client influence on property valuation. Journal of Property Research, 42(1), 15-32.
Boyatzis, R. E. (2008). Competencies in the 21st century. Journal of Management Development, 27(1), 5–12.
Campbell, J. P. (1990). Modeling the performance prediction problem in industrial and organizational psychology. Consulting Psychologists Press.
Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). John Wiley & Sons.
Cucuzza, G., Serro, M., & Giuffrida, L. (2024). Valuation standards and accuracy in estimating value for vertical farming buildings. University of Catania.
Kane, J. S. (1996). The conceptualization and representation of total performance. Human Resource Management Review, 6(2), 123–145.
Munshifwa, E. K., Mooya, J. G., & Mofya-Mukuka, R. (2016). Valuation variance and the appraiser's skills: A study of commercial property valuation. Journal of Property Investment & Finance, 34(3), 220-238.
Sanghi, S. (2016). The handbook of competency mapping: Understanding, designing and implementing competency models in organizations. (3rd ed.). SAGE Publications India.
Spencer, L. M., & Spencer, S. M. (1993). Competence at work: Models for superior performance. John Wiley & Sons.
Xiao, H. (2015). Integrating theory and practice in real estate education. Journal of Real Estate Practice and Education, 18(1), 45-62.
