ปัญหาการหลอกลวงทางอินเทอร์เน็ต : ศึกษากรณีหลอกให้รักแล้วโอนเงิน

บทคัดย่อ

          บทความวิจัยนี้ศึกษาเกี่ยวกับการหลอกลวงทางอินเทอร์เน็ต กรณีหลอกให้รักแล้วโอนเงินในประเด็นของฐานความผิด บทกำหนดโทษ และการกำกับดูแลผู้ใช้บริการแอปพลิเคชันหาคู่ออนไลน์ ผลการศึกษาพบว่า การหลอกให้รักแล้วโอนเงินพบมากในแอปพลิเคชันหาคู่ ผู้กระทำความผิดมักสร้างโปรไฟล์ปลอม ข้อมูลส่วนตัวปลอม และใช้เทคนิคทางจิตวิทยาด้านความรักหลอกผู้เสียหายให้ยอมโอนเงินให้ ด้วยเหตุนี้หากพิจารณาจากกฎหมายในประเทศไทยยังไม่พบฐานความผิดเฉพาะเกี่ยวกับการหลอกลวงเช่นนี้ แต่พบว่ามีการบังคับใช้ประมวลกฎหมายอาญาฐานความผิดฉ้อโกง และพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 และที่แก้ไขใหม่ พ.ศ. 2560 มาตรา 14 ซึ่งผลปรากฏว่าการหลอกลวงมีองค์ประกอบความผิดเปลี่ยนแปลงไป กฎหมายจึงไม่ครอบคลุมและเกิดความลักลั่น ทำให้ศาลไม่สามารถลงโทษผู้กระทำความผิดได้ ส่วนการกำกับดูแลผู้ใช้บริการแอปพลิเคชันหาคู่ ยังไม่มีหน่วยงานคุ้มครองผู้ใช้บริการอย่างชัดเจน ดังนั้นสำนักงานตำรวจแห่งชาติจึงเป็นหน่วยงานหลักในการติดตามจับกุมผู้กระทำความผิด ส่งผลให้ผู้ใช้บริการไม่มีช่องทางอื่นที่จะขอความช่วยเหลือใด ๆ หรือรับการแจ้งเตือนในช่วงก่อนและระหว่างถูกหลอก ดังนั้น งานวิจัยนี้จึงเห็นควรเสนอให้มีการแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญาฐานความผิดฉ้อโกงและเพิ่มอัตราโทษ ตลอดจนจัดตั้งหน่วยงานเฉพาะเกี่ยวกับการหลอกลวงทางอินเทอร์เน็ต เพื่อกำหนดมาตรการช่วยเหลือ ให้คำแนะนำ และเป็นศูนย์รวมข้อมูลข่าวสารสำหรับผู้ใช้บริการ ซึ่งจะทำให้การบังคับใช้กฎหมายเป็นระบบระเบียบ ลดความ ลักลั่น และอาจลดปริมาณคดีการหลอกลวงรูปแบบนี้ได้ไม่มากก็น้อย