ENHANCEMENT OF SOCIAL AWARENESS OF SENIOR HIGH SCHOOL STUDENTS THROUGH GROUP COUNSELING
Keywords:
Social awareness, Group counseling, Senior high school studentsAbstract
The purposes of this study were 1) to investigate social awareness of senior high school students 2) to compare social awareness of senior high school students before and after participating in terms of group counseling and 3) to compare the social awareness of senior high school students between the experimental group and the control group. The sample was divided into two groups. The first group was used in the social awareness study of three hundred and fifty six senior high school students obtained from stratified random sampling. The second group was used to enhance social awareness, which considered of sixteen students with a score lower than 25th percentile and who voluntarily participated in the program then simple random to be the experimental group and the control group, each group consisted of eight students. The research instruments were 1) a social awareness scale and 2) a group counseling program to enhance social awareness. Data were analyzed using mean, standard deviation and t-test. The results of this study were as follows: 1) The total and each components of social awareness of senior high school students was at a high level and only the attunement of others was at moderate level; 2) The social awareness of experimental group after the experiment was significantly higher than before the experiment at a level of .01 and 3) The social awareness of experimental group after the experiment was significantly higher than that of the control group at a level of .01
References
จันทนา อุดม, หะริน สัจเดย์, นงนุช ไพบูลย์รัตนานนท์, & ไพโรจน์ บุตรชีวัน. (2559). สถาบันหลักของสังคมกับการพัฒนาเยาวชน. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 11(2), 227-237.
จันทรัสม์ คังคา. (2552). ผลการใช้กิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์ต่อการตระหนักรู้ทางสังคมของนิสิตชั้นปีที่ 1 ที่พักในหอพักมหาวิทยาลัย. วิทยานิพนธ์ (กศ.ม. จิตวิทยาการศึกษา) มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 2552,
พรรณทิพย์ ศิริวรรณบุศย์. (2556). ทฤษฎีจิตวิทยาพัฒนาการ (พิมพ์ครั้งที่ 6, ฉบับปรับปรุง.. ed.): กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พัชราภรณ์ ศรีสวัสดิ์. (2550). การศึกษาการตระหนักรู้ทางสังคม และการสร้างโมเดลการให้คำปรึกษากลุ่มเพื่อพัฒนาการตระหนักรู้ทางสังคมของวัยรุ่นไทย. ปริญญานิพนธ์ (กศ.ด. (จิตวิทยาการให้คำปรึกษา)) มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2550.,
พัชราภรณ์ ศรีสวัสดิ์. (2561). การให้คำปรึกษากลุ่ม (Group Counseling). กรุงเทพฯ: แดเน็กซ์อินเตอร์คอร์ปอเรชั่น.
ศรีเรือน แก้วกังวาล. (2561). ทฤษฎีจิตวิทยาบุคลิกภาพ (รู้เรา รู้เขา) (พิมพ์ครั้งที่ 17, (ฉบับพิมพ์ซ้ำ). ed.): กรุงเทพฯ : หมอชาวบ้าน.
ศิริบูรณ์ สายโกสุม. (2555). การให้คำปรึกษาเป็นกลุ่ม = Group counseling : PSY 6204 (PC 623). กรุงเทพฯ: ภาควิชาจิตวิทยา มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
อัชรา เอิบสุขสิริ. (2561). จิตวิทยาสำหรับครู (พิมพ์ครั้งที่ 4, [ฉบับพิมพ์ซ้ำ]. ed.): กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Ai Choo Ong, & Gary D. Borich. (2006). Teaching Strategies that Promote Thinking: Models and Curriculum Approaches (1 edition (August 3, 2006) ed.). Singapore: McGraw-Hill Education (Asia).
Collaborative for Academic Social and Emotional Learning. (2015). Effective Social and Emotional Learning Programs: Middle and High School Edition. Retrieved from http://secondaryguide.casel.org/casel-secondary-guide.pdf
Corey, G. (2013). Theory and practice of counseling and psychotherapy (9th ed., international ed.. ed.): Australia
Belmont, CA : Brooks/Cole / Cengage Learning.
Goleman, D. (2006). Social intelligence: The new science of human relationships. New York, US: Bantam Books.
Shaffer, D. R. (2000). Social and personality development (4th ed.). Belmont, CA, US: Wadsworth/Thomson Learning
Published
Versions
- 2021-12-25 (3)
- 2022-02-09 (2)
- 2021-12-25 (1)
