รูปแบบภาวะผู้นำแบบสร้างแรงบันดาลใจของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ในภาคตะวันออก
คำสำคัญ:
รูปแบบ, ภาวะผู้นำ, ภาวะผู้นำแบบสร้างแรงบันดาลใจ, สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบภาวะผู้นำแบบสร้างแรงบันดาลใจของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในภาคตะวันออก ดำเนินการวิจัยเป็นสามขั้นตอน ได้แก่ 1) การศึกษาองค์ประกอบภาวะผู้นำแบบสร้างแรงบันดาลใจของผู้บริหารสถานศึกษา โดยศึกษาเอกสารงานวิจัยที่เกี่ยวข้องและสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิห้าคน 2) การสร้างรูปแบบภาวะผู้นำแบบสร้างแรงบันดาลใจของผู้บริหารสถานศึกษา แล้วให้ผู้เชี่ยวชาญเจ็ดคนหาความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาและความเชื่อมั่นของรูปแบบ และ 3) การประเมินรูปแบบภาวะผู้นำแบบสร้างแรงบันดาลใจของผู้บริหารสถานศึกษาที่พัฒนา เกี่ยวกับความถูกต้อง ความเหมาะสมด้วยการสนทนากลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิ 9 คน และการประเมินความเป็นไปได้และการนำไปใช้ประโยชน์ของรูปแบบภาวะผู้นำแบบสร้างแรงบันดาลใจของผู้บริหารสถานศึกษาด้วยการใช้แบบสอบถามกับตัวอย่างที่สุ่มจากผู้บริหารสถานศึกษาจำนวน 254 คน
ผลการวิจัยพบว่า
- องค์ประกอบภาวะผู้นำแบบสร้างแรงบันดาลใจของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ในภาคตะวันออก มีองค์ประกอบหลัก 5 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) แรงบันดาลใจ 2) วิสัยทัศน์ 3) การสื่อสารที่มีประสิทธิภาพ 4) การทำงานเป็นทีม และ 5) ความเชื่อถือ ไว้วางใจ
- รูปแบบภาวะผู้นำแบบสร้างแรงบันดาลใจของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ในภาคตะวันออก ที่สร้างขึ้นมีความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาและความเชื่อมั่น รูปแบบนี้ประกอบด้วยสามส่วน ได้แก่ 1) ด้านหลักภาวะผู้นำแบบสร้างแรงบันดาลใจ 2) ด้านองค์ประกอบของภาวะผู้นำแบบสร้างแรงบันดาลใจ และ 3) ด้านเงื่อนไขสู่ความสำเร็จ
- รูปแบบภาวะผู้นำแบบสร้างแรงบันดาลใจของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ในภาคตะวันออก มีความถูกต้องและเหมาะสม ส่วนความเป็นไปได้และการนำไปใช้ประโยชน์ของรูปแบบโดยรวมอยู่ในระดับมาก
เอกสารอ้างอิง
ขวัญชนก แสงท่านั่ง. (2563). รูปแบบการพัฒนาสถานศึกษาสู่องค์กรแห่งนวัตกรรม สำหรับสถานศึกษา
ขั้นพื้นฐาน. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 5 (7),153-168.
จรัส อติวิทยาภรณ์. (2555). หลักการและทฤษฎีทางการบริหารการศึกษา. สงขลา: มหาวิทยาลัยทักษิณ.
เบญจมาศ ใจหลัก. (2565). การสร้างแรงบันดาลใจ. สืบค้นจาก https://www.beninspire.com.
พรรณพิมล วิปุลากร. (2567). สุขภาพจิตของคนไทย. สืบค้นจาก https://www.thaimediafund.or.th.
วิชาญ กุลาตี. (2567). ความสุขในการทํางานของพนักงานฝ่ายอนุมัติสินเชื่อบุคคล. สืบค้นจาก https://www.thairath.co.th.
สมชาย เทพแสง และ คณิต สุขรัตน์. (2560). กลยุทธ์ในการสร้างแรงบัลดาลใจของผู้นำร่วมสมัย. วารสารบริการการศึกษา มศว, 14 (27), 43-57.
สำนักงานคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). ทิศทางของแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 13. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. พิมพ์ครั้งที่ 1.กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
อิษยา สาธรสันติกุล. (2560). การพัฒนารูปแบบภาวะผู้นำวิสัยทัศน์ของผู้บริหารโรงเรียนในสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัด. ปริญญาศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต. สาขาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยปทุมธานี.
อุดมลักษณ์ เมฆาวณิชย์. (2556). ความเครียดของข้าราชการครูในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 2 (กลุ่มอำเภอพนัสนิคม). ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาการจัดการภาครัฐและภาคเอกชน มหาวิทยาลัยบูรพา.
Akhtar, Miriam. (2015). Positive leaders, Positive Psychology Training, 10 (5), 5-9.
Andressalas, Vallina, Cristinan Simone & Rafael, Guerrero. (2017). The human side of leadership: Inspirational leadership effects on follower characteristics and happiness at work. Journal of Business Research, 3 (107), 162-173.
Austin, W. J. (2009). Strategic planning for smart leadership: Rethinking your organization’s collective future through a workbook-based, three-level model. Stillwater, OK: New Forums Press.
Bo, Sarah. (2017). How to become an Inspirational Leader, and what to avoid Journal of Management Development, 36 (5), 614-625.
Dedy Achmad Kurniady, Siti Nurlatifah & Aan Komariah. (2019). Analysis of 21st-Century Leadership in Higher Education Management, Advances in Social Science, Education and Humanities Research, 40 (2), 90-110.
Harris, Jack & Barnes, B. Kim. (2006). Inspirational Leadership developing the next generation. Industrial and Commercial Training, 38 (4), 196-200.
Kaufman, Scott Barry. (2021). Why Inspirational Matters. Working Papaer. HBR Blog Network. Retrieved from http://blogs.hbr.org/cs/2011/11/why_inspiration_matters.html.
Martindale, N. (2011). Leadership Styles: How to handle the different personals, Strategic Communication Management, 15 (8), 32 – 35.
May, Feena. (2014). The power of a lollipop: the Act of Good Leadership. Business administration. Retrieved from fftel-03582630https://tel.archives-ouvertes.fr/tel-03582630/document.
Miner, J.B. (2006). Organizational Behavior: Historical Origins, Theoretical Foundations, and the Future. NewYork: M.E. Sharpe.
Mistry, J., & Hule, M. A. (2020). Inspirational leadership: Finding workable levers over work motivation: Comparing job satisfaction, job involvement, and organizational commitment. Administration and Society, 39(7), 803 – 832.
Murnieks, C. Y., Cardon, M. S., Sudek, R., White, T. D., & Brooks, W. T. (2016). Drawn to the fire: The role of passion, tenacity and inspirational leadership in angel investing. Journal of Business Venturing, 31(4), 468 – 484.
Zeyad, Sami & Sajjad, Zayadz. (2021). The Impact of Inspirational Leadership on Organizational Sustainability An analytical study of the opinions of a sample of the leaders of the Ministry of the Interior for Federal Security Affairs. Review of International Ceographical Education, 11(8), 134-142.
