การพัฒนาสื่อสำหรับวัดในฐานะแหล่งเรียนรู้ชุมชน: การออกแบบสื่อสำหรับวัดโมลีโลกยาราม ราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร การพัฒนาสื่อสำหรับวัดในฐานะแหล่งเรียนรู้ชุมชน: การออกแบบสื่อสำหรับวัดโมลีโลกยาราม ราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร

Main Article Content

สกนธ์ ภู่งามดี

บทคัดย่อ

        งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาประวัติความเป็นมาและบทบาทการเป็นแหล่งเรียนรู้ชุมชนของวัดโมลี โลกยาราม ราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร  2) ศึกษาปัญหาการใช้สื่อประชาสัมพันธ์ชุดเดิมของวัด ฯ 3) ศึกษาความต้องการในการออกแบบสื่อชุดใหม่เพื่อเผยแพร่กิจกรรมของวัด ฯ และ 4) เพื่อพัฒนาสื่อชุดใหม่ที่เป็นต้นแบบในการผลิตแผ่นพับสำหรับโฆษณา  ป้ายแขวน และเว็บไซต์รูปแบบใหม่ สำหรับเผยแพร่กิจกรรมของวัด ฯ วิธีการวิจัย ได้แก่ 1) ศึกษาวิจัยจากเอกสาร เพื่อสังเคราะห์ข้อมูลจากเอกสารที่เกี่ยวข้อง 2) สังเกตแบบมีส่วนร่วม และ 3) สัมภาษณ์เชิงลึก ผลการวิจัยมีดังนี้
1) วัดโมลีโลกยารามเป็นวัดโบราณ สร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี เป็นแหล่งเรียนรู้ชุมชนเนื่องจากจัดการศึกษาพระปริยัติธรรมทั้งแผนกธรรมและแผนกบาลี 2) ปัญหาในการใช้สื่อประชาสัมพันธ์ชุดเดิม คือ สื่อไม่มีความสวยงามเท่าที่ควรจึงไม่ดึงดูดความสนใจของกลุ่มเป้าหมาย 3) ความต้องการในการออกแบบสื่อชุดใหม่ คือ ควรเน้นภาพลักษณ์ความเรียบง่าย ไม่หรูหรา ไม่ฟุ่มเฟือย และมีอรรถประโยชน์อย่างแท้จริง 4) แนวทางการพัฒนาสื่อชุดใหม่ คือ เน้นภาพลักษณ์ของวัดและกำหนดรูปแบบไฟล์ต้นแบบสื่อให้สามารถนำไฟล์ดังกล่าวไปประยุกต์ใช้ในการผลิตเป็นสื่อประเภทต่าง ๆ ที่หลากหลายมากขึ้นตามความต้องการของวัด 

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ภู่งามดี ส. (2021). การพัฒนาสื่อสำหรับวัดในฐานะแหล่งเรียนรู้ชุมชน: การออกแบบสื่อสำหรับวัดโมลีโลกยาราม ราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร: การพัฒนาสื่อสำหรับวัดในฐานะแหล่งเรียนรู้ชุมชน: การออกแบบสื่อสำหรับวัดโมลีโลกยาราม ราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร. โขง-สาละวิน, 12(2), 152–177. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jnuks/article/view/252845
ประเภทบทความ
บทความวิจัย (Research Article)

เอกสารอ้างอิง

Adiwatanasith, J. (1980). Sociology. Bangkok: Department of Sociology and Anthropology. Bangkok: Faculty of Social Sciences, Kasetsart University.

Awakul, W. (1982). Public relations: principles and practices. Bangkok :Thai Wattana Panich.

Barnlund, D. C. (2008). A transactional model of communication. New Brunswick, New Jersey: Transaction.

Department of Religion. (1982). Guide to religious practice. Bangkok : Planning Division, Department of Religion, Ministry of Education.

Kaewthep, K., et al. (2020, July). Communication development for the development of Thailand. Retrieved July 10, 2020, from http://coursewares.mju.ac.th:81/e-learning47/section2/ca520/11.htm

McIntire, P. (2008). Visual Design for the Modern Web. Chianghai: New Riders Press.

Office of the Education Council, Ministry of Education. (2009). National Education Plan, revised version 2009-2016. Bangkok. Photocopy documents.

Phu-ngamdee, S. (2005). Message assessment in communication arts. Nonthaburi: Sukhothai Thammathirat Open University.

Stevenson, O. (2021, July). What is design theory?, the only guide you need. Retrieved July 26, 2021, from https://www.shillingtoneducation.com/blog/design-theory/

Wittayarat, S. (2001). Fundamentals of design. Bangkok: Chulalongkorn University.