เครื่องแต่งกายการแสดงยี่เกเขมรสุรินทร์ เครื่องแต่งกายการแสดงยี่เกเขมรสุรินทร์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบเครื่องแต่งกายในการแสดงยี่เกเขมรสุรินทร์ คณะยี่เกบ้านผาง ตำบลชุมแสง อำเภอจอมพระ จังหวัดสุรินทร์ ดำเนินการวิจัยด้วยระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ค้นคว้าข้อมูลจากแหล่งข้อมูลต่าง ๆ และการลงภาคสนามเพื่อเก็บข้อมูลเชิงลึกด้วยแบบสัมภาษณ์และบันทึกสังเกตการณ์ ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบเครื่องแต่งกายแบ่งได้เป็น 4 รูปแบบหลักคือ รูปแบบตัวพระ รูปแบบตัวนาง รูปแบบผู้รำประกอบบทและรูปแบบผู้แสดงเบ็ดเตล็ด ซึ่งมีเครื่องประดับเป็นองค์ประกอบสำคัญในการแสดงถึงสถานภาพ บทบาทและลักษณะเฉพาะของตัวละคร โดยแบ่งเป็น
3 ประเภทคือ ศิราภรณ์ ได้แก่ มงกุฎหรือลอมพอฮ์สำหรับผู้แสดงตัวพระและตัวนาง กระบังหน้าสำหรับผู้รำประกอบบท และหน้ากากสำหรับผู้แสดงเบ็ดเตล็ด พัสตราภรณ์ ได้แก่ ผ้าไหมพื้นเมืองที่ทอขึ้นสำหรับบุรุษ สตรี และเสื้อแขนยาวทรงกระบอก ถนิมพิมพาภรณ์ ได้แก่ กรองคอ สังวาล สร้อยคอ ต่างหู กำไลข้อมือ กำไลข้อเท้าและถุงเท้ายาวสีขาว เครื่องประดับเป็นสิ่งสะท้อนให้เห็นถึงการรับอิทธิพลการแสดงและการแต่งกายอย่างลิเกทรงเครื่องจากไทยและละครยี่เกจากกัมพูชาที่คณะยี่เกเขมรสุรินทร์นำมาดัดแปลงและปรับใช้ให้เข้ากับวัฒนธรรมของชุมชน รูปแบบเครื่องแต่งกายยังสะท้อนถึงมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมด้านผ้าและเครื่องประดับของกลุ่มวัฒนธรรมเขมรถิ่นไทย
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Chanthacherin, T. (2004). Textiles of Culture in Khmer Laos and Thai. Bangkok: Jim Thompson House.
Chomdee, A. (2013). Wisdom of Silverware in Surin Province. Surin: Surin Provincial Administrative Organization.
Jobkrabwnwan, J. (1981). JIKEY. Bangkok: culture.
Jongda, S. (2013). The Art of Khon Lakhon Costume (Doctoral dissertation). Mahasarakham University, Mahasarakham Province.
Kurowat, P. (1992). History of Costume. Bangkok: Rwm San.
Lertchanrit, T. (2016). Cultural Resource Management. Bangkok: Princess Maha Chakri Sirindhorn Anthropology Centre (Public Organisation).
Mungdee, S. (2020, January 4). Interview by Pongsatorn Yoddumnean, Ban Phang, Chum Saeng Subdistrict, Chom Phra District, Surin Province.
Pama, P. (2020, January 4). Interview by Pongsatorn Yoddumnean, Learning center of people and silk Na Bua Subdistrict Muang District, Surin Province.
Project disseminate identity of Thai Ministry of Education. (1980). Literature of Likay. Bangkok: n.p.
Rotjanasuksomboon, A. (2016). Likay: Practice and performance. Bangkok: Chulalongkorn Printing house.
Sermsab, C. (2007). Likey Khmer (Master’s thesis). Surindra Rajabhat University, Surin Province.
The Support Foundation of Her Majesty Queen of Thailand. (2014). The Royal Khon Performance: Wisdom of the Kingdom. Bangkok: Plan Motif.
Thongchua, P. (2015). Sompak Poom: Khmer-Thai Textile for Court and Commoners. Bangkok: The SUPPORT Arts Crafts International Centre of Thailand (Public Organization)
Virulrak, S. (1979). Likey. Bangkok: n.p.
Virulrak, S. (2004). The element dance. Bangkok: Chulalongkorn University.
