พัฒนาการด้านการเรียนการสอนนาฏยศิลป์ตะวันตกในประเทศไทย พัฒนาการด้านการเรียนการสอนนาฏยศิลป์ตะวันตกในประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพัฒนาการด้านการเรียนการสอนนาฏยศิลป์ตะวันตกและการบริหารจัดการในสถาบันเอกชน รวมทั้งศึกษาแนวทางการนำวิชานาฏยศิลป์ตะวันตกไปใช้ประโยชน์หรือประกอบอาชีพในอนาคตของผู้เรียนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 จนถึง พ.ศ. 2563 ซึ่งเป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้ระเบียบการวิจัยรวบรวมเอกสาร หนังสือ บทความทางด้านวิชาการและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง การสังเกตการณ์ การสำรวจภาคสนาม ประสบการณ์ส่วนตัวของผู้วิจัยและการสัมภาษณ์เชิงลึกแบบเดี่ยวของอาจารย์ในสถาบันรัฐ ผู้อำนวยการ ครูสอนในสถาบันเอกชนทั้งในรูปแบบอิสระและประจำและผู้เรียนที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไปโดยไม่ระบุทักษะ โดยเสนอผลการวิจัยด้วยวิธีพรรณนาวิเคราะห์ พบว่า 1) พัฒนาการด้านการเรียนการสอนนาฏยศิลป์ตะวันตก องค์ประกอบที่ยังคงเดิม คือ ด้านผู้เรียน องค์ประกอบที่เปลี่ยนแปลง คือ ด้านหลักสูตร องค์ประกอบที่เพิ่มเติม คือ ด้านครูผู้สอน ด้านหลักสูตร ด้านวิชาการและด้านสถานศึกษาที่มีการเรียนการสอนนาฏยศิลป์ตะวันตก 2) การบริหารจัดการในสถาบันเอกชน พบว่า องค์ประกอบใหม่ คือ ด้านการแข่งขัน องค์ประกอบที่เพิ่มเติม คือ ด้านการแสดง ด้านลักษณะของชั้นเรียน ด้านจำนวนชั่วโมงเรียนและด้านงบประมาณ 3) การนำไปใช้ประโยชน์และประกอบอาชีพในอนาคตของผู้เรียน พบว่า วัตถุประสงค์ของผู้เรียนที่ยังคงเดิม คือ ผู้เรียนนำไปประกอบอาชีพทางตรง วัตถุประสงค์ของผู้เรียนที่เพิ่มเติม คือ ผู้เรียนนำไปประกอบอาชีพทางอ้อม นอกจากนี้ ผู้วิจัยยังพบว่ามีบริบทที่ส่งผลต่อพัฒนาการด้านการเรียนการสอนนาฏยศิลป์ตะวันตกในประเทศไทย 7 ประการด้วยกัน คือ 1) ค่านิยมและกระแสนิยม 2) ผู้ปกครอง 3) ทัศนคติและพฤติกรรม 4) เศรษฐกิจ วัฒนธรรม สังคมและการเมือง 5) เวลา 6) สื่อ 7) สถานการณ์โรคระบาดโควิด 19
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Amesbutr, J. (2020, August 31). Interview by K. Kitcharoen [Tape recording]. Principal at Ganya Dance School. Bangkok.
Bloom, B.S. (1976). Human Characteristic and School Learning. New York: McGraw–Hill.
Boonpeng, S. (1999). History of ballet in Thailand (Master’s Thesis). Chulalongkorn University, Bangkok.
Buanoi, A. (2020, August 27). Interview by K. Kitcharoen [Tape recording]. Dance Freelance Teacher, Host BKK, Bangkok.
Charrassri, N. (2020, September 24). Interview by K. Kitcharoen [Tape recording]. Professor. Dr, Chulalongkorn University, Bangkok.
Dechakoop, P. (2001). Teaching and Learning-Oriented student center: The Concept and Teaching Technique. Bangkok: The Master Group Management.
Kaewploy, P. (2016). Ballet Curriculum in current view of Modern Society in Thailand. Music and Performing Arts Journal, Burapha University, 2(1), 114-125.
Kaikaew, E. (2020, September 15). Interview by K. Kitcharoen [Tape recording]. Self-Employed, Konkean.
Natayakul, S. (2014). The History of Ballet in Isan Province in Thailand. Journal of Humanities and Social Sciences Mahasarakham University, 33(3), 178-188.
. (2020a, September 6). Interview by K. Kitcharoen [Tape recording]. Associate Professor. Dr, Mahasarakham University, Mahasarakham.
. (2020b, September 15). Interview by K. Kitcharoen [Tape recording]. Associate Professor. Dr, Mahasarakham University, Mahasarakham.
Ngamta, A. (2020, August 27). Interview by K. Kitcharoen [Tape recording]. Dance Freelance Teacher, Point Studio, Bangkok.
Pleansiri, C. (2020, August 31). Interview by K. Kitcharoen [Tape recording]. Lecturer, Srinakharinwirot University, Bangkok.
Rattanapirom, V. (2020, August 22). Interview by K. Kitcharoen [Tape recording]. Lecturer, Aree School of Dance Arts, Bangkok.
Sunvaraphiphu, T. (2020, August 6). Interview by K. Kitcharoen [Electronic Mail]. Lecturer, Assistant Professor Dr. Bansomdejchaopraya Rajabhat University, Bangkok.
