การศึกษารูปแบบการท่องเที่ยววิถีถิ่น อำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก การศึกษารูปแบบการท่องเที่ยววิถีถิ่น อำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาทรัพยากรการท่องเที่ยว กิจกรรม
การท่องเที่ยว การมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการการท่องเที่ยว และสภาพการณ์การท่องเที่ยว 2) เพื่อเสนอรูปแบบการท่องเที่ยววิถีถิ่น อำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บรวมรวมโดยใช้แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ที่มีบทบาทเกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยววิถีถิ่น ตลอดจนผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย โดยแบ่งออกเป็น 5 กลุ่ม ประกอบด้วย ภาครัฐ ภาคเอกชน ภาคชุมชน ภาควิชาการ และนักท่องเที่ยว รวมทั้งสิ้น 20 คน และทำการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา ผลการศึกษาพบว่า 1) ด้านทรัพยากรการท่องเที่ยววิถีถิ่นของอำเภออุ้มผางที่มีอัตลักษณ์โดดเด่น คือ การรักษาวิถีชีวิต ความเป็นอยู่ การแต่งกาย ภาษา อาหาร ความเชื่อ และประเพณีของกลุ่มชาติพันธุ์กะเหรี่ยง ปกาเกอะญอ ชาติพันธุ์ม้ง และชนพื้นเมือง ด้านกิจกรรมการท่องเที่ยววิถีถิ่นเป็นการเรียนรู้วัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์ผ่านกิจกรรมท่องเที่ยวที่นักท่องเที่ยวสามารถลงมือทำ ได้สัมผัสประสบการณ์ใหม่กิจกรรมต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น ด้านการมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการการท่องเที่ยววิถีถิ่น มุ่งเน้นให้ทุกคนมีส่วนร่วมตั้งแต่การตัดสินใจ การดำเนินงาน การประเมินผล และรับผลประโยชน์ เพื่อเป็นการสร้างความตระหนักด้านการมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการการท่องเที่ยววิถีถิ่น ด้านสภาพการณ์การท่องเที่ยววิถีถิ่น นักท่องเที่ยวต้องการเรียนรู้วิถีชีวิตของคนท้องถิ่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มนักท่องเที่ยววัยกลางคน และผู้สูงอายุเดินทางมาท่องเที่ยวอำเภออุ้มผาง ประกอบกับภาครัฐได้ส่งเสริมการท่องเที่ยวในอำเภออุ้มผางอย่างต่อเนื่อง โดยมุ่งส่งเสริมการจัดกิจกรรม และพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติ และวัฒนธรรม 2) รูปแบบการท่องเที่ยววิถีถิ่น อำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก ประกอบด้วย การบูรณาการทรัพยากรธรรมชาติและวัฒนธรรม กิจกรรมที่นักท่องเที่ยวมีส่วนร่วม ชุมชนเป็นศูนย์กลาง และสภาพการณ์การท่องเที่ยว
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Buadaeng, K. (2025). Pgaz K’Nyau (Karen). Bangkok: Princess Maha Chakri Sirindhorn Anthropology Centre (Public Organization).
Buhalis, D. (2000). Marketing The Competitive Destination in The Future. Tourism Management, 21(1), 97-116.
Dydiv, I. (2023). Trends in Rural Tourism Development in LVIV Region Based on Forecasting. Scientific Papers Series Management, Economic Engineering in Agriculture and Rural Development, 23(1), 169-178.
Evgrafova, L. V., Ismailova, A. Z. & Kalinichev, V. L. (2020). Agrotourism as a Factor of Sustainable Rural Development. In IOP Conference Series: Earth and Environmental Science, 421(2), 1-10.
Fandos-Herrera, C., Labuena, A. & Orús, C. (2025). Analysis of Sustainability and Authenticity as Key Elements for Rural Tourism. Spanish Journal of Marketing – ESIC.
Fang, W. T. (2020). Rural Tourism. In Tourism in Emerging Economies. Springer: Singapore.
Hongngoen, J., Promkhadja, T., Pila, B., Sonmang, P., & Thangruang, T. (2023). Guideline for The Promoting Rural Tourism through Creative Tourism Activities in Phawo Subdistrict, Mae Sot District, Tak Province. Academy Journal of Northern, 10(2), 113-126.
Kataya, A. (2021). The Impact of Rural Tourism on The Development of Regional Communities. Journal of Eastern Europe Research in Business and Economics, 2021, 1-10.
Ketkosol, R. (2014). Management of folk Identity Tourism in Koh San Chao Community Taling Chan District Bangkok. (Master’s Thesis, Silpakorn University, Faculty of Archaeology, Program in Cultural Resource Management).
Klinkhajorn, S. & Sukjairungwattana, T. (2018). The Model Development of Tourism Management Local To Create A New Identity of The Tourism of Mueang Roikoh. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 11(3), 3228-3244.
Lane, B. (2009). What is Rural Tourism?. Journal of Sustainable Tourism, 2(1), 7-21.
Manakij, A., & Siriwong, P. (2020). Conditions And Guidelineds for Community Based Tourism Development A Case Study of Ban Khlong Peng Moo 2 Bang Nang Li Sub-distict Amphawa District, Samut Songkhram Province. Romphruek Journal of the Humanities and Social Sciences, 38(1), 35-50.
Ministry of Energy. (2018). The United Nations Sustainable Development Goals (SDGs). Retrieved February 6, 2023 from https://sdgs.nesdc.go.th.
Ministry of Higher Education, Science, Research and Innovation. (2021). BCG Economic Model for Sustainable Development of Thailand: Strategic Plan (2021–2026). Retrieved February 6, 2023 from https://www.bcg.in.th/news/bcg-strategy-2564-2569/.
Mongkolapichot, P., Tadadusita, C., Jai Sa-ngiem, C., Ngokchaiyaphum, P., & Mudpongtua, W. (2024). The Development of Community-Based Tourism Relevant to the Local Identity of Ao Noi Subdistrict, Mueang District in Prachuap Khiri Khan Province. Ramkhamhaeng Journal Humanities Edition, 43(1), 23–40.
Okech, R., Haghiri, M., George, B. P., George, B., & Korstanje, M. (2012). Rural Tourism as a Sustainable Development Alternative: An Analysis with Special Reference to Luanda, Kenya. Cultur: Revista De Cultura Turismo, 6(3), 36–54.
Panprom, C. & Nonsiri, P. (2024). The Perceived Value of Tourism in Nakornsawan Province Through Chinese New Year Festival Scapes. Mekong-Salween Civilization Studies Journal, 15(1), 29-51.
Phenwansuk, P. (2020). Activities Model and Creative Tourism Routes Development of Bang Tabun and Banlaem Community, Banlaem District Phetchaburi Province. Journal of Sustainable Tourism Development, 4(1), 97-114.
Pike, Steven D. (2008). Destination Marketing: An Integrated Marketing Communication Approach. Butterworth-Heinmann, Burlington, MA.
Potisita, C. (2005). The Art and Science of Qualitative Research. Institute for Population and Social Research Mahidol University: Amarin Printing & Publishing Public Company Limited. (in Thai).
Prasongthan, P. (2024). Rural Tourism: Creative Thinking and Value Addition for Sustainable Development. Bangkok: Chulalongkorn University.
Rosalina, P. D., Dupre, K., Wang, Y., Putra, I. N. D., & Jin, X. (2023). Rural Tourism Resource Management Strategies: A Case Study of Two Tourism Villages in Bali. Tourism Management Perspectives, 49, Article 101194.
Roberts, L., Hall, D., & Mitchell, M. (Eds.). (2017). New directions in rural tourism. Routledge.
Su, M. M., Wall, G., Wang, Y., & Jin, M. (2019). Livelihood Sustainability in a Rural Tourism Destination-Hetu Town, Anhui Province, China. Tourism Management, 71, 272–281.
Sueb Nakhasathien Foundation. (2012). Umphang: A Town Safeguarded by Forests, a Community Committed to Forest Conservation. Retrieved January 3, 2023 from https://www.seub.or.th /bloging/into-the-wild.
Sueb Nakhasathien Foundation. (2017). To Shape the Future of Umphang is to Shape Our Own - A Knowledge Series and Experiences from Mountains to the Sea. Sueb Nakhasathien Foundation, Community Organizations Development Institute (Public Organization).
Tak Provincial Office, Strategy and Information Group for Provincial Development. (2018). Tak Provincial Development Plan (2017-2021). Tak Provincial Office, Strategy and Information Group for Provincial Development.
Tak Provincial Office, Strategy and Information Group for Provincial Development. (2023). Tak Provincial Development Plan (2023-2027). Tak Provincial Office, Strategy and Information Group for Provincial Development.
The World Tourism Organization. (2020). UNWTO Recommendations on Tourism and Rural Development – A Guide to Making Tourism an Effective Tool for Rural Development. Retrieved January 3, 2023 from https://www.e-unwto.org/doi/book/10.18111/9789284422173.
Umphang District Administrative Committee. (2018). Umphang Four-Year District Development Plan (2018–2021). Tak: Umphang District Administrative Committee.
Wilson, S., Fesenmaier, R.D., Fesenmaier, J., & C. van Es, J. (2001). Factors for Success in Rural Tourism Development. Journal of Travel Research, 40(2), 132-138.
World Tourism Organization (UNWTO) (2021). Tourism and The Sustainable Development Goals. Retrieved January 3, 2023 from https://www.e-unwto.org/doi/epdf/10.18111/9789284419401.
Zhang, Y., Xiong, W., & Dong, L. (2024). Impacts of Policies on Tourism-Oriented Rural Spaces: A Case Study of Minority Villages in Yanbian Prefecture. Land 2024, 13(12), 1-23.
