ภาพธรรมชาติในเรื่อง อ่าวฮานาเลอิ ของมูรากามิ ฮารูกิ
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มุ่งเน้นศึกษาภาพธรรมชาติในผลงานเรื่องสั้นของมูรากามิ ฮารูกิ เรื่อง “อ่าวฮานาเลอิ” ซึ่งพิมพ์รวมอยู่ในหนังสือชื่อว่า “ลึกลับ โตเกียว เรื่องสั้น” ผลการวิจัยพบว่ามีการใช้ภาพธรรมชาติเชื่อมโยงกับอ่าวฮานาเลอิ นอกจากนี้ยังมีการนำเสนอภาพขั้วตรงข้ามของธรรมชาติอันได้แก่ ภาพการทำลายล้าง ความตาย ซึ่งเห็นได้จากการที่ทากาชิบุตรชายของซะจิเสียชีวิตจากการจู่โจมของฉลาม และอีกด้านหนึ่งคือธรรมชาติซึ่งเป็นสถานที่ที่ช่วยเยียวยารักษาจิตใจ เห็นได้จากการที่ซะจิสามารถฟื้นคืนจากความเศร้าโศกเสียใจได้ นอกจากนี้เพื่อเป็นการสร้างบรรยากาศ “พิศวง” ให้มีความสอดคล้องกับชื่อหนังสือ ผู้เขียนได้บรรยายถึงภาพการปรากฏตัวของวิญญาณชายหนุ่มผู้เล่นกระดานโต้คลื่นขาเดียวชาวญี่ปุ่น แต่สำหรับมุมมองของผู้วิจัยแล้ว ความ “พิศวง” ของเรื่องคือความบังเอิญของซะจิที่ได้พบกับชายหนุ่มชาวญี่ปุ่นสองคนและรับพวกเขาขึ้นรถ เหตุการณ์นี้ได้ปลุกสัญชาติญาณ “ความเป็นแม่” ของเธออีกครั้ง และทำให้เธอตระหนักถึงตัวตนของเธอเอง สิ่งนี้ทำให้เธอยอมรับความเศร้า ให้อภัยตนเอง และสามารถใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ต่อไป นอกจากเรื่อง “อ่าวฮานาเลอิ” แล้ว ยังพบการใช้ภาพขั้วตรงข้ามธรรมชาติในผลงานอีกเรื่องของมูรากามิคือเรื่อง “ไทยแลนด์” ด้วยเช่นกัน โดยสรุปทั้งสองเรื่องได้นำเสนอประเด็นที่คล้ายคลึงกันคือ การยอมรับในธรรมชาติ ตลอดจนการแก้ไขปมปัญหาภายในจิตใจของตัวละครเอก
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความและข้อคิดเห็นต่างๆ ในบทความเป็นของผู้เขียนบทความนั้นๆ ไม่ใช่ความเห็นของกองบรรณาธิการหรือของวารสาร jsn Journal
เอกสารอ้างอิง
มูรากามิ ฮารูกิ (2558). อาฟเตอร์เดอะเควก บุตรหลานพระเจ้าล้วนเริงระบำ. [ 神の子どもたちはみな踊る ] (คมสัน นันทจิต,
ผู้แปล). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์กำมะหยี่. (ต้นฉบับพิมพ์ ปี ค.ศ. 2000)
มูรากามิ ฮารูกิ (2556). ลึกลับ.โตเกียว.เรื่องสั้น. [ 東京奇談集 ]. (สร้อยสุดา ณ ระนองและคณะ, ผู้แปล), กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์
กำมะหยี่. (ต้นฉบับพิมพ์ ปี ค.ศ. 2014)
Hansen, G. M (2010). Murakami Haruki’s female narrative: Ignored works show awareness of women’s issues.
Japan studies association journal, 8, 229-238.
Murakami, H (2007). Blind Willow, Sleeping Woman. (Gabriel. P, and Rubin. J,Trans.), London : Vintage books.
(Original work published 1980)
加藤典洋 (2009).『村上春樹 イエローページ3』東京:幻冬舎.
黒古一夫 (2007).『村上春樹 :「喪失」の物語から「転換」の物語へ』 東京:勉誠出版.
重岡徹 (2006).「村上春樹『東京奇譚集』論」『別府大学国語国文学』48, 21-35.
津久井伸子 (2007).「村上春樹『東京奇譚集』―家族という呪縛」『宇都宮大学国語教育学会』18, 12-30.
藤城孝輔 (2021).The Representation of Masculinity and the Politics of the Gaze in the Film Adaptation of Hanalei
Bay. THE BULLETIN of INTERNATIONAL INSTITUTE for EDUCATION, 32, 41-53.
細谷博 (2008).「減速された神秘、仕事する者たち--村上春樹『東京奇譚集』」『南山大学日本文化学科論集』
, 1-23.
堀口真理子 (2013).「村上春樹『東京奇談集』における偶然性―「品川猿」の眠りと覚醒」『相模国文』40, 74-86.
宮脇俊文 (2021).「村上春樹「ハナレイ・ベイ」と戦後日本人の歴史認識」『成蹊大学経済経営論集』52(1), 33-51.
村上春樹 (2000).『神の子どもたちはみな踊る』東京:新潮社.
村上春樹 (2014).『東京奇談集』東京:新潮社.
藪添隆一 (2019).「村上春樹「ハナレイ・ベイ」 : 臨床心理学的一考察」『京都光華女子大学京都光華女子大
学短期大学部研究紀要』57, 137-150.
葉夌 (2014).「村上春樹『東京奇譚集』論―「共時性」・「受容」と奇譚の生成―」『国語国文学研究』49, 224-239.