การย้อนคำในบทสนทนาภาษาญี่ปุ่นกับการแสดงความรู้สึกของผู้พูด: กรณีศึกษาจากบทสนทนาในละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น
Main Article Content
บทคัดย่อ
“การย้อนคำ (繰り返し表現)” คือ การย้อนคำพูดหรือข้อความที่เคยเอ่ยขึ้นมาก่อนหน้านั้นซ้ำอีกครั้งหนึ่ง วัจนกรรม “การย้อนคำ” มักถูกมองว่าเป็นเพียงสิ่งที่เพิ่มความเยิ่นเย้อให้กับประโยคและควรหลีกเลี่ยงที่จะใช้ แต่ในความเป็นจริงแล้ว “การย้อนคำ” ถือเป็นปัจจัยสำคัญของการสนทนาอย่างหนึ่ง งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์หน้าที่ของ “การย้อนคำ” ในบทสนทนาญี่ปุ่นรวมถึงเจตนาของผู้พูดที่มีต่อคู่สนทนาหรือคำพูดของคู่สนทนา นอกจากนี้ ยังเพื่อวิเคราะห์ถึงเจตนาของผู้พูดที่มีต่อคู่สนทนาหรือคำพูดของคู่สนทนาจากการใช้วิธีการย้อนคำ โดยทำการวิเคราะห์กลุ่มตัวอย่างจากบทสนทนาในละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นและวิเคราะห์บทสนทนาจากปัจจัยต่างๆ เช่น บริบท,ลักษณะการพูดและสีหน้าท่าทางของผู้พูด ฯลฯ ผลการศึกษาพบว่า หน้าที่ที่โดดเด่นของ “การย้อนคำ” ก็คือ “การแสดงความรู้สึกของผู้พูด” ซึ่งความรู้สึกในที่นี้หมายถึง “ความรู้สึกไม่คาดคิด” เมื่อคำพูดของอีกฝ่ายแตกต่างหรือขัดแย้งกับความคิด, ความคาดหวังหรือการรับรู้ของผู้ย้อนคำหรือขัดแย้งกับความเป็นจริง ผู้พูดจะย้อนคำของคู่สนทนากลับไปเพื่อแสดงถึงความรู้สึกดังกล่าว ซึ่ง “การแสดงความรู้สึกของพูด” สามารถแบ่งออกเป็น 3 ประเภท ได้แก่ “ทัศนคติด้านบวก”, “ทัศนคติที่เป็นกลาง” และ “ทัศนคติด้านลบ”
Article Details
ข้อความและข้อคิดเห็นต่างๆ ในบทความเป็นของผู้เขียนบทความนั้นๆ ไม่ใช่ความเห็นของกองบรรณาธิการหรือของวารสาร jsn Journal
เอกสารอ้างอิง
Deborah Tannen (2007). Talking Voices. Cambridge University Press (Second Edition).
Eun-Ju, NOH (1995). A Pragmatic Approach to Echo Questions. UCL Working Papers in Linguistics 7, 107-140.
Wilson, D. & D. Sperber. (1992). On Verbal Irony. Lingua, 87, 53-76.
梅木俊輔 (2011).「エコー型聞き返しの発話機能と発話末イントネーションとの関係」『日 本語/日本語教育研究』(2), pp.119-136.
田中妙子 (1997).「会話における<くりかえし>-テレビ番組を資料として-」『早稲田大 学日本語研究教育センター紀要』9号, pp.47-67, 早稲田大学.
中田智子 (1992).「会話の方策としてのくり返し」『国立国語研究所報告 104研究報告集 13』, pp.267-302.
堀口純子 (1997).『日本語教育と会話分析』くろしお出版.
牧野成一 (1980).『くりかえしの文法-日・英語比較対照』大修館書店.
南不二男 (1985).「質問文の構造」『朝倉日本語新講座4文法と意味II』朝倉書店.
スリーエーネットワーク(2013).『みんなの日本語 初級II 第2版』スリーエーネットワーク.