การศึกษารูปแบบและวิธีการจัดกิจกรรมลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้: กรณีศึกษาการสนทนาภาษาญี่ปุ่น ในอาเซียนศึกษา ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนทรัพย์ไพรวัลย์วิทยาคม
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างรูปแบบและวิธีการจัดกิจกรรมลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้การสนทนาภาษาญี่ปุ่นในอาเซียนศึกษา สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมตอนต้น และ 2) เพื่อเสนอแนวทางจัดกิจกรรม ลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้ที่แนะนำการสนทนาภาษาญี่ปุ่นในอาเซียนศึกษาแก่นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ให้แก่โรงเรียนทรัพย์ไพรวัลย์วิทยาคม จังหวัดพิษณุโลก ระเบียบวิธีวิจัย เป็นวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม โดยมีกลุ่ม เป้าหมายเป็นนักเรียนชั้น ม.1-3 โรงเรียนทรัพย์ไพรวัลย์วิทยาคม จำนวน 26 คน ดำเนินการพัฒนาชุดกิจกรรม ก่อนเปิดภาคเรียนที่ 2/2560 และจัดกิจกรรม 10 แผนย่อย ระหว่างภาคเรียนที่ 2/2560 ใช้เวลารวม 20 ชั่วโมง ผลของการศึกษา มีดังนี้ ผู้วิจัยได้จัดทำรูปแบบและวิธีการจัดกิจกรรม เป็นแบบที่จัดให้ผู้เรียนเลือกเรียนตามความสนใจ โดยยึดแนวการจัดการเรียนรู้ภาษาญี่ปุ่นเพื่อการสื่อสาร และการเรียนรู้แบบร่วมมือ ซึ่งมีความเหมาะสมดี นักเรียนมีเจตคติดีต่อการเรียนภาษาญี่ปุ่น มีความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับญี่ปุ่นกับความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจกับอาเซียนในระดับดี และนักเรียนร้อยละ 42.31 ต้องการเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับการอ่าน เขียน คำศัพท์ และไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่น และได้มีการเสนอแนวทางการจัดกิจกรรมโดยให้โรงเรียนจัดกิจกรรมนี้ให้นักเรียนในรุ่นต่อไป และพัฒนาจนเป็นวิชาเลือกภาษาญี่ปุ่นเบื้องต้น ซึ่งนักเรียนที่ผ่านกิจกรรมนี้แล้วสามารถที่จะเรียนต่อตามความสนใจได้อีกด้วย
Article Details
ข้อความและข้อคิดเห็นต่างๆ ในบทความเป็นของผู้เขียนบทความนั้นๆ ไม่ใช่ความเห็นของกองบรรณาธิการหรือของวารสาร jsn Journal
เอกสารอ้างอิง
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. คู่มือบริหารจัดการเวลาเรียน “ลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้”. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, กระทรวงศึกษาธิการ. ม.ป.พ.
ฉันทนา จันทร์บรรจง. (2558). รายงานการวิจัย เรื่อง การพัฒนาทักษะการสอนภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศ ของครูประถมศึกษา โดยการฝึกอบรมที่ใช้โรงเรียนเป็นฐาน และการศึกษาชั้นเรียน: กรณีโรงเรียนโรจนวิทย์มาลาเบี่ยง. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ฉันทนา จันทร์บรรจง. (2556). “แนวทางการจัดการเรียนการสอนอาเซียนศึกษาในระดับประถม ศึกษาตอนปลายตามหลักสูตรแกนกลางอาเซียนศึกษา” ใน วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. 15(2), เมษายน –มิถุนายน 2556. หน้า 108-123.
ทรัพย์ไพรวัลย์วิทยาคม, โรงเรียน. “แนะนำโรงเรียนทรัพย์ไพรวัลย์วิทยาคม.” (เอกสารอัดสำเนา)
เวชฤทธิ์ อังกนะภัทรขจร. “การประยุกต์ใช้แนวคิด Teach Less, Learn More (TLLM) สู่การจัดการเรียนรู้ในชั้นเรียนคณิตศาสตร์ Application of Teach Less, Learn More to Learning Management in Mathematics Classroom.” ใน วารสารศึกษาศาสตร์ ปีที่ 23 ฉบับที่ 1 เดือนตุลาคม 2554 - มกราคม 2555. หน้า1-11
ทิศนา แขมมณี. (2554). ศาสตร์การสอน:องค์ความรู้เพื่อจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. หน้า 90-94
Kawaguchi, Satomi.(2016). “Learning Japanese as a Second Language: A Processability Perspective.” Cambria Press: Innovative Publisher of Academic Research. Retrieved from www.cambriapress.com/cambriapress.cfm?template=4&bid=391
United States Agency for International Development (USAID. (2012). ASEAN Curriculum Sourcebook.