การพลิกกลับอำนาจของผู้หญิงในภาพยนตร์สยองขวัญญี่ปุ่น: กรณีศึกษาซีรีส์ภาพยนตร์สยองขวัญเรื่อง ริงงุ และ จูอน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาความน่ากลัวที่ถูกสร้างขึ้นในซีรีส์ภาพยนตร์สยองขวัญเรื่อง ริงงุ (Ringu,『リング』) (1998 - ) ของ ฮิเดะโอะ นะกะตะ (Hideo Nakata, 中田秀夫) และซีรีส์ภาพยนตร์สยองขวัญเรื่อง จูอน (Juon,『呪怨』) (2002 - ) ของ ทะคะชิ ชิมิสุ (Takashi Shimizu, 清水崇) โดยผู้วิจัยศึกษาวิเคราะห์การนำเสนอความน่ากลัวของตัวละครวิญญาณผู้หญิง ผลการศึกษาพบว่า ซีรีส์ภาพยนตร์สยองขวัญเรื่อง ริงงุ และ จูอน ได้สะท้อนให้เห็นการใช้ชีวิตปรกติทั่วไปของครอบครัวญี่ปุ่นในช่วงทศวรรษที่ 1990 ถึง 2000 ซึ่งผู้หญิงอยู่ภายใต้อำนาจของระบบสังคมที่ผู้ชายมีอำนาจเป็นใหญ่ วิญญาณผู้หญิงสร้างความน่ากลัวด้วยวิธีการพลิกกลับการใช้ชีวิตปรกติทั่วไปดังกล่าวให้กลายเป็นการใช้ชีวิตที่ไม่ปรกติ การคุกคามของวิญญาณผู้หญิงในสังคมก่อให้เกิดการสร้างความน่ากลัวต่อผู้คนที่ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขในสังคมของผู้ชาย และผู้หญิงประกอบสร้างความน่ากลัวจากสิ่งที่อยู่ในสังคมผู้ชาย
Article Details
ข้อความและข้อคิดเห็นต่างๆ ในบทความเป็นของผู้เขียนบทความนั้นๆ ไม่ใช่ความเห็นของกองบรรณาธิการหรือของวารสาร jsn Journal
เอกสารอ้างอิง
อรรถยา สุวรรณระดา. (2557). พืช สัตว์ ตัวเลข กับตำนานยุคเทพเจ้ําของญี่ปุ่น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Aquila, M. L. (2014). Movies as History: Scenes of America, 1930-1970. North Carolina: McFarland.
Iles, T. (2007). Japanese Horror Cinema (review). The Journal of Japanese Studies, 33(1), pp. 264-268.
McRoy, J. (2008). Nightmare Japan: Contemporary Japanese Horror Cinema. New York: Rodopi.
Mulvey, L. (1992). Visual Pleasure and Narrative Cinema. In G. Mast, M. Cohen, & L. Braudy (Eds.), Film theory and criticism: introductory readings (pp. 833-844): Oxford University Press New York.
Okano, H. (1993). Women and Sexism in Shinto. The Japan Christian Review, 59, pp. 27-28.
Richie, D. (2005). A hundred years of Japanese film: A Concise History, with a Selective Guide to DVDs and Videos. Tokyo: Kodansha International.
Warren, K. J. (1997). One: Taking Empirical Data Seriously: An Ecofeminist Philosophical Perspective. In K. J. Warren & N. Erkal (Eds.), Ecofeminism: Women, culture, nature (pp.3-20 ). New York: Indiana University Press.
内山一樹 (2008). 「日本映画の怪奇と幻想」 一樹内山（編）『怪奇と幻想への回路 : 怪談か らJホラーへ』東京：森話社 pp.7-32.
宇野恒弘 (2011). 『ゼロ年代の想像力』 東京： 早川書房.
大島清昭(2010). 『Jホラーの幽霊研究』 東京：秋山書店.
北沢明弘(2000). 「日本の怪談映画の主役は幽霊・妖怪たち」原口智生 & 村田英樹（編）『別 冊 太陽 日本恐怖映画への招待』東京：平凡社 pp.15-27.
Gender Equality Bureau Cabinet Office (2016). 第1節 配偶者等からの暴力の実態. 夫から妻へ の犯罪の検挙状況. Retrieved from http://www.gender.go.jp/about_danjo/whitepaper/h25/zentai/html/zuhyo/zuhyo01-05-04.html
佐藤忠男(2006). 『日本映画史3』 東京：岩波書店.
___________(2007). 『日本映画史4』東京：岩波書店.
千田有紀 (2003a). 「家族規範の成立と変容」土屋葉（編）『これからの家族関係学Toward the New Family Relations』東京：角川書店pp25-48.
________(2003b). 「家族規範の成立と変容」土屋葉（編） 『これからの家族関係学Toward the New Family Relations』 東京： 角川書店pp25-48.
中田秀夫(2002). 「最初の観客のつもりで怖さを演出する―中田秀夫 （特集日本映画を面白く する 7 人） 」『広告批評』261: pp. 124-133.
『日本語大辞典講談社カラー版』(1989). 東京：講談社.
鷲谷花(2008). 「『リング』三部作と女たちのメディア空間―怪物化する「女」、無垢 の「 父」」一樹内山（編）『怪奇と幻想への回路 : 怪談からJホラー』東京： 森話 pp195-223.
