โครงสร้างหน่วยเชื่อมอนุประโยคในประโยคพหุความภาษาญี่ปุ่นที่ปรากฏใน สำนวนไวยากรณ์ที่ใช้สอบวัดระดับภาษาญี่ปุ่น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ในการวิจัยครั้งนี้ ผู้วิจัยวิเคราะห์รูปไวยากรณ์ที่สร้างประโยคพหุความที่ขยายภาคแสดงด้วยวิเศษณานุประโยคที่ปรากฏหัวข้อในการสอบวัดระดับภาษาญี่ปุ่นระดับ N5-N2 จากการศึกษาหนังสือเตรียมสอบ 2 ชุด (7 เล่ม) พบรูปไวยากรณ์ทั้งสิ้น 141 สำนวน เมื่อพิจารณาในฐานะหน่วยเชื่อมอนุประโยคพบว่ามีรูปแบบทั้งสิ้น 12 รูปแบบ โดยรูปแบบที่พบมากที่สุดคือ หน่วยเชื่อมอนุประโยคที่เป็นคำนาม รองลงมาคือหน่วยเชื่อมที่มีวลีกริยาอยู่แล้ว และหน่วยเชื่อมคำช่วยสันธานตามลำดับ เมื่อจัดประเภทพบว่ามีจุดที่ควรมีการอธิบายเพิ่มเติม 5 กรณี คือ กรณีหน่วยเชื่อมเป็นคำนาม กรณีหน่วยเชื่อมเป็นคำช่วยเน้นความ กรณีหน่วยเชื่อมที่มีวลีกริยาในตัว กรณีหน่วยเชื่อมที่เกิดร่วมกับนามานุประโยคได้ และกรณีหน่วยเชื่อมที่ถูกย่อรูป
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความและข้อคิดเห็นต่างๆ ในบทความเป็นของผู้เขียนบทความนั้นๆ ไม่ใช่ความเห็นของกองบรรณาธิการหรือของวารสาร jsn Journal
เอกสารอ้างอิง
庵功雄 (2012) .『新しい日本語学入門 第2版』スリーエーネットワーク.
北條淳子 (1989).「1 複文文型」国立国語研究所『日本語教育指導参考書15 談話の研究と教育Ⅱ』大蔵省印刷局.
前田直子 (2009).『日本語の複文－条件文と原因・理由文の記述的研究』くろしお出版.
前田直子・大島資生（2014）.「連用修飾節・連体修飾節構造に関する研究の動向と課題」益岡隆志他編『日本語複文構文の研究』ひつじ書房.
益岡隆志 (1997).『新日本語文法選書2 複文』くろしお出版.
益岡隆志・田窪行則 (1992).『基礎日本語文法―改訂版―』くろしお出版.
南不二男 (1974). 『現代日本語の構造』大修館書店.
村木新次郎 (2007).「日本語の節の類型」『同志社女子大学学術研究年報』58. 9-17.
