การใช้คำสันธานในเรียงความของผู้เรียนภาษาญี่ปุ่นชาวไทยจากคลังข้อมูลภาษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบการใช้คำสันธานในเรียงความของผู้เรียนภาษาญี่ปุ่นชาวไทยและชาวญี่ปุ่นโดยรวบรวมข้อมูลจากคลังข้อมูลภาษา I-JAS ของกลุ่มตัวอย่างเพื่อใช้เป็นข้อมูลในการวิเคราะห์ ผลการวิจัยพบว่า การใช้คำสันธานในเรียงความของผู้เรียนชาวไทยมีทั้งลักษณะที่เหมือนและแตกต่างกับชาวญี่ปุ่น ลักษณะที่เหมือนกัน คือ ผู้เรียนชาวไทยใช้ しかし また และ そして เป็นจำนวนมากเช่นเดียวชาวญี่ปุ่นซึ่งอาจมีสาเหตุจากข้อมูลที่ใช้ครั้งนี้เป็นการบรรยายเกี่ยวกับอาหารจ่านด่วนและอาหารที่บ้าน จึงทำให้กลุ่มตัวอย่างมักใช้คำสันธานเหล่านี้เพื่อแสดงความขัดแย้งเกี่ยวกับข้อดีและข้อเสียของอาหารทั้งสองชนิด และ เพื่อเพิ่มเติมข้อมูลและอธิบายถึงสาเหตุที่ได้แสดงความขัดแย้งไป สำหรับลักษณะที่แตกต่างกัน คือ พบการใช้ それに และ だから ในเรียงความของผู้เรียนชาวไทยเป็นจำนวนมาก แต่กลับพบในเรียงความของชาวญี่ปุ่นน้อยมากซึ่งอาจมีสาเหตุจากหากใช้ それに เนื้อความส่วนท้ายจำเป็นต้องมีจุดเชื่อมโยงกับเนื้อความส่วนหน้าจึงส่งผลให้มีข้อจำกัดในการใช้ ในขณะที่ だから เป็นคำที่ใช้ในภาษาพูด ชาวญี่ปุ่นจึงไม่นิยมใช้ในงานเขียน นอกจากนี้ในเรียงความของผู้เรียนชาวไทยยังพบการใช้คำสันธานมากเกินความจำเป็นและการละคำสันธานในสถานการณ์ที่ควรเชื่อมเนื้อความ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความและข้อคิดเห็นต่างๆ ในบทความเป็นของผู้เขียนบทความนั้นๆ ไม่ใช่ความเห็นของกองบรรณาธิการหรือของวารสาร jsn Journal
เอกสารอ้างอิง
กำชัย ทองหล่อ. (2537). หลักภาษาไทย. กรุงเทพฯ: รวมสาส์น.
ตาเกยิโร โทมีต้า, และปรียา อิงคาภิรมย์ โฮะริเอะ. (2540). ไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ดอกหญ้า.
พัชราพรรณ สุวรรณกูฏ. (2564). งานวิจัยเพื่อการสอนคำเชื่อม soshite สำหรับผู้เรียนภาษาญี่ปุ่นชาวไทย ศึกษาจากการใช้จริงในเรื่องเล่าบรรยายภาพและบทสนทนา. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยโอซากา.
สมเกียรติ เชวงกิจวณิช. (2547). การเชื่อมประโยคในเรียงความภาษาญี่ปุ่นของผู้ศึกษาภาษาญี่ปุ่นชาวไทย. วารสารศิลปศาสตร์, 4(1), 48-67.
อัษฎายุทธ ชูศรี. (2563). แปดประเด็นภาษาศาสตร์ภาษาญี่ปุ่นเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
A Corporation (2560). มินนะ โนะ นิฮงโกะ 1 [2nd Edition]. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ภาษาและวัฒนธรรม.
A Corporation (2560). มินนะ โนะ นิฮงโกะ 2 [2nd Edition]. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ภาษาและวัฒนธรรม.
石黒圭・阿保きみ枝・佐川祥予・中村紗弥子・劉洋 (2009).「接続表現のジャンル別出現頻度について」『一橋大学留学生センター紀要』12, 73-85.
市川孝. (1978). 『国語教育のための文章論概説』. 東京 : 教育出版.
落合哉人 (2019).「LINEテキストチャットにおける分析単位の規定と接続表現の使用傾向」『筑波日本学研究』23, 83-112.
徐衛 (2020).「日本語母語話者と学習者の学術論文における接続詞の調査」『花園大学文学部研究紀要』52, 19-25.
グループ・ジャマシイ. (2003). 『教師と学習者のための日本語文型辞典』. 東京 : くろしお出版.
日本語記述文法研究会編. (2009). 『現代日本語文法 7 第 12 部談話 第 13 部待遇表現』. 東京 : くろしお出版.
長谷川哲子 (2019).「経験を語る談話における接続詞使用：「そして」の使用について」 『Ex：エクス：言語文化論集』101-122.
