ปัญหาการล่ามภาษาญี่ปุ่นเฉพาะทางในสายงานอุตสาหกรรมผ่านการวิเคราะห์เชิงภาษาศาสตร์: กรณีศึกษาการล่ามในสถานการณ์จำลองสายงานอุตสาหกรรม

Main Article Content

ณัฏฐิรา ทับทิม

บทคัดย่อ

จากปัญหาการฝึกงานและการทำงานในสายงานอุตสาหกรรมพบว่าส่วนใหญ่มีปัญหาการไม่รู้คำศัพท์เฉพาะทาง ทั้งนี้ยังขาดข้อมูลว่านอกเหนือจากการไม่รู้คำศัพท์เฉพาะทางแล้ว ลักษณะภาษาที่ใช้ในสายงานเฉพาะทางใดก่อให้เกิดปัญหาอย่างไร งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาการล่ามภาษาญี่ปุ่นเฉพาะทางในสายงานอุตสาหกรรมโดยการวิเคราะห์ผ่านทฤษฎีภาษาศาสตร์ รูปแบบการวิจัยคือการวิจัยเชิงคุณภาพผ่านการสังเกตการล่ามในสถานการณ์จำลองแบบไม่มีส่วนร่วม กลุ่มเป้าหมายคือนักศึกษาสาขาวิชาภาษาญี่ปุ่นจำนวน 5 คนที่ลงเรียนรายวิชาฝึกประสบการณ์วิชาชีพภาษาญี่ปุ่น บทสนทนาในสถานการณ์จำลองจำนวนทั้งหมด 26 บทสนทนา เป็นบทสนทนาที่เกิดขึ้นจริงในสถานการณ์การทำงานต่าง ๆ ผลการศึกษาพบปัญหาการล่ามภาษาญี่ปุ่นเฉพาะทางในประเด็นที่ครอบคลุมประเด็นภาษาศาสตร์ (1) สัทศาสตร์และสัทวิทยา (2) ระบบหน่วยคำและการสร้างคำ (3) อรรถศาสตร์ (4) วากยสัมพันธ์ และ (5) วัจนปฏิบัติศาสตร์

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน, (2564). รายงานและสถิติการลงทุนจากต่างประเทศ ปี 2564 เดือนมกราคม-กันยายน 2564. สืบค้นจาก https://www.boi.go.th/index.php?page=statistics_oversea_report_st&language=th วันที่ 4 มกราคม 2565.

ณัฏฐิรา ทับทิม. (2557). ภาษาศาสตร์ภาษาญี่ปุ่นเบื้องต้น. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ทัศนีย์ เมธาพิสิฐและยูมิโกะ ยามาโมโตะ. (2561). อาชีพสำหรับนักศึกษาวิชาเอกภาษาญี่ปุ่นและ ความพร้อมในการเข้าสู่อาชีพ: กรณีศึกษาหัวข้อสำหรับนักศึกษาชั้นปีที่ 1 และ 2. วารสารเครือข่ายญี่ปุ่นศึกษา ฉบับพิเศษ, 8(3), 219-233.

ยุพกา ฟุกุชิม่า, กนกพร นุ่มทอง และสร้อยสุดา ณ ระนอง. (2556). ความนิยมในการเรียนภาษาญี่ปุ่นและภาษาจีน ของนิสิตมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์: แรงจูงใจแตกต่างกันอย่างไร. วารสารญี่ปุ่นศึกษา, 30(1), 27-40.

วรรณิดา ยืนยงค์และสมเกียรติ เชวงกิจวณิช. (2562). บทบาทหน้าที่ของล่ามและปัญหาการล่ามภาษาญี่ปุ่นชาวไทยในโรงงานอุตสาหกรรมของประเทศไทย. รายงานสืบเนื่องการประชุมวิชาการบัณฑิตศึกษาระดับชาติ สรรพศาสตร์ สรรพศิลป์ ประจำปี 2562, 441-460.

วราลี จันทโรและธนภัส สนธิรักษ์. (2563). การวิเคราะห์ปัญหาด้านการใช้ภาษาญี่ปุ่นที่พบในการ ฝึกงาน: กรณีศึกษาผู้เรียนวิชาเอกภาษาญี่ปุ่น. วารสารเครือข่ายญี่ปุ่นศึกษา, 10 (1), 65-82.

สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2560). พจนานุกรมศัพท์ภาษาศาสตร์ (ภาษาศาสตร์ทั่วไป) ฉบับราชบัณฑิตยสภา. กรุงเทพฯ สำนักงาน.

ศิริวรรณ มุนินทรวงศ์. (2561). ปัญหาการฝึกงานและทักษะในการทำงานของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาญี่ปุ่น มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. วารสารเครือข่ายญี่ปุ่นศึกษา (ฉบับพิเศษ), 8(3), 206-218.

庵功雄. (2001). 『新しい日本語学入門:ことばのしくみを考える』東京: スリーエーネットワーク.

池田久一. (1974).「現代日本語における外来語考 : 英語を中心として」『中京大学教養論叢』15(3), 717-727.

今井慎吾. (2019). 「コーパスの日本語テストへの応用」プラシャント・バルデシ・籾山洋介・砂川有里子・今井新悟・今

村泰也編. (2019).『多義動詞分析の新展開と日本語教育への応用』東京: 開拓社.

片桐順二・椿弘美. (2002). 「タイ国の大学における日本語主専攻開設前 後の卒業生動向-シラパコーン大学日本語講座卒業生2001年追跡の結果と考察-」『日本語教育紀要』(5), 53-68.

影山太郎. (2001).『日英対照動詞の意味と構文』東京:大修館書店.

木下りか. (2019). 「多義動詞における中心義のずれと語義の文体的特徴―通時的変化を背景として共時的意味の特徴」プラシャント・バルデシ・籾山洋介・砂川有里子・今井新悟・今村泰也編. (2019).『多義動詞分析の新展開と日本語教育への応用』東京: 開拓社.

国立国語研究所. (1990).「外来語の形成とその教育」 『国立国語研究所学術情報リポジトリ』1-174. http://doi.org/10.15084/00001840

国立国語研究所. (2004).「外来語に関する意識調査 : 全国調査」『国立国語研究所学術情報リポジトリ』, 1-158. http://doi.org/10.15084/00002303

城田俊 . (1977).「《う/よう》の基本的意味」『国語学』第110集, 37-46.

佐伯亮則. (2005).「接尾辞「中」に先行する動名詞の時間的特徴」 『筑波日本語研究』(10), 70-87.

日本語文法学会編. (2016).『日本語文法事典 (第2刷)』東京: 大修館書店.

プラシャント・バルデシ. (2019). 「多義語の教育・学習の課題とその解決方法の一提案―「基本動詞ハンドブック」作成・公開の取り組み―」プラシャント・バルデシ・籾山洋介・砂川有里子・今井新悟・今村泰也編. (2019).『多義動詞分析の新展開と日本語教育への応用』東京: 開拓社.

第1413 回放送用語委員会 (東京). (2017年2月24日).「外来語としての「アルファベット」の発音」『放送研究と調査JUNE 2017』101-111.

張雅智. (2008).「「~ないか」の用法」『言語科学論集』12, 19-35.

津田田津子. (1993).「日本語教育のための基本外来語について」『奈良教育大学紀要』42(1),225-239.

山田昇平. (2020).「「漢語接尾辞「チュウ」(中)の成立に対する考察―接尾辞「チュウ」「ヂュウ」の歴史を背景とする―」『京都語文』(28), 1-22.

Catford, J.C. (1988). A Practical Introduction to Phonetics. Clarendon Press: Oxford.

NHK編. (1985)『日本語発音アクセント辞典 (改訂新版)』東京 : 日本放送出版協会.

Oxford Advanced Learner’s Dictionary. (2000, 6th edition). UK: Oxford University Press.

Riney, T. & Anderson-Hsieh, J. (1993). Japanese Pronunciation of English. JALT Journal, Vol. 15, No.1 (May 1993), 21-36.