ปัญหาการแยกเสียงระหว่างเสียง [k] และ [g] ในภาษาญี่ปุ่นระดับต้นของผู้เรียนชาวไทย การเปลี่ยนเสียงในการพูดภาษาญี่ปุ่น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
คำว่า「信仰(しんこう)」และ「信号(しんごう)」มักใช้โดยชาวญี่ปุ่น อย่างไรก็ตาม เป็นการยากที่จะแยกแยะคำเหล่านี้สำหรับผู้เรียนชาวไทยที่เริ่มเรียนภาษาญี่ปุ่น การศึกษาครั้งนี้จึงเน้นตรวจสอบสาเหตุของปัญหาการฟังเสียงภาษาญี่ปุ่นออกไม่ชัดเจนของผู้เรียนชาวไทย จากการสำรวจพบว่าสาเหตุคือ 1) วิธีการออกเสียงของ /k/ สำหรับคนญี่ปุ่นเมื่ออยู่ระหว่างสระและ 2) การขาดเสียง /g/ ในระบบสัทวิทยาภาษาไทยกล่าวคือในภาษาญี่ปุ่น เสียงระเบิดอโฆษะ /k/ เป็นเพียงการระเบิดและพ่นลมและไม่มีการสั่นของเส้นเสียง ดังนั้นการออกเสียง /k/ จึงเกิดกระแสลมเล็กน้อยที่ตำแหน่งเริ่มต้นของคำ ผู้เรียนจึงรู้ว่าเป็นเสียงธนิต ‘ค’ ในทางกลับกัน เมื่อออกเสียง /k/ ที่มีตำแหน่งอยู่ระหว่างสระโดยพ่นลมเบาลงแล้วเสียงที่รับรู้เป็น 'ก' นอกจากนี้ การขาด /g/ ในระบบสัทวิทยาภาษาไทยยังทำให้เกิดความเข้าใจผิดเรื่องเสียง จึงทำให้การออกเสียง [g] ในภาษาญี่ปุ่น เป็นเสียง 'ก' เพราะว่าปริมาณของกระแสลมและวิธีผลิตเสียงของเสียงระเบิดโฆษะ [g] เป็นแบบเดียวกับเสียงระเบิดอโฆษะ 'ก' ในภาษาไทย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความและข้อคิดเห็นต่างๆ ในบทความเป็นของผู้เขียนบทความนั้นๆ ไม่ใช่ความเห็นของกองบรรณาธิการหรือของวารสาร jsn Journal
เอกสารอ้างอิง
ประกาศสํานักนายกรัฐมนตรี. (2561). หลักเกณฑ์การทับศัพท์ภาษาเยอรมัน สเปน ญี่ปุ่น และมลายู (69-78 ออักษรศเล่ม135 ตอนพิเศษ 82ง). กรุงเทพฯ : ราชกิจจานุเบกษา.
Crystal, D. (2000). The Cambridge Encyclopedia of Language, second edition. C.U.P.
Maruyama, H. (2021). Why Thai learners of Japanese language misheard ‘nan-ji’ as ‘nan-ji’?: A ออักษรComparative Study of Thai and Japanese Speech Sound. JSN Journal 11 (2), 117-128.
Slayden, G. (2009). Central Thai Phonology. retrieved from http://www.thai-language.com/resources/slayden-thai-phonology.pdf
五十島優. 酒井たか子. 平形裕紀子 (2001).「学習者にとって聞き取りが困難な話し言葉の音変化อักษรศとは」『日本語教育方法研究会誌語』8,26-27.
星野珠美、安田明生 (2002).「日本人学生による中国語有気発話のVOTとパワーによる評価」『日本音響学会誌』11, 689-695.
苅安誠. 太田栄次. SNYDER Steven M. (2007).「日本語と英語・中国語との音声学的特徴と相違点 : 第二言語学習の壁を理解するために」『九州保健福祉大学研究紀要』 8,133-138.
金珠 (2019).「日本語の語頭・語中破裂音のVOTに関する考察 」『日本語・日本文化』46: 47-69.
林嘉恵 (2001).「台湾人日本語学習者が破裂音を聞き取る際の問題点について 」『言語文化と日ออักษร本語教育』21, 140-143.
丸山秀夫 (2008).『発見タイ語発音 : 日本語から学ぶ9つのポイント』. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ภาษาและวัฒนธรรม สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น).
南條健助 (1999).「異音: 音韻論と音声学の接点」『音声研究』3, 20-28.
清水克正 (1993).「閉鎖子音の音声的特徴―有声性・無声性の言語観比較について」Journal of Asian and African Studies. 45,163-175.
清水克正 (2011).「韓国語、タイ語および中国語の話者による日本語閉鎖子音の習得について」『名古屋学院大学論集 言語―文化篇』23(1), 1-13.
清水克正 (2012).「タイ語話者による第3外国語学習におけるVOTに関する考察」『名古屋学ออักษรศ院大学論集 言語―文化篇』24(1), 61-72.
清水克正 (2018).「閉鎖子音の有声性・無声性の音声的特徴に関する考察」『音声研究』ออักษรศ 22(2),69-80.
吉廣綾子(2004).「日本語の無声子音・有声子音、中国語の有気音・無気音の比較」『徳島大学ออักษรศ国語国文学』17,1-13.
