การศึกษาวิธีการจำและการอ่านตัวอักษรฮิรางานะของผู้เรียนภาษาญี่ปุ่นชั้นต้นผ่านการประเมินตนเอง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความแตกต่างด้านวิธีการจำตัวอักษรฮิรางานะ และศึกษาความแตกต่างด้านการอ่านตัวอักษรฮิรางานะผ่านการประเมินตนเองของกลุ่มนักศึกษาที่มีผลการสอบอ่านสูงกว่าค่าเฉลี่ย กับกลุ่มนักศึกษาที่มีผลการสอบอ่านต่ำกว่าค่าเฉลี่ย เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย (mean: x̅) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation : S.D.) และวิเคราะห์ความแตกต่างด้วย t-test กลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาสถาบันเทคโนโลยีไทย-ญี่ปุ่น ชั้นปีที่ 3 ที่ลงทะเบียนเรียนวิชา JPN-301 ภาษาญี่ปุ่นธุรกิจ 5 ในภาคการศึกษาที่ 1 ปีการศึกษา 2565 จำนวน 154 คน ผลการศึกษาพบว่า จุดที่แตกต่างกันในด้านวิธีการจำตัวอักษรฮิรางานะ คือ การฟังเสียงตัวอักษร โดยกลุ่มนักศึกษาที่มีผลการสอบอ่านต่ำกว่าค่าเฉลี่ย ไม่ได้ให้ความสำคัญกับการฟังเสียงเท่ากับวิธีการอื่น ๆ ส่วนด้านการอ่านตัวอักษร จากการประเมินตนเองพบว่า กลุ่มนักศึกษาที่มีผลการสอบอ่านสูงกว่าค่าเฉลี่ยสามารถประเมินตนเองได้สอดคล้องกับความสามารถจริง ส่วนกลุ่มนักศึกษาที่มีผลการสอบอ่านต่ำกว่าค่าเฉลี่ย มีการประเมินตนเองไม่สอดคล้องกับคะแนนสอบอ่านที่ทำได้จริง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความและข้อคิดเห็นต่างๆ ในบทความเป็นของผู้เขียนบทความนั้นๆ ไม่ใช่ความเห็นของกองบรรณาธิการหรือของวารสาร jsn Journal
เอกสารอ้างอิง
Coltheart, M., Rastle, K., Perry, C., Langdon, R., & Ziegler, J. (2001). DRC: A dual route cascaded model of visual word recognition and reading aloud. Psychological Review, 108 (1), 204-256. https://doi.org/10.1037/0033-295X.108.1.204
Council of Europe. (2001). Common European Framework of Reference for Languages: Learning, Teaching, Assessment. Cambridge, UK: Cambridge University Press.
Seidenberg, M.S., & McClelland, J.L. (1989). A distributed, developmental model of word recognition and naming. Psychological Review, 96 (4), 523-568. https://doi.org/10.1037/0033-295X.96.4.523
浅田和泉 (2006). 「簡体字および繁体字使用者におけるひらがな導入方法別学習効果」『熊本大学言語学論集ありあけ』5, 121-158.
粟田のり子・池田誠喜 (2020).「小学校低学年の読みのアセスメントと指導」『鳴門教育大学大学校教育研究紀要』34, 55-63. http://doi.org/10.24727/00028518
池田伸子(2015).「ディスレクシアを抱える日本語学習者に対する読み学習支援に関する一考察」『日本語教育実践研究』2, 1-15. http://doi.org/10.14992/00011260
伊藤秀明 (2019).「読字能力の評価尺度の再考―「基礎段階の言語使用者」に注目してー」『基礎教育保障学研究』3, 72-86. https://doi.org/10.32281/jasbel.3.0_72
梅田康子・水田澄子・鈴木庸子(2009).「韓国人高校生のためのIS連想法ひらがな学習カードの評価ー記憶方略およびARCS動機付けモデルの観点からー」『言語と文化：愛知大学言語教育研究室紀要』47 (20), 121-139.
三盃亜美・Max Coltheart・宇野彰・春原則子(2014).「発達性読み書き障害成人例と仮名文字列音読における語彙処理と非語彙処理の発達的問題ー文字長と語彙性効果を指標にしてー」『音声言語医学』55 (1), 8-16. https://doi.org/10.5112/jjlp.55.8
清水裕士(2016).「フリーの統計分析ソフトHAD:機能の紹介と統計学習・教育,研究実践における利用方法の提案」『メディア・情報・コミュニケーション研究』1, 59-73.
仲真紀子 (1997).「記憶の方法：書くとよく覚えられるのか？」『遺伝』51 (1), 25-29.
中村典生 (2005).「小学校英語における文字導入の問題点」『岐阜市立女子短期大学研究紀要』55,
-22. http://doi.org/10.24516/00000317
林真理佳 (2019).「読みに困難のある児童に対するアセスメントーつまずきの状態を把握して指導に繋 げる読みの「原因チェックテスト」の開発ー」『明星大学発達支援研究センター紀要』4, 65- 76.
樋渡康敬・橋本洋輔 (2018).「学期当初にひらがな習得が困難だった学生の一学期間の学習状況」『日本語教育方法研究会誌』24 (2), 88-89. https://doi.org/10.19022/jlem.24.2_88
