การสำรวจการใช้ภาษาญี่ปุ่นของนักบริบาลผู้สูงอายุชาวไทยในประเทศญี่ปุ่น

Main Article Content

ปฏิยุทธ์ ธันวานนท์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 4 ประการได้แก่ 1) เพื่อสำรวจความถี่ในการใช้งานรูปประโยคและไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่นของนักบริบาลผู้สูงอายุที่เป็นชาวไทยในประเทศญี่ปุ่น 2) เพื่อจัดลำดับรูปประโยคและไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่นที่นักบริบาลชาวไทยใช้งาน มากที่สุดระหว่างการปฏิบัติหน้าที่ดูแลผู้สูงอายุชาวญี่ปุ่น 3) เพื่อวิเคราะห์การใช้งานรูปประโยคและไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่นของนักบริบาลชาวไทย 4) เพื่อสำรวจกลุ่มคำศัพท์ที่นักบริบาลคนไทยใช้งานระหว่างการปฏิบัติงานดูแลผู้สูงอายุชาวญี่ปุ่น  โดยกลุ่มตัวอย่างได้มาจากการเลือกแบบเฉพาะเจาะจงจากชาวไทยที่ปฏิบัติงานเป็นนักบริบาลผู้สูงอายุอยู่ในประเทศญี่ปุ่นจำนวน 6 คน ซึ่งมีประสบการณ์ทำงานไม่ต่ำกว่าสามปี เครื่องมือที่ใช้คือ 1) แบบสัมภาษณ์เกี่ยวกับความถี่ของภาษาญี่ปุ่นที่ถูกใช้ในการปฏิบัติงานบริบาลผู้สูงอายุชาวญี่ปุ่น 2) แบบสัมภาษณ์เกี่ยวกับสภาพปัญหาที่นักบริบาลชาวไทยพบระหว่างการปฏิบัติงานจริง และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน


ผลการวิจัยพบว่ารูปประโยคและไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่นที่นักบริบาลชาวไทยใช้ระหว่างการปฏิบัติงานดูแลผู้สูงอายุชาวญี่ปุ่นมีทั้งหมด 13 กลุ่มตามการใช้งานได้แก่  1) การขอร้อง 2) การคาดคะเน 3) การแสดงทรรศนะ 4) การเปรียบเทียบ 5) การบอกเล่าประสบการณ์การ 6) การแสดงความสามารถ 7) การอนุญาต 8) การแสดงเงื่อนไข 9) การถูกกระทำ 10) การให้คำแนะนำ 11)การแสดงเจตนา 12) การห้าม 13) การถ่ายทอดข้อความ ซึ่งทั้งหมดเป็นรูปประโยคและไวยากรณ์ที่ถูกจัดอยู่ในกลุ่มภาษาญี่ปุ่นพื้นฐานไปจนถึงระดับกลาง เมื่อเปรียบเทียบโดยใช้การสอบวัดระดับความรู้ 日本語能力試験 หรือ JLPT พบว่าเป็นรูปประโยคและไวยากรณ์ในระดับ N4 จนถึง N3

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงแรงงาน. (2024). รัฐบาลญี่ปุ่นคาดว่าภาคงานบริบาลจะมีความต้องการแรงงานอีก 570,000 คน ภายในปี 2040. https://www.mol.go.th/news

กรมการจัดหางาน. (2024). กระทรวงแรงงาน ดีลสำเร็จ! งานโรงพยาบาลญี่ปุ่น ปี 67 - 68 พร้อมรับแรงงานทักษะเฉพาะเพิ่มขึ้นกว่า 200% เงินเดือนเริ่มต้น 6 หมื่นบาท https://www.doe.go.th/prd/main/news

จันทร์เพ็ญ ศักดิ์ชัยเจริญกุล. (2010). การศึกษารูปแบบและปัจจัยในการปรับระดับความสุภาพขณะสนทนาภาษาญี่ปุ่นของชาวไทยผู้รู้ภาษาญี่ปุ่นเปรียบเทียบกับชาวญี่ปุ่น [วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ชนิกา จิตธารารักษ์ และ ฉัตรพงศ์ เศรษฐสมภพ. (2023). การศึกษาหัวข้อรูปประโยคและไวยากรณ์คำสุภาพภาษาญี่ปุ่นในตารางเรียนชั้นต้น. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 23(3), 265-270.

วิศรุต โมราชาติ. (2013). การศึกษาเปรียบเทียบความหมายของสํานวน「~なければならない」ในภาษาญี่ปุ่นกับคําว่า “ต้อง” ในภาษาไทย. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 9(2), 253-257.

ดร.สุดปรารถนา ดวงแก้ว. (2018). สถานการณ์ขาดแคลนแรงงานและนโยบายเปิดรับแรงงานต่างชาติของญี่ปุ่น. สถาบันเอเชียศึกษาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. http://www.ias.chula.ac.th/สถานการณ์ขาดแคลนแรงงาน-2/

Group Jammassy.(2560). พจนานุกรมรูปประโยคภาษาญี่ปุ่น. (บุษบา บรรจงมณี, ปราณี จงสุจริตธรรม, ประภา แสงทองสุข และ วันชัย สีลพัทธ์กุล, แปล). สำนักพิมพ์ภาษาและวัฒนธรรม. (พิมพ์ครั้งแรกปี 2558)

ニャンジャローンスック,スニーラット(1999).「タイ語母語話者による条件節「と・ば・たら・なら」の習得」『言語文化と日本語教育』18, 25-33. https://cir.nii.ac.jp/crid/1070576347226140416

益財団法人長寿科学振興財団(2016). 「日本の超高齢社会の特徴」. https://www.tyojyu.or.jp/net/kenkou-tyoju/tyojyu-shakai/nihon.html

遠藤織江(2019). 「高齢者の話し方は遅くてわかりにくいか」https://gendainihongo.sakura.ne.jp/

李楠(2017).「日本語禁止表現の性質と類義関係についての研究」 https://tohoku.repo.nii.ac.jp/record/124351/files/170925-Li-188-1.pdf

内閣府(n.d.). 「高齢化の現状と将来像」. https://www8.cao.go.jp/kourei/whitepaper/w-2020/html/zenbun/s1_1_1.html#:~:text=65歳以上人口は,4となっている。

国際交流基金(2023). 「タイ2023年度」. 2021年度日本語教育機関調査結果. (1) https://www.jpf.go.jp/j/project/japanese/survey/area/country/2023/thailand.pdf

公益社団法人国際人材革新機構. (n.d.).「技能実習生・特定技能外国人向けの日本語教育に特化」https://nihongo.iforce.or.jp/?yclid=YSS.EAIaIQobChMI4u3_1YiIigMVdix7Bx3hpShzEAAYASAAEgJc4_D_BwE