การตั้งชื่อร้านอิซากายะญี่ปุ่นในกรุงเทพมหานคร
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะภาษา รูปแบบวิธีการสร้างคำ ความหมาย และแนวคิดทางสังคมวัฒนธรรมที่สะท้อนจากชื่อร้านอิซากายะในกรุงเทพมหานคร โดยเก็บข้อมูลชื่อร้านอิซากายะ 120 ร้านจากเฟซบุ๊กหรืออินสตาแกรมทางการของร้าน ผลการวิจัยพบว่า ชื่อร้านอิซากายะนิยมนำคำภาษาญี่ปุ่น 2 คำ มาประกอบกันมากที่สุดในโครงสร้างแบบ “คำ (ระบุตัวตนของร้าน) + izakaya” ซึ่งสะท้อนการตั้งชื่อโดยใช้ภาษาญี่ปุ่นรูปแบบเดิมที่เน้นย้ำการสื่อสารประเภทธุรกิจให้ลูกค้ารับทราบอย่างชัดเจน สำหรับผลด้านวิธีการสร้างคำพบ 12 รูปแบบ โดยความถี่สูงสุด 3 อันดับแรก คือ การประสมคำ การเปลี่ยนแปลงทางเสียง และการเติมหน่วยคำเติม ตามลำดับ สำหรับผลการศึกษาด้านความหมาย พบ 26 กลุ่มความหมาย โดยกลุ่ม “อาหาร” และ “สถานที่” มีความถี่สูงสุด 2 อันดับแรก ซึ่งชี้ให้เห็นถึงการเน้นย้ำ “ความเป็นของแท้” เพื่อสร้างความเชื่อมั่นให้แก่ลูกค้า นอกจากนี้ การตั้งชื่อร้านที่สื่อถึง “คน” และ “ธรรมชาติ” ยังสะท้อนแนวคิดเรื่องการสร้าง “พื้นที่ที่สาม” ซึ่งช่วยลดทอนลำดับชั้นทางสังคมและมอบความผ่อนคลายเหมือนการพักผ่อนอยู่ที่บ้าน ส่วนการใช้กลุ่ม “สัตว์” และ “กลุ่มคน ตัวละคร หรือสัตว์ที่เป็นภาพจำของญี่ปุ่น” ในการตั้งชื่อร้านนับเป็นการแสดงให้เห็นถึงการใช้ทุนทางวัฒนธรรมญี่ปุ่นเพื่อสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจตามนโยบาย “Cool Japan” ของรัฐบาลญี่ปุ่น
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความและข้อคิดเห็นต่างๆ ในบทความเป็นของผู้เขียนบทความนั้นๆ ไม่ใช่ความเห็นของกองบรรณาธิการหรือของวารสาร jsn Journal
เอกสารอ้างอิง
กมลาสน์ กีรตินันท์วัฒนา. (2567). อาหารญี่ปุ่น (วาโชะคุ) ในฐานะมรดกโลกและการสนับสนุนจากรัฐบาลให้เป็นมรดกโลกอย่างยั่งยืน. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 24 (1), 612-627.
ณัฐา ค้ำชู และคณะ. (2567). ความหมายของชื่อร้านอาหารเกาหลีในจังหวัดชลบุรี. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 8 (7), 140-151.
ผณินทรา ธีรานนท์. (2565). กระบวนการสร้างคำสำหรับชื่อแบรนด์ในเขตพะเยาเมืองแห่งการเรียนรู้. วารสารคอนเน็กซ์ชั่น: วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 11 (1), 33-48.
เพ็ญพรรษา ชัยธีระสุเวท. (2568). ลักษณะภาษาและความหมายของชื่อร้านอาหารไทยในสาธารณรัฐประชาชนจีน. วารสารวจนะ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง, 13 (1), 50-75.
สถานเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นประจำประเทศไทย. (2566). ห้องเรียนภาษาญี่ปุ่น “อิซากายะ”. https://www.facebook.com/EMB.JAPANinTHAILAND/posts/661361716158317/
สวันนีย์ โพธิ์นิ่มแดง. (2563). คำศัพท์เฉพาะสำหรับเด็กในภาษาญี่ปุ่น: วิธีการสร้างคำและภาพสะท้อนทางสังคมวัฒนธรรม. วารสารภาษาและภาษาศาสตร์, 38 (2), 106-127.
สำนักข่าวสารญี่ปุ่น สถานเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นประจำประเทศไทย. (2559). อาหารญี่ปุ่นอาหารยอดนิยม. จากญี่ปุ่น, (1), 1-16.
องค์การส่งเสริมการค้าต่างประเทศของญี่ปุ่น กรุงเทพฯ. (2568ก). เอกสาร Press Release. https://www.jetro.go.jp/ext_images/thailand/food/2024Survey/20250108press.pdf
องค์การส่งเสริมการค้าต่างประเทศของญี่ปุ่น กรุงเทพฯ. (2568ข). ผลการสำรวจร้านอาหารญี่ปุ่นในประเทศไทยปี 2567. https://www.jetro.go.jp/ext_images/thailand/food/2024Survey/japaneserestaurantsurvey2024_th.pdf
Bauer, L. (1983). English word-formation. Cambridge University Press.
Beverland, M. B. (2006). The real thing: Branding authenticity in the luxury wine trade. Journal of Business Research, 59(2), 251-258. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2005.04.007
DataReportal. (2025). DIGITAL 2025: THAILAND. https://datareportal.com/reports/digital-2025-thailand
Francis, W. N. (1985). Word-making: Some sources of new words. In V. P. Clark, P. A. Eschholz, & A. F. Rosa (Eds.), Language: Introductory readings (5th ed., 368–379). St. Martin’s Press.
MarketThink. (2020). ทำไม “อิซากายะ” วัฒนธรรมการกินดื่มของญี่ปุ่นถึงได้เริ่มเป็นที่นิยมในไทย?. https://www.marketthink.co/12068
Newman, G. E. (2019). The psychology of authenticity. Review of General Psychology, 23 (1), 8-18. https://doi.org/10.1177/1089268018801873
Wang, J. และ ลภัสรินทร์ ฉัตรวังคีรี. (2565). การศึกษาเปรียบเทียบการตั้งชื่อร้านอาหารในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ และเมืองฝูโจว ประเทศจีน. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7 (1), 225-239.
Yamane, T. (1973). Statistics: an introductory analysis. New York: Harper & Row.
Yule, G. (2010). The study of language (4th ed.). Cambridge University Press.
後藤寛樹・セナ クワンチラー. (2024). 地球温暖化防止啓発広告に見られるキャラクターのネーミング-言語的分析と分類-. Thammasat Journal of Japanese Studies, 41 (2), 18-35.
マイク・モラスキー. (2014). 日本の居酒屋文化:赤提灯の魅力を探る. 東京: 光文社.
村瀬俊樹・小椋たみ子・山下由紀恵. (2007). 養育者における育児語使用傾向の構造と育児語使用を規定する要因. 社会文化論集, 4, 17-30.