บทกลอนของกวีหญิงใน เฮียะกุนินอิฌฌุ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
เฮียะกุนินอิฌฌุ（百人一首）เป็นหนังสือรวมบทกลอนญี่ปุ่นซึ่งรวบรวมขึ้นในช่วง ค.ศ. 1235 โดยฟุจิวะระ โนะ ซะดะอิเอะ （藤原定家） หรือที่มักเรียกกันว่า “เทะอิกะ” เทะอิกะได้คัดเลือกบทกลอนของกวีที่มีชื่อเสียงจำนวน 100 คน โดยเอามาคนละบท ใน เฮียะกุนินอิฌฌุ มีบทกลอนที่แต่งโดยกวีหญิงทั้งสิ้น 20 บท (ไม่นับรวมบทกลอนพระราชนิพนธ์ของจักรพรรดินีจิโต) โดยในจำนวนนั้นเป็นกลอนหมวดความรัก 14 บท กลอนหมวดฤดูใบไม้ผลิ 2 บท และหมวดอื่น ๆ 5 บท บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลวิธีการประพันธ์กลอนและความงดงามในบทกลอนของกวีหญิงเหล่านี้ จากการศึกษาพบว่ากลวิธีการประพันธ์ที่ใช้บ่อยในกลอนของกวีหญิงเหล่านี้ได้แก่ คะเกะโกะโตะบะ(掛詞 คำซ้อนทับพ้องเสียง) เอ็งโงะ (縁語 คำสัมพันธ์)และอุตะมะกุระ (歌枕 การใช้ชื่อสถานที่โยงถึงสิ่งอื่น) ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นกลวิธีการใช้คำที่สื่อโยงความหมายหลายทาง นอกจากนี้ กลอนในหมวดความรักต่างก็ถ่ายทอดความเงียบเหงาเปล่าเปลี่ยวและความทุกข์เพราะความรักของกวีหญิงเหล่านี้ และยังสะท้อนค่านิยมความงามแบบอุฌิน (有心) หรือความงามที่แฝงด้วยอารมณ์ความรู้สึกอันลึกซึ้งอันเป็นแนวทางกลอนของเทะอิกะ
Article Details
ข้อความและข้อคิดเห็นต่างๆ ในบทความเป็นของผู้เขียนบทความนั้นๆ ไม่ใช่ความเห็นของกองบรรณาธิการหรือของวารสาร jsn Journal
เอกสารอ้างอิง
อรรถยา สุวรรณระดา. (2554). ประวัติวรรณคดีญี่ปุ่น. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
_____(2555). เรียนรู้ 100 บทกวีญี่ปุ่นโบราณ. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
秋山虔・三好行雄 (2008). 『新日本文学史』 文英堂．
有吉保 (2002). 『百人一首』 講談社．
糸井通浩 (1998). 『小倉百人一首を学ぶ人のために』 世界思想社．
金子武雄 (1978) . 『称詞・枕詞・序詞の研究』 公論社．
島津忠夫 (1999). 『新版百人一首』 角川書店．
島津忠夫 (2007). 「「百人秀歌」が先か、「百人一首」 が先か」」 『国文学解釈と教材の研究
百人一首のなぞ』 第52巻16号．学燈社．
鈴木健一 (2007). 『古典詩歌入門』 岩波書店．
鈴木日出男・山口慎一・依田泰 (2010). 『原色小倉百人一首』 文英堂．
武井美子・田中敦子 (2001). 『教科書にでてくる日本の古典詩歌―和歌・俳句・川柳』東京美術．
田辺聖子 (1991). 『田辺聖子の小倉百人一首』 角川書店．
錦仁・鬼頭尚義 (2007). 「伝説の中の歌人」」 『国文学解釈と教材の研究百人一首のなぞ』第52巻16号．学燈社．
吉海直人 (2010). 『一冊でわかる百人一首』 成美堂出版．
渡部泰明 (2007). 「表言論 －掛詞・縁語をどう考えるか」 『国文学解釈と教材の研究百人一首のなぞ』 第52巻16号．学燈社．
