การศึกษาการใช้รูป て・てから・たあとで ของผู้เรียนภาษาญี่ปุ่นชาวไทยในมหาวิทยาลัย 8 แห่ง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการใช้รูป て・てから・たあとでของผู้เรียนภาษาญี่ปุ่นชาวไทยในมหาวิทยาลัย 8 แห่ง ประชากร คือ ผู้เรียนภาษาญี่ปุ่นชาวไทยที่เรียนอยู่ในชั้นปีที่ 3 และ 4 ในมหาวิทยาลัย 8 แห่งในภูมิภาคต่าง ๆ ได้แก่ ภาคเหนือจำนวน 2 แห่ง ภาคตะวันออกจำนวน 1 แห่ง ภาคตะวันออกเฉียงเหนือจำนวน 1 แห่ง กรุงเทพฯ และปริมณฑลจำนวน 2 แห่ง และภาคใต้จำนวน 2 แห่ง จำนวนผู้เรียนภาษาญี่ปุ่นทั้งหมดเท่ากับ 213 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบทดสอบ 3 ตัวเลือกและแบบทดสอบให้ใช้รูปไวยากรณ์ที่มีภาษาไทยกำกับรวมจำนวนข้อทั้งหมด 12 ข้อ ใช้สถิติพรรณนา (ร้อยละ) ในการวิเคราะห์ข้อมูล ผลการวิจัยพบว่าผู้เรียนสามารถใช้รูป て・たあとで ในแบบทดสอบแบบให้ใช้รูปไวยากรณ์ได้ถูกต้องเกินร้อยละ 50 คือ 78.87 และ 57.90 ตามลำดับ ผู้เรียนสามารถใช้รูป てからได้ถูกต้องน้อยกว่าร้อยละ 50 คือ 41.31 และ 30.99 ทั้งในแบบทดสอบ 3 ตัวเลือกและแบบทดสอบให้ใช้รูปไวยากรณ์ จากผลดังกล่าวแสดงว่ารูป てからเป็นรูปที่ผู้เรียนภาษาญี่ปุ่นชาวไทยใช้ผิดมากที่สุดและเป็นปัญหาแก่ผู้เรียนมากที่สุด
คำสำคัญ: , รูป て・てから・たあとで, ผู้เรียนภาษาญี่ปุ่นชาวไทย
Article Details
ข้อความและข้อคิดเห็นต่างๆ ในบทความเป็นของผู้เขียนบทความนั้นๆ ไม่ใช่ความเห็นของกองบรรณาธิการหรือของวารสาร jsn Journal
เอกสารอ้างอิง
สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น). (2557).ไดจิ 1 ภาษาญี่ปุ่นชั้นต้น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ภาษาและวัฒนธรรม.
สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น). (2554). พจนานุกรมรูปประโยคภาษาญี่ปุ่น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ภาษาและวัฒนธรรม.
สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น). (2558). มินนะ โนะ นิฮงโกะ เล่ม 1. (พิมพ์ครั้งที่ 31). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ภาษาและวัฒนธรรม.
สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น). (2559). มินนะ โนะ นิฮงโกะ เล่ม 2. (พิมพ์ครั้งที่ 31). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ภาษาและวัฒนธรรม.
สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น). (2558). มินนะ โนะ นิฮงโกะ เล่ม 3. (พิมพ์ครั้งที่ 23). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ภาษาและวัฒนธรรม.
庵功雄 (2014).「文法シラバスの作成を科学する」『公開シンポジウムシラバス作成を科学にする―日本語教育に役立つ多面的な文法シラバスの作成―』, 3-16.
庵功雄他 (2001). 『中上級を教える人のための日本語文法ハンドブック』東京: スリーエーネットワーク.
(2008). 『初級を教える人のための日本語文法ハンドブック』東京: スリーエーネットワーク.
岩田一成 (2012). 「予稿集原稿：初級シラバス再考―教材分析とコーパスデータを基に―」『広島市立大学発表ハンドアウト』広島: 広島市立大学.
(2014). 「口頭表現出現率から見た文法シラバス」『予稿集シラバス作成を科学にする―日本語教育に役立つ多面的な文法シラバスの作成―』, 17-26.
王蕊 (2009). 「日本語上級レベル学習者の接続表現の使用状況に関する調査―中国語母語話者のストーリーテリングテストを中心に―」『ポリグロシア』 17, 117-128.
加藤紀子 (2002). 「作文データから考える初級の文法指導 接続詞・接続表現を中心に」『第14回日本語教育連絡会議報告発表論文集』, 31-35.
寺村秀夫 (1990). 『外国人学習者の日本語誤用例集ー特別推進研究日本語の普遍性と個別性に関する理論的及び実証的研究』大阪: 大阪大学.
(1992). 「時間的限定の意味と文法的機能」『寺村秀夫論文集I―日本語文法編』東京: くろしお.
日本語教育事典(縮刷版12刷発行). (2000). 東京:大修館書店.
桝井雅子 (2004).「「〜タアトデ」を用いた時間構文の研究:「テカラ」及び「タアト」との異同を考える」『熊本大学留学生センター紀要』 8, 13-30.
水野マリ子 (2001).「「ーてから」と「ーたあとで」―文の切れ続きに関する一考察―」『神戸大学留学生センター紀要』 7, 69-77.
吉永尚 (2012).「テ形における統語的考察」『園田学園女子大学論文集』 46(1), 113-123.
