แนวทางการพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวทางราง วิถีถิ่นเขาหลวง จังหวัดนครศรีธรรมราช
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยเรื่อง แนวทางการพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวทางราง วิถีถิ่นเขาหลวง จังหวัดนครศรีธรรมราช มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบริบทและประเมินศักยภาพความเป็นไปได้ของการท่องเที่ยวทางราง วิถีถิ่นเขาหลวง จังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งงานวิจัยครั้งนี้เป็นวิจัยเชิงผสานวิธี กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในวิจัยครั้งนี้ประกอบด้วย 2 กลุ่ม คือ ประชาชนอยู่อาศัยอยู่ในพื้นที่สถานีรถไฟในรัศมี 10 กิโลเมตร ทั้ง 2 ฝั่ง ประกอบด้วยพื้นที่ตามเส้นทางคมนาคมในชุมชนทางของสถานีรถไฟทานพอ สถานีรถไฟฉวาง สถานีรถคลองไฟจันดี สถานีรถไฟหลักช้าง พ่อท่านคล้ายวาจาสิทธิ์ สถานีรถไฟนาบอน สถานีรถไฟคลองจัง และสถานีรถไฟทุ่งสง โดยใช้การแบบสอบถาม ซึ่งได้จากการเลือกแบบเจาะจง โดยเลือกใช้การสุ่มตัวอย่างแบบโควต้า ด้วยเหตุผลคือเป็นตัวแทนที่ดีของประชากร โดยตัวแทนชุมชนละ 80 คน รวมทั้งหมด 560 คนหลังจากนั้นนำไป try out จำนวน 30 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน แล้วนำค่าเฉลี่ยมาแปลความหมาย และกลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลัก คือ เจ้าหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ผู้นำชุมชน ตัวแทนชุมชน สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬา ชมรมการท่องเที่ยว/กลุ่ม อาชีพ/วิสาหกิจชุมชน จำนวน 70 ราย โดยการสัมภาษณ์ การสังเกต การสนทนากลุ่มและวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการศึกษาพบว่ากลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีความคิดเห็นเกี่ยวกับศักยภาพของการท่องเที่ยวทางราง ชุมชนวิถีถิ่นเขาหลวง จังหวัดนครศรีธรรมราช ในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง จากผลการศึกษาในเชิงปริมาณสอดคล้องกับเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกของผู้ให้ข้อมูลหลักพบว่าชุมชนมีศักยภาพต่อการท่องเที่ยวรางนั้นสามารถดึงดูดนักท่องเที่ยวให้เข้ามาท่องเที่ยวได้ซึ่งพื้นที่ของการท่องเที่ยวรางวิถีถิ่นเขาหลวง ครอบคลุมในพื้นที่ในอำเภอฉวาง อำเภอช้างกลาง
อำเภอนาบอน และอำเภอทุ่งสง โดยมีความโดดเด่นทางทรัพยากรการท่องเที่ยวทางธรรมชาติ ทรัพยากรการท่องเที่ยวทางทางประวัติศาสตร์ (โบราณสถาน โบราณวัตถุ) รวมถึงทรัพยากรการท่องเที่ยวประเภทศิลปะ วัฒนธรรม ประเพณีและกิจกรรมมีสิ่งอำนวยความสะดวกทางการท่องเที่ยวเป็นสิ่งที่จะช่วยให้นักท่องเที่ยวได้รับความสะดวกสบายและมีความสุข ซึ่งเป็นเป้าหมายของนักท่องเที่ยวทุกคน รวมถึง บริการสาธารณูโภคในแต่ละพื้นที่ซึ่งสามารถอำนวยความสะดวกให้แก่นักท่องเที่ยวอย่างดีจนเป็นที่ประทับใจก็จะทำให้นักท่องเที่ยวเดินทาง
มาใช้บริการซ้ำอีก และยังเป็นการส่งเสริมการพัฒนาท่องเที่ยวของชุมชนให้มีศักยภาพเพิ่มมากขึ้น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Chuamuang-Phan, S. Phaophuthorn, P., Saenbutdee, S. & Puangngamchuen, C. (2013). The study of potential development of community tourism: a case study of Ban Rai Kong Khing,Nong Khwai Sub-district, Hang Dong District, Chiang Mai. Khonkhan: Kjonkhan University. (in Thai)
Dhamabutra, P. (2019). Approaches for Sustainable Integrated Creative Tourism Development on the Basis of Thai Identity and Way of Life in Bangkoknoi District, Bangkok Thailand.Sisaket Rajabhat University Journal, 13(3), 65-75. (in Thai)
Intanupat, N. (2020). The Potential of Lam Phok Community in Managing Community-BasedTourism of the Lam Phok Surin Province. Journal of Humanities and Social SciencesMahasarakham University, 39(2), 62-73. (in Thai)
Jirathamakul, R. (2016). The Development Guidelines of Creative Cultural Community-Based Tourism of Ban Ka-nan Community, Thalang District, Phuket Province. Journal of Cultural Approach, 17(31), 3-17. (in Thai)
Likert, R. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale. In Reading in Fishbeic, M (Ed.), Attitude Theory and Measurement. New York: Wiley & Son.
Ministry of tourism and sports. (2023). National Tourism Development Plan No.3 (2023–2027). Bangkok: Office of the National Tourism and Sports Policy Committee of Thailand (in Thai)
Nakhon Si Thammarat Provincial Tourism and Sports Office. (2021). Nakhon Si Thammarat Province Tourism Development Plan 2022-2027. Nakhon Si Thammarat: Nakhon Si Thammarat Provincial Tourism and Sports Office (in Thai)
National Parks of Thailand, (2024). Khao Luang National Park. Retrieved 2024, October 10, from https://portal.dnp.go.th/Content/nationalpark?contentId=938
National Strategy Secretariat Office. (2019). National Strategy 2018 -2037. Bangkok: Office of the National Economic and Social Development Board. (in Thai)
Office of the Prime Minister. (2022). The Tthirteenth National Economic and Social Development Plan 2023 - 2027. Bangkok: Office of the National Economic and Social Development Council (in Thai)
Singsaktrakul, P. & Sermkarndee, P. (2013). The Study of Potentiality and Conservation Tourism Development Approach of Baan Thung-Maprang, Kuan Doan District and Baan Ton-Panan, Kuan Kalong District in Satun Province. Dhurakij pundit university. Suthiparithat
Journal, 27(83), 97-112. (in Thai)
Sinjaru, T. (2020). Statistical Data Research and Analysis with SPSS and AMOS. Bangkok: Business R&D. (in Thai)
Sutheewasinnont, P. & Pasunont, P. (2016). Sample selection strategies for qualitative research. Thaksin University. Parichart Journal, 29(2), 31-48. (in Thai)
Visadsoontornsaku, P., Na Thalang, C., Jittithavorn, C., & Tungbenchasirikul, S. (2020). Potentiality Development Approach for Community-Based Tourism in Nakhon Ratchasima Province. The Journal of Development Administration Research, 10(3), 22-33 (in Thai)
