พลเรือนไม่มีอาวุธกับการติดตามดูแลความรุนแรง: ศึกษากรณี ศูนย์ข้อมูลฯ ในช่วง“ปิดกรุงเทพฯ”
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
บทความชิ้นนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทำความเข้าใจสาเหตุที่ทำให้กลุ่มทางสังคมได้พยายามก่อร่างการทำงานในฐานะพลเรือนที่ปราศจากอาวุธ และวิเคราะห์บทบาทของพลเรือนที่ปราศจากอาวุธที่เกิดขึ้นมีนัยสำคัญอย่างไร ต่อการกำกับดูแลความรุนแรงภายใต้สถานการณ์ความขัดแย้งยืดเยื้อ ผ่านการใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกกลุ่มผู้ให้ข้อมูลที่สำคัญ ผลการศึกษาสะท้อนเงื่อนไขการก่อร่างศูนย์ข้อมูลฯ เกี่ยวข้องกับ 1) การรับรู้ถึงสัญญาณความเสี่ยงก่อนเหตุความรุนแรงปรากฏ 2) ข้อจำกัดต่อการกำกับดูแลความรุนแรงจากภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง 3) การกล่าวอ้างและการช่วงชิงการใช้วาทกรรมปฏิบัติการสันติวิธี 4) การตระหนักต่อประเด็นความรุนแรงของภาคส่วนต่างๆ และ 5) การประยุกต์ใช้องค์ความรู้และการทำงานเชิงสหสาขาวิชา รวมทั้งการวิเคราะห์ผ่านกรอบศึกษาปฏิบัติการสันติวิธีโดยพลเรือนที่ปราศจากอาวุธ ยังได้สะท้อนความสำคัญและจำเป็นยิ่งของบทบาทพลเรือนที่ปราศจากอาวุธทั้งในฐานะคนในและคนนอกสถานการณ์ที่ต้องเข้ามามีบทบาทเพื่อสร้างเงื่อนไขลดทอนความรุนแรงร่วมกัน ด้วยเหตุที่ทุกฝ่ายล้วนเสี่ยงตกเป็นเหยื่อความรุนแรงได้ และเพื่อสร้างทางเลือกที่บ่งชี้ว่าผู้คนทั้งที่เป็นกลางและไม่เป็นกลางต่างสามารถสร้างบทบาทต่อการกำกับดูแลความรุนแรงได้ โดยสิ่งนี้อาจมีนัยสำคัญต่อการกำกับดูแลความรุนแรงในอนาคต
Article Details
- The copyright for this article belongs to the Social Research Institute at Chulalongkorn University. However, the views and content within are solely those of the authors.
- The views and opinions expressed in the articles published in the Journal of Social Research and Review, Social Research Institute, Chulalongkorn University, are the sole responsibility of the authors and do not reflect the views or responsibilities of the editorial board of the Journal of Social Research and Review, Social Research Institute, Chulalongkorn University. The editorial board does not reserve the rights to reproduction but requires proper citation for referencing.
