Knowledge Management of Adolescents in The Digital Society’s Communication Potential of Personality – Soft Power Knowledge Management of Adolescents in The Digital Society’s Communication Potential of Personality – Soft Power
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims at 1) studying soft power personality management through communication potential with knowledge management of adolescents in a digital society with a score of over 50 percent. 2) Defining the development of communication potential by managing the knowledge of adolescents in digital society. The sample group are adolescents in digital society to study at Rajamangala University of Technology Suvarnabhumi., who were selected from a personality development technical course of 84 students for the semester 2/2023. Patterns of experimental investigation The following instruments: 1) Learning Management Plans for Personality Management, which consist of 13 schemes and 39 hours. 2) Tests that assess the ability of adolescents to manage their personalities through the use of soft power, communication potential, and knowledge management in a digital society. The tests consist of five open-ended questions, 3) Focus group plan, 4) Participatory observations plan, and 5)non-participatory observations plan. Quantitative data analysis involves the utilization of certain statistical measures, such as percentages, to examine and interpret the data. Qualitative data - content analysis. The results that 1) personality management involves utilizing software capabilities to effectively communicate and harness the knowledge of adolescents in a digital culture. The sample group achieved a score exceeding 50 percent, with an increase of up to 14 students. [20 percent] 2) The study findings on the potential for development in communicating with knowledge management of adolescents in the digital society may be categorized into four components: (1) obtaining tacit knowledge by cultivating highly capable individuals; (2) enhancing one's own exceptional abilities to tacit knowledge; (3) fostering internal motivation to share and apply tacit knowledge; (4) cultivating awareness of software that influences tacit knowledge generation. This study has expanded the new knowledge framework to be good practices in KM managing Thai adolescents' knowledge in the digital society, and has opened the way for a positive attitude towards Thai adolescents in the digital society’s communication potential of personality-soft power.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กฤชพนธ์ ศรีอ่วม, ศราวดี ศรีอ่วม, และ อรุณี ศรีพนมวัน. (2566). การนำเสนอซอฟต์พาวเวอร์ผ่านพันธกิจของสถาบัน อุดมศึกษา. วารสารร่มยูงทอง, 1(3), 63-72.
เขมนิจ มาลาเว. (2567). ซอฟต์พาวเวอร์ไทย: ความเข้าใจ อุปสรรค และ โอกาสการพัฒนาในเวทีโลก. วารสารวิทยาการ จัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 6(1), 141-158.
ชมภูนุช สุนทรนนท์. (2567). การจัดการความรู้ส่วนบุคคลของดุษฎีบัณฑิต แขนงวิชาสารสนเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. อินฟอร์เมชั่น, 31(1), 20-20.
ธนภัทร โสภา, และ พิมพ์นภา ปัญญามี. (2564). ความเป็นพลเมืองในสังคมประชาธิปไตยกับการรู้เท่าทันสื่อ ออนไลน์และดิจิทัล. วารสารสันติสุข ปริทรรศน์, 2(1), 24-35.
ธีวินท์ สุพุทธิกุล. (2567). Soft power ที่คุณฝันถึงและข้อคำนึงบางประการ. https://www.the101.world/soft-power-misconceptions/
ปริณุต ไชยนิชย์, และ สมพงษ์ เกษานุช. (2565). การศึกษาผลการประเมินรูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างบุคลิกภาพประชาธิปไตยของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ. Journal of Roi Kaensarn Acadami, 7(1), 221-234.
ปริณุต ไชยนิชย์, สมพงษ์ พิพัฒน์เอกสกุล, และ จักกเมธ พวงทอง. (2567). การศึกษาความพึงพอใจของอาจารย์และนักศึกษาที่มีต่อสื่อการเรียนการสอนออนไลน์แบบเปิดตามหลักการเรียนรู้โดยใช้สมองเป็นฐานในรายวิชาการพัฒนาบุคลิกภาพเพื่อการทำงานของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 50(1), 115-132.
ปวริศ อนุสรณ์พานิช. (2567). หลักการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในด้านการฝึกอบรมการเจรจาต่อรองขั้นพื้นฐานเพื่อการจัดการความขัดแย้งที่มีประสิทธิภาพ. วารสารการจัดการโซ่คุณค่าและกลยุทธ์ธุรกิจ, 3(2), 65-80.
ปิยะพล ทรงอาจ. (2563). Active Learning: การจัดการเรียนรู้เชิงรุกเทคนิคการสอนในศตวรรษที่ 21. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย, 9(1), 136-143.
พิพัฒน์ ตันวิบูลย์วงศ์, ไพญาดา สังข์ทอง, และ อนันต์ มาลารัตน์. (2565). การศึกษาองค์ประกอบและตัวชี้วัด สมรรถนะหลักผู้เรียนสาขาวิชาพลศึกษาระดับปริญญาตรีในมหาวิทยาลัยกำกับของรัฐ. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(1), 164-177.
มงคลชัย วิริยะพินิจ (2567). การบุกเบิกการประยุกต์ใช้กิจกรรมทางการละครในการส่งเสริมการจัดการความรู้. วารสารไทยคดีศึกษา, 21(1), 173-215.
วิชิต อาษากิจ, นิตินัย เทพเทียน และ อัศว์ณุต แสงทองดี. การจัดการความรู้สำหรับการพัฒนาเครือข่ายเยาวชนเพื่อป้องกัน การกระทำความผิดและตกเป็นเหยื่ออาชญากรรมด้วยกระบวนการสื่อสังคมออนไลน์. วารสารวิชาการอาชญาวิทยาและนิติวิทยาศาสตร์, 9(2), 135-157.
วันวิสาข์ พันธ์สกูล. (2567). การใช้กิจกรรมศิลปะเพื่อส่งเสริมความภาคภูมิใจในตนเองสำหรับวัยรุ่นในสถานสงเคราะห์เด็กบ้านเวียงพิงค์. วารสารจิตวิทยาคลินิกไทย, 55(2), 13-24.
ศิรประภา มุงบัง, พรนภา หอมสินธุ์, และ รุ่งรัตน์ ศรีสุริยเวศน์. (2567). ผลของโปรแกรมการเสริมสร้างพลังอำนาจการสื่อสารเรื่องเพศต่อการสื่อสารเรื่องเพศในผู้ปกครองของวัยรุ่นหญิง. วารสารคณะพยาบาลศาสตร์มหาวิทยาลัยบูรพา, 32(2), 1-15.
ศรีเรือน แก้วกังวาล. (2550). บุคลิกภาพในจิตวิทยาทั่วไป . (พิมพ์ครั้งที่ 5). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สมเดช รุ่งศรีสวัสดิ์. (2567). กระบวนการสื่อสารเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิตของมหาวิทยาลัยบูรพาจังหวัด ชลบุรี. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 7(1), 40-49.
อัญมณี ภักดีมวลชน. (2566). บุคลิกภาพที่ส่งผลต่อความเป็นพลเมืองดิจิทัลมิติด้านการสื่อสารและมิติด้านมารยาทดิจิทัลของ กลุ่มวัยรุ่นและวัยทำงานในเขตพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่. วารสารการสื่อสารและสื่อบูรณาการ, 11(1), 1-32.
อรัญญา พงศ์สะอาด, และ ปฐมาพร เนตินันทน์. (2567). การสื่อสารซอฟต์พาวเวอร์ผ่านสื่อวัฒนธรรมเซ่นสรวงปู่ตาของชุมชนกูย-เขมร. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 8(2), 23-35.
เอกรงค์ ปั้นพงษ์. (2566). พลังการสื่อสารผ่านแนวคิดอํานาจละมุน (Soft power) ของประเทศญี่ปุ่นในหนังสือการ์ตูนยอดตีพิมพ์อันดับ 1ของโลก “วันพีช”. วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์, 27(2), 51-64.
เฮ็นดริคส์, ฮาเวิร์ด จี. (2552). การสอนที่มีอานุภาพเปลี่ยนชีวิต. (กนกบรรณสาร, ผู้แปล). กนกบรรณสาร.
Alavi, Maryam., & Leidner, Dorothy. E. (2001). Review: Knowledge management and knowledge management systems: Conceptual foundations and research issues. MIS quarterly, 1(10), 107-136.
Jarche, Harold. (2014). The Seek> Sense> Share Framework Inside Learning Technologies January 2014. Posted Monday, 14.
Nye, J. S. (1990). Soft power. Foreign policy, (80), 153-171.
Spielberger, C.D. and Starr, L.M. (1994). Curiosity and Exploratory Behavior. Motivation: Theory and Research. Lawrence Erlbaum Associates.
